💢 کمک مالی آیت‌الله سیستانی به ۷۰ هزار خانواده لبنانی ‌✔️دفتر آیت‌الله سیستانی از اختصاص کمک مالی این مرجع به حدود ۷۰ هزار خانوار آواره لبنانی خبر داد و اعلام کرد که این کمک‌ها از روز جمعه آغاز خواهد شد. 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

💢 بصره در برابر کوفه ریشه‌های معرفتی و هویتی سانسور احادیث امام صادق(ع) ✍️ حجت‌الاسلام والمسلمین علی راد از حفص بن غیاث نخعی (117- 194 ق) قاضی نامدار دولت عباسی در تقابل با بصریان سده دوم هجری که بر سانسور و عدم نقل احادیث امام صادق(ع) اصرار داشتند, پاسخی تامل برانگیزی گزارش شده است: « قال يحيى وخرج حفص بن غياث إلى عبادان وهو موضع رباط فاجتمع إليه البصريون فقالوا له: لا تحدثنا عن ثلاثة أشعث بن عبد الملك وعمرو بن عبيد وجعفر بن محمد فقال: أما أشعث فهو لكم وأنا أتركه لكم وأما عمرو بن عبيد فأنتم أعلم به وأما جعفر بن محمد فلو كنتم بكوفه لأخذتكم النعال المطرقة». این یادداشت به تحلیل جامعه شناختی و گفتمانی این سخن حفص بن غیات اختصاص دارد: 🔻 یک. بصره در سده دوم هجری تنها یک شهر جغرافیایی نبود بلکه محیطی فکری و اجتماعی با هویتی مشخص به شمار می‌آمد که مجموعه‌ای از نیروهای سیاسی، مذهبی و اجتماعی آن را شکل می‌دادند. در این شهر، گرایش عثمانی بر فضای فکری غلبه داشت و همین امر سبب می‌شد روایت‌هایی که به اهل‌بیت پیامبر(ص) منسوب بودند، در دایره روایت‌های پذیرفته‌شده قرار نگیرند. از این رو، محدود کردن نقل احادیث امام صادق(ع) نه به دلیل تردید در اعتبار علمی آن‌ها، بلکه به سبب تأثیری بود که این احادیث می‌توانستند بر نظم فکری رایج بگذارند. در واقع، ساختار قدرت فکری حاکم بر بصره تعیین می‌کرد چه کسانی مجال سخن گفتن دارند و کدام روایت‌ها باید نقل شوند یا به حاشیه رانده شوند. 🔻 دو. هویت مذهبی و اجتماعی بصره نیز در این وضعیت نقش مهمی داشت. فضای دینی این شهر آمیزه‌ای از گرایش عثمانی و گرایش‌های عقل‌گرایانه‌ای بود که بعدها در میان معتزلیان نمود بیشتری یافت. این هویت فکری با فضای علمی کوفه, که یکی از مراکز مهم گرایش‌های شیعی و محل رواج روایت‌های علوی بود, تفاوتی آشکار داشت. از این رو، ورود احادیث امام صادق(ع) به بصره فقط انتقال چند روایت دینی تلقی نمی‌شد، بلکه نوعی نفوذ فکری از محیط کوفه به شمار می‌آمد که می‌توانست تعادل فکری موجود را برهم زند. در نتیجه، منع نقل روایت از امام صادق(ع) تلاشی بود برای حفظ مرزهای فکری جامعه بصری و جلوگیری از آمیخته شدن آن با گفتمان رقیب. 🔻 سه. از سوی دیگر، در میان محدّثان نیز نوعی رقابت علمی وجود داشت. در فضای حدیثی آن روزگار، اعتبار علمی هر محدّث تا حد زیادی به شبکه استادان و شاگردان، گستره روایات و جایگاه او در میان عالمان وابسته بود. امام صادق(ع) به دلیل دانش گسترده و شمار فراوان شاگردان، از جایگاهی ممتاز در این میدان برخوردار بودند. اگر روایت‌های ایشان در بصره به طور گسترده پذیرفته می‌شد، جایگاه علمی محدّثان محلی تضعیف می شد و مرجعیت علمی آنان به افول می گرایید . از این منظر، محدود کردن نقل احادیث امام صادق(ع) می‌توانست راهی برای حفظ موقعیت علمی عالمان بصره باشد. 🔻 چهار. هم چنین می‌توان این پدیده را از زاویه «حافظه جمعی» جامعه بصره بررسی کرد. هر جامعه برای حفظ هویت خود، گذشته و روایت‌های تاریخی را به شیوه‌ای خاص سامان می‌دهد و گاه با حذف یا کم‌رنگ کردن برخی روایت‌ها، تصویری هماهنگ‌تر از خود می‌سازد. شخصیت علمی و نسب علوی امام صادق(ع)، همراه با نفوذ گسترده ایشان در کوفه و مدینه، برای فضای فکری بصره بسیار برجسته و تأثیرگذار بود. از این رو، کنار گذاشتن احادیث امام صادق (ع) نوعی شیوه مدیریت حافظه جمعی به شمار می‌آمد؛ روشی که به جامعه امکان می‌داد انسجام هویتی خود را حفظ کند و از ورود روایت‌هایی که ممکن بود این انسجام را به چالش بکشند، جلوگیری نماید. 🔻 پنج. تضاد دیرینه میان بصره و کوفه نیز نقشی تعیین‌کننده در شکل‌گیری این سانسور داشت. کوفه به‌عنوان یکی از پایگاه‌های اصلی اهل‌بیت(علیهم السلام) و خاستگاه سنت علوی شناخته می‌شد، در حالی که بصره بیشتر بر محور عثمانیه و گفتمان رسمی خلافت استوار بود. در چنین زمینه‌ای، ورود احادیث امام صادق(ع) به بصره صرفاً انتقال چند روایت فقهی یا کلامی نبود، بلکه ورود یک «نظام معرفتی رقیب» تلقی می‌شد؛ نظامی که می‌توانست بنیان‌های فکری و هویتی شهر را دستخوش تغییر کند. از این رو، سانسور روایت‌های امام صادق(ع) را باید نه یک اختلاف علمی یا فقهی، بلکه یک اقدام گفتمانی-اجتماعی دانست؛ اقدامی که هدف آن حفظ نظم هویتی، تثبیت قدرت موجود، و حراست از حافظه جمعی جامعه بصره بود. 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

