◍⃟🌼﷽ ◍⃟🌼 پاسخ جناب آقای قاسم نصرالله، رییس محترم حوزه قضایی کجور به سوال ۶۶: در پاسخ به پرسش، ابتدا به اصول کلی دادرسی مدنی و سپس به مواد قانونی مرتبط اشاره می‌کنم: 1. شخصی که باید طرف دعوا قرار گیرد مطابق ماده 306 قانون آیین دادرسی مدنی، واخواهی مختص محکوم‌علیه رأی غیابی است. بنابراین، واخواه باید دعوای خود را علیه کسی مطرح کند که به موجب رأی غیابی علیه او حکم گرفته است، یعنی محکوم‌له رأی غیابی که در اینجا واخوانده نامیده می‌شود. اگر رأی غیابی علیه چند محکوم‌له صادر شده باشد، از آنجا که رأی یک ماهیت جمعی دارد و حقوق محکوم‌له‌های متعدد به آن وابسته است، همه محکوم‌له‌ها باید به‌عنوان واخوانده طرف واخواهی قرار گیرند. عدم طرح واخواهی علیه تمامی محکوم‌له‌ها، باعث عدم تأثیرگذاری واخواهی بر تمام رأی می شود. 2. ضمانت اجرای عدم ذکر تمامی محکوم‌له‌ها در واخواهی در صورتی که واخواه فقط برخی از محکوم‌له‌های رأی غیابی را طرف واخواهی قرار دهد، این اقدام چند پیامد دارد: ایراد عدم توجه دعوا (ماده 89 ق.آ.د.م): اگر واخواه تمامی محکوم‌له‌ها را طرف واخواهی قرار ندهد، طرف مقابل می‌تواند به استناد بند 4 ماده 84 (عدم توجه دعوا به خوانده) ایراد بگیرد که منجر به رد دعوا خواهد شد. عدم تأثیر رأی واخواهی نسبت به سایر محکوم‌له‌ها: طبق ماده 303 ق.آ.د.م، رأی غیابی فقط نسبت به شخصی که واخواهی کرده، قابل رسیدگی مجدد است. در صورتی که رأی دارای اثر تفکیک‌ناپذیر باشد (یعنی تغییر آن نسبت به یک محکوم‌له منجر به تغییر وضعیت سایرین شود)، عدم طرح واخواهی علیه همه محکوم‌له‌ها، می‌تواند موجب بی‌اثر شدن واخواهی گردد. رد دادخواست به علت نقص در تعیین خواندگان (ماده 66 ق.آ.د.م): در صورتی که دادخواست ناقص باشد و در مهلت مقرر (طبق ماده 67 ق.آ.د.م) تکمیل نشود، دادخواست رد خواهد شد. 3. نتیجه‌گیری واخواه موظف است همه محکوم‌له‌های رأی غیابی را به‌عنوان واخوانده در دادخواست خود ذکر کند. در غیر این صورت، دعوای واخواهی ممکن است با ایراد عدم توجه دعوا مواجه شده و رد شود. اگر رأی دارای اثر تبعیض‌ناپذیر باشد، حتی در صورت پذیرش واخواهی نسبت به برخی از محکوم‌له‌ها، این واخواهی بی‌نتیجه خواهد بود. بنابراین، برای جلوگیری از رد دادخواست یا بی‌اثر شدن واخواهی، واخواه باید تمامی محکوم‌له‌های رأی غیابی را در دادخواست خود طرف دعوا قرار دهد. واخواهی به لحاظ ماهیت یک طریق اعتراض است و از نظر شکلی مشمول مقررات دادخواست (مواد 51 به بعد قانون آیین دادرسی مدنی) قرار می‌گیرد، اما آثار و ضمانت اجراهای آن تابع قواعد خاص واخواهی است. 1. آیا باید سایر محکومان را نیز طرف دعوا قرار داد؟ پاسخ به این سؤال بستگی به ماهیت حکم غیابی دارد: 1. اگر رأی غیابی دارای اثر مستقل نسبت به هر محکوم‌له باشد: نیازی به طرح واخواهی علیه همه محکوم‌له‌ها نیست؛ واخواه می‌تواند فقط نسبت به همان محکوم‌له‌ای که حکم به نفع او صادر شده، اعتراض کند و رأی صرفاً نسبت به آن شخص نقض یا اصلاح می‌شود. 2. اگر رأی غیابی دارای اثر تجزیه‌ناپذیر (غیرقابل تفکیک) باشد: واخواه باید همه محکوم‌له‌ها را طرف واخواهی قرار دهد؛ زیرا تغییر رأی نسبت به یک محکوم‌له بر وضعیت سایرین نیز اثرگذار است. اگر این اقدام انجام نشود، ممکن است دادگاه با توجه به قاعده لزوم وحدت اصحاب دعوا (مواد 64 و 84 ق.آ.د.م)، نقص را اعلام کند و در صورت عدم رفع نقص، ممکن است رأی فقط نسبت به واخوانده رسیدگی شود و نسبت به سایر محکوم‌له‌ها قطعی باقی بماند. مثال: اگر رأی غیابی درباره مطالبه وجه در سهم‌های مستقل باشد، واخواهی علیه یک نفر کافی است. اگر رأی غیابی درباره مالکیت مشاع یا رابطه تضامنی بدهکاران باشد، باید همه محکوم‌له‌ها طرف دعوا قرار گیرند. 2. مستندات قانونی: 1. قسمت اول ماده ۳۰۸ قانون آیین دادرسی مدنی: > اثر واخواهی صرفاً نسبت به واخواه و واخوانده است و رأی غیابی فقط در حق واخواه قابل نقض یا اصلاح است. 2. قسمت دوم و فحوای ماده ۳۰۸ قانون آیین دادرسی مدنی: > طرفین دعوا در واخواهی همان محکوم‌علیه (واخواه) و محکوم‌له (واخوانده) هستند. اگر محکوم‌له متعدد باشد و رأی دارای اثر تجزیه‌ناپذیر باشد، همه باید طرف دعوا قرار گیرند. 3. مفاد بندهای ۲،۴،۵،۶ ماده ۵۱ قانون آیین دادرسی مدنی: > هر دعوا باید به طرفیت کسانی اقامه شود که نسبت به آنان خواسته قابل مطالبه است. 4. بند 4 ماده 84 قانون آیین دادرسی مدنی: > عدم توجه دعوا به خوانده، از موجبات ایراد و دفاع در برابر دعوا است. 5. ماده 66 قانون آیین دادرسی مدنی: > اگر دادخواست ناقص باشد و در مهلت مقرر تکمیل نشود، قرار رد دادخواست صادر خواهد شد. 3. نتیجه‌گیری: اگر رأی قابل تجزیه باشد: نیازی به طرح دعوا علیه همه محکوم‌له‌ها نیست. #کانال_ایرادات_مانع_استماع_دعوا https://eitaa.com/iradaat @iradaat

