#ماکان_نصیری #شهیدگمنام_دزفولی_ها!! #شهید_علی_آمون #کتاب_خاطرات_دردناک #ناصرکاوه

در تاریخ جنگ‌ها، گاهی یک نام کوچک می‌تواند به اندازه یک شهر روایت درد و ایستادگی را در خود جمع کند. نام «علی آمون» از همین جنس است؛ کودکی پنج‌ساله از شهر دزفول که در آبان‌ماه سال ۱۳۶۱، در یکی از تلخ‌ترین شب‌های جنگ ایران و عراق، ناگهان از جهان مرئی محو شد و تنها نشانی که از او باقی ماند، مچ دستی کوچک با انگشتانی گره‌خورده بود؛ مچی که بیست‌وپنج روز بعد بر شاخه درختی کُنار پیدا شد. برای فهم عمق این حادثه، باید به فضای آن سال‌ها بازگشت؛ سال‌هایی که شهر دزفول در خط مقدم جنگ موشکی عراق قرار داشت. دزفول یکی از شهرهایی بود که به شکل مداوم هدف موشک‌ها و راکت‌ها قرار می‌گرفت. مردم شهر با صدای آژیر، با لرزش زمین، با فروریختن دیوارها و با خبرهای تلخ زندگی می‌کردند. در چنین فضایی، زندگی روزمره همچنان جریان داشت؛ کودکانی که بازی می‌کردند، مادرانی که نان می‌پختند و پدرانی که با امید فردا را آغاز می‌کردند. شب تاسوعای آبان ۱۳۶۱ یکی از همان شب‌های سنگین و پراضطراب بود. در حالی که بسیاری از خانواده‌ها برای عزاداری حضرت ابوالفضل(ع) آماده می‌شدند، آسمان دزفول بار دیگر با صدای موشک‌های دشمن شکافته شد. در میان آن همه اضطراب و هیاهو، علی آمون – کودک پنج‌ساله – از خانه بیرون رفت تا برای خانواده نان بخرد. این کار ساده و روزمره، آخرین لحظه‌ای بود که کسی او را دید. موشک‌ها فرود آمدند. محله لرزید. خانه‌ها ویران شدند. گرد و غبار و آوار همه جا را پوشاند. وقتی موج نخست حادثه فرو نشست، خانواده‌ها و همسایه‌ها به دنبال عزیزان خود گشتند. برخی زخمی بودند، برخی زیر آوار مانده بودند و برخی دیگر جان باخته بودند. اما در میان همه این جستجوها، علی پیدا نشد. روزها گذشت. گروه‌های آواربرداری کار خود را انجام دادند. مردم محله و خانواده او همچنان امیدوار بودند که شاید علی در جایی زخمی شده و به بیمارستان منتقل شده باشد یا در خانه‌ای پناه گرفته باشد. اما هرچه زمان می‌گذشت، نشانی از او پیدا نمی‌شد. گویی کودک پنج‌ساله در میان دود و آتش آن شب، از جهان محو شده بود. بیست‌وپنج روز بعد، اتفاقی رخ داد که همزمان هم پاسخ بود و هم پرسشی دردناک. در فاصله دو یا سه محله دورتر از محل اصابت موشک، بر شاخه‌های درختی کُنار، مچ دستی کوچک دیده شد. دستی که انگشتانش مشت شده بود؛ گویی در لحظه‌ای از ترس یا درد، به غریزه فشرده شده باشد. این تنها چیزی بود که از علی باقی مانده بود. برای پدر و مادر او، این کشف تلخ پایان جستجو و آغاز سوگی طولانی بود. آنان مجبور شدند با همان نشانه کوچک، مراسم تشییعی برگزار کنند؛ تشییعی بی‌جنازه. پیکری در کار نبود، تنها یک مچ دست کوچک که قرار بود به خاک سپرده شود و نشانه‌ای از کودکی باشد که دیگر بازنمی‌گشت. چنین مراسمی در فرهنگ سوگ ایرانی معنایی سنگین دارد. خاکسپاری تنها برای دفن یک بدن نیست؛ بلکه برای آرام گرفتن دل بازماندگان است. وقتی بدن کاملی وجود ندارد، سوگ نیز کامل نمی‌شود. غم در جایی از دل باقی می‌ماند و به انتظار تبدیل می‌شود. برای مادر علی، این انتظار هنوز پایان نیافته است. پس از گذشت بیش از چهار دهه، او همچنان چشم به راه است؛ نه از آن رو که عقل به بازگشت فرزندش امیدوار باشد، بلکه از آن رو که دل مادرانه هرگز مرگ را به طور کامل نمی‌پذیرد. در حافظه مادران، فرزندان همیشه در جایی از جهان زنده‌اند.