💢اتحاد مقدس و امنیت وجودی ایران اسلامی 🔻تحلیلی بر ساختاری حکمرانی یکپارچه بر پایه چهار رکن بنیادین در جنگ تحمیلی رمضان ✍ دکتر سیدمجید ظهیری، رئیس پژوهشکده اسلام تمدنی در ادبیات و اندیشه سیاسی، تمایز مفهومی میان «حکمرانی»، «حکومت» و «حاکمیت» از اهمیت نظری بالایی برخوردار است. حکمرانی به‌ عنوان فرا‌الگویی کل‌نگر، تمامی کنشگران جامعه، اعم از نهادهای حاکمیتی، بخش خصوصی، سازمان‌های مردم‌نهاد و رسانه‌ها را در فرآیند سیاست‌گذاری و اداره‌ی امور جامعه دخیل می‌داند. در شرایط بحران وحدت ارکان چرخه حکمرانی اهمیت بالایی دارد؛ به وجهی که امنیت وجودی نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران به آن گره می‌خورد. الگویی که در چرخه حکمرانی رئوس منظومه‌ای یکپارچه را تشکیل می‌دهند عبارتند از: رهبری (امام)، مردم (امت)، سپاه و ارتش(قدرت سخت) و دیپلماسی (قدرت نرم). بر اساس الگوی پیشنهادی، عقلانیت و تاب‌آوری چرخه حکمرانی به ویژه در شرایط بحران جنگ در گرو هم‌نوایی سیستمی این چهار رکن اساسی است: ۱. رهبری: دارای نقشی کانونی در ایجاد انسجام درونی و اتخاذ تصمیمات کلان در سطح ملی و فراملی، به مثابه ناخدای کشتی نجات جبهه حق. ۲. امت: به مثابه سرمایه‌ی اجتماعی، متکی بر حمایت و حضور فعال شهروندان در عرصه‌های مختلف اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی. به ویژه حضور در صحنه به عنوان اصلی ترین عنصر بازدارنده از اغتشاش‌های شهری در بحران جنگ. ۳. نیروهای نظامی ارتش و سپاه: سلحشوران دفاعی ـ امنیتی، به مثابه قدرت سخت و مسئول حفاظت از تمامیت ارضی در برابر تهدیدهای سخت دشمن. ۴. دیپلماسی هوشمند و ارتباطات بین‌المللی: کارگزاری مؤثر در عرصه‌ی روابط خارجی، حقوق بین‌الملل و فضاسازی رسانه‌ای برای تبیین گفتمان ملی و دفاع از منافع کشور. تعامل سازنده و هم‌افزای این چهار رکن، نه‌تنها «امنیت وجودی» نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران عزیز و سربلند را تضمین می‌کند، بلکه ظرفیت‌سازی برای توسعه‌ پایدار و ارتقای جایگاه منطقه‌ای و بین‌المللی را نیز ممکن می‌سازد. لذا قدرت نظامی بدون پشتیبانی امت، قدرت نظامی و پشتیبانی امت بدون دیپلماسی هوشمند و هر سه اینها بدون رهبری و ولایت چرخه ای ناقص خواهد بود و رسیدن به سر منزل مقصود در گرو وحدت این ارکان می باشد. 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

