یادگاری از من برای اعضای کانال (:

از دورویی؛ دوری‌کن حاجی.. جای دوری نمیره🚶🏽‍♂

[آنان که دستی را که نانشان میداد گاز گرفتند محکوم‌اند به بوسیدن پاهایی که لگدشان میزند] #نمک‌نشناس‌نباشیم🙂 #ISTJ

او مرا میشکست... و من هر روز تکه های شکسته ی خود را جمع میکردم که در پایش فرو نرود..💔 :) #ISTJ

Zahra.M ✨: این روزا فقط توی تاریکی اتاقم به سقف خیره میشم بغضی که از صبح برای رفتن اجباری به مدرسه توی گلوم جوونه میزنه تا سنگینی نفهمیدن درس ها و شنیدن حرفای بی سرو ته بقیه ، سکوت میکنم ... از چک کردن گوشی که میبینم در طول روز اونقدری برا کسی مهم نبودم که حتی سراغمو بگیره ، سکوت میکنم ... از شنیدن تیکه و کنایه خانواده برای آینده ی نامعلومی که نمیدونم قراره چی بشه ، سکوت میکنم ... از اینکه کل روز تو اتاقمم و حتی کسی سراغمو نمیگیره ، انگار وجود ندارم ، سکوت میکنم ... و منی که توی تنهایی خودم سکوت میکنم ... میدونی ... این روزا سرو صدا اذیتم میکنه حرف زدن اذیتم میکنه از شنیدن صدای اطرافیانم فرار میکنم و توی اعماق ذهنم غرق میشم ... اونقدر زیر دریای افکارِ پراکندم غرق میشم که گاهی احساس خفگی میکنم ... گلوم سنگین میشه ، دروغ چرا حتی گاهی جلوی نفس کشیدنمو هم میگیره ... این روزا انگار خیلی شکننده شدم ... خیلی زود چشمام تار میشه و به سختی آب دهنمو قورت میدم ، لبخند میزنمو سکوت میکنم ... شب میشه ... هرروز تاریک تر از دیروز ... توی تاریکی اتاقم دراز میکشمو به سقف خیره میشم ... حتی نای حرف زدن با خودمو هم ندارم ... فقط به نقطه ای نامعلوم از سقف خیره میشم ‌ ذهنم اونقدر پراکندس که نمیدونم دقیقا به چی باید فکر کنم ... انگار که دیگه خودمو هم نمیشناسم ، با خودم غریبه شدم دیگه حرفای دلمو به خودمم نمیتونم بزنم و باز لبخند تلخی میزنم ، سکوت میکنم آب دهنمو به سختی قورت میدمو چشمامو میبندم و منی که نیست شدن توی بی کران تاریکی آروم ترم میکنه ... #ISTJ

این روزا فقط توی تاریکی اتاقم به سقف خیره میشم بغضی که از صبح برای رفتن اجباری به مدرسه توی گلوم جوونه میزنه تا سنگینی نفهمیدن درس ها و شنیدن حرفای بی سرو ته بقیه ، سکوت میکنم ... از چک کردن گوشی که میبینم در طول روز اونقدری برا کسی مهم نبودم که حتی سراغمو بگیره ، سکوت میکنم ... از شنیدن تیکه و کنایه خانواده برای آینده ی نامعلومی که نمیدونم قراره چی بشه ، سکوت میکنم ... از اینکه کل روز تو اتاقمم و حتی کسی سراغمو نمیگیره ، انگار وجود ندارم ، سکوت میکنم ... و منی که توی تنهایی خودم سکوت میکنم ... میدونی ... این روزا سرو صدا اذیتم میکنه حرف زدن اذیتم میکنه از شنیدن صدای اطرافیانم فرار میکنم و توی اعماق ذهنم غرق میشم ... اونقدر زیر دریای افکارِ پراکندم غرق میشم که گاهی احساس خفگی میکنم ... گلوم سنگین میشه ، دروغ چرا حتی گاهی جلوی نفس کشیدنمو هم میگیره ... این روزا انگار خیلی شکننده شدم ... خیلی زود چشمام تار میشه و به سختی آب دهنمو قورت میدم ، لبخند میزنمو سکوت میکنم ... شب میشه ... هرروز تاریک تر از دیروز ... توی تاریکی اتاقم دراز میکشمو به سقف خیره میشم ... حتی نای حرف زدن با خودمو هم ندارم ... فقط به نقطه ای نامعلوم از سقف خیره میشم ‌ ذهنم اونقدر پراکندس که نمیدونم دقیقا به چی باید فکر کنم ... انگار که دیگه خودمو هم نمیشناسم ، با خودم غریبه شدم دیگه حرفای دلمو به خودمم نمیتونم بزنم و باز لبخند تلخی میزنم ، سکوت میکنم آب دهنمو به سختی قورت میدمو چشمامو میبندم و منی که نیست شدن توی بی کران تاریکی آروم ترم میکنه ... #ISTJ

میخواستم بگم مثل شکر و نمک باشین اگه تو آب حل شدین هم یه اثری ازتون به جا بمونه دیدم درست درنمیاد 😂 آره، خلاصه یه چیز خوبی باشین... 😅 #INFP

یه‌جاخونده‌بودم‌که‌وقتی‌کسی‌ازدرددیوانه‌می‌شود دیگران‌دردش‌راکه‌نه‌بلکه‌فقط‌دیوانگی اش‌رامی‌بینند. همچین‌مضمونی‌داشت‌راست‌می‌گفت‌ خیلی‌هافقط‌ظاهرُمیبینن‌وقتی‌کسی‌به‌خاطردرداش‌ ضجه بزنه‌میگن‌دردت‌کو؟تومگه‌دردی‌هم‌داری؟ #‌ISTJ

کاش قدرتش رو داشتم از بدبختیام جک بسازم و بهشون بخندم واقعاً آدمای باحالی ان اینا که به سختی های غیرقابل حل زندگی میخندن و از دید طنز بهش نگاه میکنن

یجور بیخیالی هست که معمولا بعد از انتظار کشیدنای طولانی پیش میاد؛ بعد از مدتها تلاش کردن، دویدن و به در و دیوار زدن. بعد از مدتها خواستنِ بی نتیجه. و این بیخیالی ؛ غم‌گین‌ ترین حس دنیاس..!

انقدر درگیر زندگی دیگران شدید که زندگی خودتون رو فراموش کردید ؛ تماشای رُشد دیگران باعث عقب موندگی شما میشه