داستان علی آمون تنها داستان یک کودک نیست؛ بلکه نمادی از سرنوشت کودکانی است که در جنگ‌ها بی‌هیچ نقشی در تصمیم‌ها، قربانی خشونت می‌شوند. جنگ‌ها اغلب با زبان سیاست و استراتژی روایت می‌شوند، اما حقیقت آن‌ها در سرنوشت انسان‌های کوچک و بی‌دفاع آشکار می‌شود. از این منظر، علی آمون را می‌توان «ماکان نصیریِ گمنام دزفول» دانست؛ کودکی که نامش شاید در حافظه عمومی کمتر شنیده شده باشد، اما سرگذشتش همان معنایی را حمل می‌کند که سرگذشت همه کودکان قربانی جنگ دارد: معصومیتی که در میان آتش و آهن خاموش می‌شود، اما در وجدان جمعی باقی می‌ماند. تصویر مچ دست کوچکی که بر شاخه درختی پیدا شده، به نوعی تصویر نمادین جنگ نیز هست. درخت کُنار که خود نشانه‌ای از حیات و ماندگاری در اقلیم جنوب است، ناگهان حامل نشانه‌ای از مرگ و ویرانی می‌شود. گویی طبیعت نیز شاهد این تراژدی انسانی بوده است. چنین روایت‌هایی در تاریخ یک ملت تنها به عنوان خاطره باقی نمی‌مانند؛ بلکه به بخش مهمی از حافظه اخلاقی جامعه تبدیل می‌شوند. آن‌ها به ما یادآوری می‌کنند که جنگ، فراتر از خطوط جبهه و نقشه‌های نظامی، به زندگی انسان‌های عادی نفوذ می‌کند و سرنوشت خانواده‌ها را برای همیشه تغییر می‌دهد. داستان علی آمون، داستان یک مادر چشم‌انتظار، یک شهر مقاوم و یک کودک گمشده در آسمان موشک‌باران‌شده است. کودکی که تنها نشانه‌اش مچ دستی کوچک بود؛ دستی که انگشتانش مشت شده بود، شاید در آخرین لحظه، در برابر جهانی که استکبار جهانی به رهبری شیطان بزرگ آمریکا، برای او بیش از حد خشن شده بود. و همین مشت کوچک، پس از سال‌ها، هنوز در حافظه شهر دزفول گره خورده است؛ نشانه‌ای از رنج، از مظلومیت و از یادآوری اینکه جنگ، پیش از هر چیز، کودکان را از جهان می‌گیرد. #ماکان_نصیری #شهیدگمنام_دزفولی_ها!! #شهید_علی_آمون #مرگ_بر_شیطان_بزرگ_آمریکا #کتاب_خاطرات_دردناک #ناصرکاوه

♦️گاهی یک قاب، پر از خاطره و دلتنگی است

🚨🎥 شهید خامنه‌ای: من تاریخ #شهادت خودم را می‌دانم... وقتی لحظه‌اش برسد، دیگر تو کاری از دستت برنمی‌آید 🔴روایت #محمودخسروی‌وفا از روزهایی که نگرانیِ همراهان با آرامش و یقین رهبر شهید پاسخ می‌گرفت؛ آرامشی که از ایمان به تقدیر الهی سرچشمه می‌گرفت و سرانجام، وعده‌ای که سال‌ها پیش گفته بود، به زیباترین شکل محقق شد.