💢 حمایت و قدردانی استاد فاضل لنکرانی از مواضع دینی و انسانی پاپ و اعلام انزجار از اقدامات ترامپ خبیث 🔹از پاپ لئون چهاردهم به عنوان یک روحانی و عالم دینی که اصرار بر صلح و انسان دوستی دارد و این موضع را به عنوان یک وظیفه دینی مطرح نموده که ریشه در انجیل دارد، باید تشکر نمائیم. 🔸ترامپ خبیث و خونخوار امروز نه تنها برای قوانین بین المللی اعتباری قائل نیست و نه تنها ارزش‌های انسانی و عقلانی را به طور کلی زیر پا قرار داده، بلکه مقابل همه مقدسات ادیان حتی مقدسات مسیحیت و یهودیت ایستاده و آنها را به استهزاء و تحقیر گرفته و برای رؤسای کلیساها هم کوچکترین ارزشی قائل نیست. 🔹ترامپ در انتقاد به جناب پاپ گفته است که او باید به کار خودش بپردازد و در سیاست دخالت نکند. این همان فکری است که قرنها توسط مستکبرین بر مجموعه های دینی دنیا تحمیل شده، البته این نادان نمی داند تجاوز به ملتها و کشتن انسانهای بی گناه علاوه بر حرمت شدید از ناحیه دین، قبح بسیار عظیم عقلی و انسانی دارد. 🔸باید کسی به این احمق متکبر بگوید مگر تو به وظیفة خودت عمل کرده ای؟ پس چرا به عنوان یک متجاوز و خونخوار و جنایتکار بین المللی شناخته شده ای؟ بر این موجود چه حکمی می‌توان کرد؟ هر چه بگوئیم کم است و الفاظ و کلام عاجز است از بیان حقیقت این شخص پلید. آری تنها منطق و قانون حاکم بر این شخص همان اپستین است و بس. 🔗متن کامل: https://hawzahnews.com/xfFXx

🔖 گزارش بررسی فقهی مسئولیت بیت‌المال در پرداخت دیه شهدای جنگ ✔️گزارش بررسی فقهی مسئولیت بیت‌المال در پرداخت دیه شهدای جنگ به همت گروه فقه و حقوق مرکز تحقیقات اسلامی مجلس منتشر شد. 🔺این گزارش به صورت بنیادی به این پرسش می‌پردازد که آیا براساس فقه امامیه، برای شهیدانی که در جریان جنگ با دشمنان کشته می‌شوند، «دیه شرعی» ثابت است و در صورت ثبوت، آیا پرداخت این دیه برعهده «بیت‌المال» است؟ 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