. . ادامه: اگر رأی غیرقابل تفکیک باشد: باید همه محکوم‌له‌ها طرف دعوا قرار گیرند؛ در غیر این صورت، رأی واخواسته صرفاً نسبت به واخوانده تغییر کرده و نسبت به سایرین به قوت خود باقی است. در نتیجه، بسته به ماهیت رأی، تکلیف به طرح دعوا علیه سایر محکوم‌له‌ها وجود دارد و ضمانت اجرای آن عدم تأثیر واخواهی نسبت به افرادی است که طرف دعوا قرار نگرفته‌اند.

‌◍⃟🌼﷽ ◍⃟🌼 حسبنا الله و نعم الوکیل. ان الله یدافع عن الذین آمنوا. (قرآن کریم) هفتم اسفند، روز وکیل بر مدافعان حق و عدالت مبارک. #کانال_ایرادات_مانع_استماع_دعوا https://eitaa.com/iradaat @iradaat

به مناسبت روز وکیل: دیگه پول به وکیل ندید! سه تا ماده قانونی یاد بگیرید، وکیل خود باشید! 😳 #کانال_ایرادات_مانع_استماع_دعوا https://eitaa.com/iradaat @iradaat

‌◍⃟🌼﷽ ◍⃟🌼 نظر جناب آقای عباس فاضل، کارآموز محترم قضایی: با سلام و عرض وقت بخیر. به نظر می‌رسد همانطور که آقای نصرالله هم اشاره فرمودند، بین دو فرض قائل به تفکیک شویم. اگر رای صادره نسبت به هر یک از اصحاب پرونده قابل تجزیه باشد و هیچگونه ضرر عرفی نیز به سایر اشخاص پرونده وارد نسازد، به نظر می‌رسد استماع دعوی به طرفیت هرکدام از آنها به صورت مستقل با مانعی مواجه نباشد؛ مثلا در فرضی که حکم به فسخ معامله علیه فروشنده صادر می‌شود، (فرضی که خریداران متعدد هستند) در اینجا هرچند دعوی نسبت به هرکدام از محکوم‌لهم قابل تجزیه است، اما از آنجا که صدور حکم به نفع واخواه به طرفیت یکی از محکوم لهم رای غیابی، موجب ایجاد اشاعه غیر ارادی برای سایر شرکا می‌گردد، استماع دعوی با مانع مواجه است (البته نه به معنای صدور قرار عدم استماع _ در ادامه توضیح داده میشود) همچنین در فرضی که دعوی قابل تجزیه نیست، به طریق اولی استماع دعوی با مانع مواجه است. به نظر می‌رسد در فروضی که مانع وجود دارد، استناد به قرار عدم استماع دعوی به صورت مستقیم صحیح نباشد، بلکه دادگاه میبایست از باب رعایت اصل ترمیم دادرسی، مبادرت به صدور اخطار رفع نقص کند و درصورتیکه واخواه نقص مذکور را مرتفع کرد (با اضافه نمودن سایر اطراف پرونده) دعوی قابل استماع خواهد بود، در غیر اینصورت (عدم رفع نقص) به نظر می‌رسد باید از استماع دعوی امتناع کرد. #کانال_ایرادات_مانع_استماع_دعوا https://eitaa.com/iradaat @iradaat

