الان مخاطب‌ها دو دسته‌ن: دسته اول اینجوری‌اند: آفرین خانم شکیبا همه رو بکش اصلا😍😃 دسته دوم اینجوری: نهههه خانم شکیبا آخه چرااا😭😭😭😫

سلام بله، کتاب «باروت خیس» تقریباً ادامه‌شه. سلام، نه اشکالی نداره.

...💔🥲

سلام ممنون از محبت‌تون ✨ یه نقد سه قسمتی درباره دوتا کتاب‌های نویسنده نوشتم: https://eitaa.com/istadegi/12589

چشم، هرکدوم خواستید رو میدم دست داعش، یا اصلا میدم دست بهزاد اینا🙄 امر دیگه؟😕

#معرفی_کتاب 📚 روزگار طیبه📕 ✍🏻مریم فهیمی #نشر_جمکران بعضی زندگی‌ها مایه حسرت دیگرانند؛ زندگی‌هایی که از دور به چشم نمی‌آیند ولی نزدیکشان که می‌شوی، حسرت همه‌چیزشان را می‌خوری حتی حسرت نداشته‌هاشان را. زندگی طیبه از همان زندگی‌هاست که آدم حسرتش را می‌خورد و دلش ضعف می‌رود برایش؛ آن هم درحالی که طیبه در طول زندگیِ نوزده ساله‌اش، خیلی چیزها را نداشت. فقیر بود، مدرسه نرفت، از کودکی کار می‌کرد، در سن کم ازدواج کرد، بعد ازدواج هم فقیر بود و زندگی مشترکش توام بود با مبارزه و دلهره و مخفی شدن از ساواک و دوری از خانواده، آخرش هم در زندان کمیته مشترک شهید شد. ولی با همه این‌ها من حسرت نوزده سال زندگیِ سخت طیبه را می‌خورم؛ چون طیبه واقعا زندگی کرد. علائم حیاتی واقعیِ یک آدم، فقط نفس کشیدن و ضربان قلب که نیست! کسی زنده است که برای خدا درحال دویدن و مبارزه باشد. کسی زنده است که به اندازه خودش، گوشه‌ای از دنیا را تغییر بدهد؛ هرچند کوچک. طیبه واقعا زنده بود. انقدر زندگی طیبه و ابراهیم الهی بود و لحظه‌لحظه‌اش با یاد خدا شیرین بود که تلخی‌هایش هم خواستنی می‌شدند. نه که تلخی‌ها نباشند، نه که نرنجانند... می‌رنجاندند ولی شیرینیِ نیت‌های الهیِ طیبه و ابراهیم بیشتر بود؛ شیرینیِ این که یک هدف بزرگ داشتند و راهشان یکی بود و بال پرواز هم بودند. روزگار طیبه، کتابی ست به شیرینی زندگی طیبه. غیر از ترسیم شیرینی‌های زندگیِ شهیدان واعظی و شهیدان جعفریان، تصویر روشنی ست از ایران دهه چهل و پنجاه؛ که خواندنش لازم است برای این نسل. راستی چقدر جای طیبه و ابراهیم خالی ست در این بهارِ آزادی... #لشگر_فرشتگان @istadegi

🥀🥲 شاه خراسانی‌ام! رستم دستانی‌ام! دست مرا رد مکن بر در شاه آمدم... شهادت امام رضا جانمون تسلیت...💔 پ.ن: امشب به احترام سلطان خراسان رمان منتشر نمیشه. #شهادت_امام_رضا علیه‌السلام http://eitaa.com/istadegi