💢«جنگ و صلح» یا «جنگ و تسلیم» ✍حجت‌الاسلام یحیی عبداللهی یکی از دوگانه‌ها غلط که در اذعان عمومی جاگرفته است، دو گانه «جنگ و صلح» است؛ طبق این دوگانه جعلی و غیرواقعی، «جنگ»، وقتی در مقابل صلح قرار گرفته است یک عنصر نامطلوب و منفور است درحالیکه طبع انسان، به «صلح» تمایل دارد و هیچ کس جنگ را بر صلح ترجیح نمی‌دهد. اما این دوگانه از آنجا غلط است که طبع انسان به دنبال «امنیت» است، امنیتی که با «عزت» همراه باشد و نه «صلح»، چرا که چه بسا صلح با خفت و ذلت و اسارت به دست می آید که مطلوب نیست. امنیت بدون «جنگ» واقع نمی‌شود، چراکه چه ما بخواهیم و چه نخواهیم، طواغیت و مستکبران، قصد دارند بر کل گستره این عالم سیطره و تسلط پیدا کنند و همه را برده خود سازند. در این دنیای واقعی، رسیدن به امنیت عزتمدانه جز با جنگ و مبارزه ممکن نیست. بنابراین «جنگ» در مقابل «سازش» و «تسلیم» به طواغیت قرار می‌گیرد و اگر جنگ با عنصر ایمان و پایداری همراه شود، نصرت و فتح الهی را به ارمغان می‌آورد و امنیت حاصل این فتح و پیروزی است. پس در مقابل جنگ و جهاد و مقاتله فی سبیل الله، تسلیم و ذلت و اسارت و بردگی است، نه صلح. و نتیجه آن، فتح و پیروزی و امنیت است. 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

🎥#رصد | مراسم عزای چهلمین روز شهادت قائد امت اسلامی حضرت آیت‌الله العظمی سیدعلی حسینی خامنه‌ای (قدس سره) با حضور نماینده حضرت آیت‌الله سیستانی، از سوی عتبه‌ی حسینی و عباسی در کربلای معلی برگزار شد. 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

💢ایستادگی امروز برای امنیت فردا ✍️ حجت‌الاسلام‌والمسلمین محمد عشایری منفرد در آوردگاه‌ صفین به لشکریانش می‌فرمود: وَ ايْمُ اللَّهِ لَئِنْ فَرَرْتُمْ مِنْ سُيُوفِ الْعَاجِلَةِ لَا تَسْلَمُونَ مِنْ سُيُوفِ الْآجِلَةِ فَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصِّدْقِ فَإِنَّمَا يَنْزِلُ النَّصْرُ بَعْدَ الصَّبْرِ فَجاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ وَ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ (الکافی 5/38) به خدا سوگند، اگر امروز از «شمشیر کنونی» دشمن فرار کنید از «شمشیر فردا» در امان نخواهید بود. پس، از صبر و صدق کمک بگیرید که پیروزی فقط با صبر به دست می‌آید؛ بنابراین در راه خدا آن‌گونه که شایسته است جهاد کنید که هیچ قوت و قدرتی نیست مگر از جانب او. پ ن: «سیوف الآجلة» را برخی از شارحان، به عقاب اخروی معنا کرده‌اند ولی روشن است که عقاب اخروی فقط یکی از مصادیق «سیوف الآجلة» است و مصادیق دنیوی نیز میتوان برایش در نظر گرفت؛ بدین معنا که اگر امروز از شمشیر دشمن گریختید، امنیت فردای خود را به خطر انداخته‌اید چون شمشیر دشمن فردا به سراغتان می‌آید. 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