مقاله قاعده احسان در مسؤولیت مدتی دکتر مصطفوی #کانال_ایرادات_مانع_استماع_دعوا https://eitaa.com/iradaat @iradaat

. | اللَّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضَانَ الَّذِي أَنْزَلْتَ فِيهِ الْقُرآنَ 🌺فرارسیدن ماه رمضان، ماه بندگی و بهار قرآن مبارک باد🌺 🌙التماس دعا کانال ایرادات (موانع) استماع دعوا

‌◍⃟🌼﷽ ◍⃟🌼 جمع‌بندی و نظر نهایی بنده در مورد سؤال ۶۶: قسمت اول ماده ۳۰۵ قانون آيين دادرسى دادگاه‌هاى عمومى و انقلاب: مبحث واخواهی: محكوم‌عليه غائب حق دارد به حكم غيابى با تقدیم دادخواست واخواهی، اعتراض نمايد. اين اعتراض واخواهى ناميده مى‌‌شود. ولی قانونگذار برای دادخواست واخواهی بر خلاف دادخواست اولیه، شکل خاصی مقرر نکرده است‌. در صورت تعدد محکوم‌علیهم غیابی، چنانچه یک نفر واخواهی کند، یا اینکه فقط برخی از محکوم‌لهم را طرف واخواهی قراردهد، واخواهی بین ایشان جریان خواهد یافت و سایر محکوم‌لهم و محکوم‌علیهم در واخواهی نقشی نخواهند داشت و علی‌القاعده رای واخواهی نسبت به ایشان مؤثر نخواهد بود و سایرین نمی‌توانند از آن استفاده‌ کنند. ولی این امر مانع از آن نیست که چنانچه اشخاصی (که در مرحله قبل حضور داشته‌اند ولی اسم ایشان در دادخواست واخواهی نیامده یا اشخاصی که در مرحله غیابی هم حضور نداشته‌اند) برای خود حق یا نفعی قائل باشند، بتوانند به عنوان ثالث، به مرحله واخواهی ورود کنند چرا که هنوز ختم دادرسی اعلام نشده است. #کانال_ایرادات_مانع_استماع_دعوا https://eitaa.com/iradaat @iradaat

‌◍⃟🌼﷽ ◍⃟🌼 جمع‌بندی پاسخ سؤال ۶۶ قسمت دوم: به نظر استاد شمس، احکام دادگاه علی‌القاعده نسبت به هر یک از اشخاص حاضر در پرونده قابل تفکیک است. مگر اینکه طبیعتا یا منطقا یا طبق قانون، تفکیک ممکن نباشد و این امر ناشی از سبب مشترک بین اشخاص است. (جلد دوم پیشرفته ص ۳۳۸) لذا نتیجه می‌گيريم که لازم نیست غیر از محکوم‌له مورد نظر شخص دیگری طرف واخواهی قرار گیرد. ولی نکته بنده این است که حتی بر فرض عدم امکان تفکیک مفاد رأی نسبت به اشخاص، دادگاه می‌تواند سایر اشخاص حاضر در مرحله غیابی را (که حضورشان را ضروری می‌داند) برای اخذ توضیح به جلسه رسیدگی به واخواهی دعوت نماید تا حقوق احتمالی ایشان رعایت گردد و در هیچ ماده قانونی راجع به نحوهٔ تنظیم دادخواست واخواهی، شکل خاصی مقرر نشده است که عدم رعایت آن موجب عدم استماع واخواهی شود. حتی صدق عنوان دعوا بر واخواهی، با ایراد مواجه است و ماهیت آن، اعتراض به رأی است و صرف اعتراض به حکم غیابی کافی است تا دادگاه تکلیف به رسیدگی به واخواهی پیدا کند. لذا چیزی تحت عنوان قرار عدم استماع واخواهی در قانون پیش‌بینی نشده است برخلاف قرار عدم استماع دعوا. ضمن اینکه باید توجه داشت که عدم استماع واخواهی باعث قطعیت رأی غیابی می‌شود و امکان طرح مجدد واخواهی را هم از بین می‌برد.‌ برخلاف عدم استماع دعوا که امکان طرح مجدد دعوا را برای خواهان باقی می‌گذارد. لذا عدم استماع در مورد واخواهی باید با احتیاط بیشتری صورت گیرد. لذا وفق اصل استماع دعوا، حتی در مورد رأی دارای اثر غیرقابل تفکیک، ضمانت اجرای عدم طرح واخواهی علیه سایر محکوم‌لهم، عدم تأثیر واخواهی نسبت به افرادی است که طرف واخواهی قرار نگرفته‌اند؛ نه عدم استماع واخواهی. #کانال_ایرادات_مانع_استماع_دعوا https://eitaa.com/iradaat @iradaat