الجزیره | کاتس: هیچ عقب‌نشینی دیگری پس از دو منطقه آزمایشی در جنوب #لبنان صورت نخواهد گرفت تا زمانی که سلاح #حزب_الله خلع شود. 🔴سنتکام: هم‌اکنون بیش از ۵۰ هزار نظامی آمریکایی در خاورمیانه مستقر هستند. خودمونو آماده کنیم از این به بعد قراره دیدارهای خصوصی زیادی با رهـبر داشته باشیم ... دیدارهای سه جانبه، ما، آقا، امام رضا علیه السلام... وزارت حمل و نقل قطر به همه کشتی‌های دریایی توصیه می‌کند که تا اطلاع ثانوی دریانوردی و سایر فعالیت‌های دریایی را به حالت تعلیق درآورند.🤔 نماز بر پیکر مطهر رهبر شهید و مجاهد انقلاب اسلامی صبح روز یکشنبه ۱۴ تیر ۱۴۰۵ ؛ در مصلی تهران توسط حضرت آیت‌اللّٰه جعفر سبحانی اقامه خواهد شد. وزارت امور خارجه عمان: ▪️کمیته مشترک عمان و ایران نخستین نشست خود را درباره تنگه هرمز در مسقط برگزار کرد. ▪️بر اصرار سلطنت عمان بر حفظ امنیت و آزادی دریانوردی در تنگه هرمز برای همگان تأکید می‌کنیم. ▪️سلطنت در راستای پایبندی به قواعد حقوق بین‌الملل، با وضع تعرفه بر عبور کشتی‌ها در تنگه هرمز مخالف است. ▪️مسئولیت اطمینان از عاری بودن تنگه از هرگونه خطرات مربوط به مین‌ها، اساساً بر عهده ایران است. به دستور سپاه پاسداران، تانکرهای حمل گاز طبیعی مایع امارات متحده عربی در حال بازگشت هستند و دیگر تلاشی برای عبور از مسیر عمان در تنگه هرمز نمی‌کنند. رهبرانقلاب: مدیریت تنگه انحصاراً دست ایران باید باشد✊ ❗️ یه اشتباهی ما تو برجام کردیم برنامه‌ای برای خروج نداشتیم، آمریکا پاره کرد برجامو، زد زیرش ما موندیم توش الان باید پلن خروج داشته باشیم بند‌های مختلف تاچه حدی نقض بشه میخوایم خارج بشیم؟ وقتی منافع ایران تامین نمیشه چرا باید تو تقاهم بمونیم؟ رئیس جمهور تعهد داده منافع رو تامین کنه ما تو بند یک موندیم شرط آمریکای تروریست برای آزادسازی دارایی‌های ایران به ادعای یک رسانه ادعای نیویورک پست، به نقل از یک مقام آمریکایی: ما به ایران روشن کرده‌ایم که تا زمانی که در موضوع هسته‌ای پیشرفتی حاصل نشود، دارایی‌های مسدود شده‌اش را آزاد نخواهیم کرد

قابل توجه کفتارهایی که میگفتند امسال شیعه محرم را نمیبیند... 👆 🎥 عزاداری شیعیان کنیا در سوگ سید و سالار شهیدان امام حسین(علیه السلام ) تا کووووووووووور شود هر آن که نتواند دید👌 🤲اللهم العن الجبت والطاغوت بعدد علمک .

📹 *برگزیده - استاد عابدینی - دستگاه محاسباتی الهی* ⚠️ ۴۷ سال است امام راحل ما، امام شهید ما و الآن رهبری عزیز ما دنبال این هستند که از فرصت‌ها استفاده کنند و مردم و مسئولین را از مرتبه‌ی زمینی به آسمانی و روایت الهی بکشانند... #برگزیده #استاد_عابدینی #دستگاه_محاسباتی #جنگ #مذاکره

#کتاب_ملاقات_باموعود #اثرجدید #ناصرکاوه #کتاب_تصویری #لطفانشرحداکثری

#کتاب_ملاقات_با_موعود_در_تشیع_امام_شهید #ناصرکاوه