💢نقش ما در خیابان چیست وقتی نمی‌دانیم مسئولین چه می‌کنند؟! ✍ حجت‌الاسلام احمد اولیایی 🔹کنشگری خیابانی مردم در جنگ رمضان از حیث کارویژه، سه مرحله را گذراند؛ مرحله اول: زمانی که احتمال حضور اغتشاش‌گران در خیابان بود. حضور مردم دراین مرحله، این پیام را به اغتشاشگران رساند که خیابان‌های وطن جای شما نیست. مرحله دوم: زمانی که خطر اغتشاشات خیابانی تقریبا فروکش کرد و جنگ در اوج بود و نیروهای مسلح داشتند به خوبی به دشمن ضربه می‌زدند. حضور مردم در خیابان در این مرحله، پیام تشکر و تشویق و روحیه به نیروهای مسلح می فرستاد. مرحله سوم: زمانی که آتش‌بس شد. در این مرحله، حضور مردم این پیام را به نظام مخابره کرد که ما به نظام اعتماد داریم و همچنان در صحنه هستیم که دشمن بداند به نظام، ما با نظام و تصمیماتش همراهیم. 🔸برای فهم بهتر مرحله سوم یک مثال می‌زنم؛ همه می‌دانند تماشاچیان فوتبال نقش بسیار مهمی در برنده‌شدن تیم خود دارند. تماشاچیان روی سکوها می‌روند در حالیکه نمی‌دانند استراتژی مربی چیست و حتی نمی‌دانند مربی قرار است در دقایق بعدی چه تعویض‌هایی یا تغییراتی داشته باشد اما همچنان تشویق می‌کنند و گویی به مربی و بازیکنان می‌گویند ما پیشتیبان شما هستیم. تیم، امید و موفقیت خود را مدیون حضور تماشاچیان است. (البته این صرفا یک مثال بود برای فهم گنشگری مرحله سوم. و الا کلمه «تماشاچی» مستمسک اشکالات بعدی قرار نگیرد!) 🔹در نهایت باید گفت کنشگری مردم در خیابان در هر سه مرحله تاکنون، کارکرد ویژه داشته و هیچگاه دچار افول نشده است. 🔸اساسا نقطه مزیت مردم ایران همین فهم تفکیکی از حضور است که از مردم ایران مردمی خاص ساخته و مسئولین و نظام را تا ابد مدیون این مردم کرده است. 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

✍️ رهبر محترم کلیسای کاتولیک جهان؛ ما حوزه‌های علمیّه این مواضع اخلاقی و انسانی شما را ارج می‌نهیم و بر آن باوریم شما به رسالت راستین مسیحیّت وفادار ماندید ◻️ در روزگاری که سکوت در برابر ظلم به زبان رایج قدرتمندان و مدّعیان حقوق بشر بدل گشته، و بسیاری از رهبران جهان لب فرو بسته‌اند یا در پیچ‌وخم محاسبات سیاسی، زبانشان به لُکنت مصلحت‌اندیشی گرفتار آمده است، صدای صریح و شجاعانه‌ی شما در محکوم کردن بمباران بی‌گناهان و سلب مشروعیت از کشتار مردم بی‌دفاع، پشتیبانی از عدالت و آزادی، چونان نوری در دل این شب تاریک درخشید. ما در حوزه‌های علمیّه این مواضع اخلاقی و انسانی شما را ارج می‌نهیم و بر آن باوریم. ◻️ شما اثبات کردید که وجدان دینی زنده است. ◻️ ما دست شما را برای گفتگوی بین‌الادیانی در دفاع از بشریّت و ارزش های الهی می‌فشاریم. 📎 متن کامل پیام تقدیر و سپاس آیت‌الله اعرافی مدیر حوزه‌های علمیه 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

🎥 ⁉️حکم معاونت موثر در اقامه حرب علیه دارالاسلام چیست؟ مانند کشورهای منطقه که پایگاه‌ها و امکانات خود را در اختیار آمریکا قرار داده‌اند ✔️استاد محمد محمدی قائینی، مدرس خارج فقه حوزه علمیه قم: 🔹اگر کسی در برپا کردن جنگ علیه حکومت اسلامی با آمریکا همکاری کند، ــ مانند کشورهای منطقه که متأسفانه پایگاه‌های خود را در اختیار آمریکا قرار داده‌اند ــ چنانچه به‌حسب عرف و نظر عقلا سهمی در آغاز جنگ یا در تشدید آن داشته باشد، در حکم محارب محسوب می‌شود و حکم او همان حکم آمریکاست. بنابراین باید با او جنگید و او را از پا درآورد. 🔸چرا؟ زیرا در علم اصول قاعده‌ای داریم که می‌گوید اگر «مقدمهٔ حرام» جنبهٔ سببی داشته باشد، خود آن نیز حرام است؛ بنابراین مقدمهٔ حرام نیز حرام خواهد بود و همهٔ عقلا نیز بر این حکم اتفاق نظر دارند. 🔹پس هر چیزی که موجب هجوم به کشور ما شود و فردی که به‌عنوان معاون، شریک، یا فراهم‌کنندهٔ زمینهٔ جنگ عمل کند، در واقع در جنگ با ما سهیم است. در چنین حالتی، قتال با او واجب است و این کار کاملاً وجه شرعی دارد و حتی از نظر عقلایی نیز قابل توجیه است. 🆔 https://eitaa.com/ijtihad