🌲پویش "درخت عدالت" تنها یک حرکت محیط‌زیستی نیست؛ بلکه جنبشی است که در آن، نه تنها زمین بلکه دل‌های ما هم آباد می شوند. https://dadsima.com/page-2825.html

◍⃟🌼﷽ ◍⃟🌼 سؤال ۶۷ از جانب یکی از همکاران محترم قضایی: در صورتی که خواهان یا خوانده‌ (جالب ثالث) پس از اظهار جلب ثالث در جلسه دادگاه، دادخواست جلب ثالث را خارج از مهلت مقرر قانونی سه‌روزه تقدیم شعبه کند، در بدو تقدیم این دادخواست باید عدم استماع صادر کرد یا باید جلسه رسیدگی تشکیل داد و سپس قرار عدم استماع صادر کرد؟ #کانال_ایرادات_مانع_استماع_دعوا https://eitaa.com/iradaat @iradaat

‌◍⃟🌼﷽◍⃟🌼 پاسخ جناب آقای قاسم نصرالله، رئیس محترم حوزه قضایی بخش کجور به سوال ۶۷: با سلام و احترام و قبولی طاعات و عبادات ۱. بررسی مبنای قانونی جلب ثالث مطابق ماده ۱۳۵ قانون آیین دادرسی مدنی، هر یک از طرفین دعوا (خواهان یا خوانده) که جلب شخص ثالث را ضروری بداند، دو راهکار دارد: ۱. قبل از اولین جلسه دادرسی: دادخواست جلب را همراه با دادخواست اصلی یا ضمن پاسخ به دعوا تقدیم کند. 2. در جلسه دادرسی: جلب را اظهار کرده و ظرف سه روز از آن جلسه، دادخواست را تقدیم کند. قسمت دوم: آیا رعایت مهلت سه‌روزه الزامی است؟ بله، رعایت این مهلت شرط شکلی و مقدماتی برای پذیرش دعوای جلب ثالث است. در واقع، قانون‌گذار با تعیین این مهلت کوتاه، قصد جلوگیری از اطاله دادرسی و تضمین سرعت رسیدگی را داشته است. اگر دادخواست جلب خارج از این مهلت تقدیم شود، به منزله عدم رعایت یک شرط اساسی اقامه دعوا است و چنین دادخواستی اصولاً قابل رسیدگی نخواهد بود. ۳. آیا دادگاه باید جلسه رسیدگی تشکیل دهد؟ خیر، زیرا: عدم رعایت مهلت سه‌روزه یک ایراد شکلی است، نه ماهوی. مطابق ماده ۲ قانون آیین دادرسی مدنی، رسیدگی به دعاوی باید مطابق مقررات قانونی انجام شود. در اینجا، با عدم رعایت مهلت مقرر، دادخواست جلب ثالث قابلیت استماع ندارد. رویه قضایی نیز این امر را تأیید می‌کند که مهلت‌های شکلی در آیین دادرسی، ماهیت آمره دارند و عدم رعایت آن‌ها موجب عدم استماع دعوا می‌شود. ۴. نتیجه‌گیری در چنین حالتی، دادگاه بدون نیاز به تشکیل جلسه، مستقیماً قرار عدم استماع دادخواست جلب ثالث را صادر می‌کند. این قرار به دلیل عدم رعایت مهلت قانونی صادر می‌شود و نیازی به رسیدگی ماهوی یا استماع دفاعیات ندارد. #کانال_ایرادات_مانع_استماع_دعوا https://eitaa.com/iradaat @iradaat