‌ ثانیاً لازمه‌ی توجّه و اهتمام به اجرای دستور رهبر شهید انقلاب در آخرین دیدار مسئولان قضائی با ایشان در تیرماه سال گذشته نسبت به رسیدگی به جنایات صورت گرفته در جنگ تحمیلی دوم، تسرّی دادن آن به جنگ تحمیلی سوم و پیگیری مستمر آن تا وصول به حکم و واگذاری اجرای آن به عناصر صالحه است. این اقدام به‌نوبه‌ی خود از تکرار این قبیل جنایات پیشگیری خواهد نمود. البته برای توفیق در مسیر تحوّل همه‌جانبه‌ی قضائی و شتاب بیشتر در رسیدن به اهداف گفته شده، تمهیدات و الزامات گوناگونی مورد نیاز است که عمدتاً در دیدارهای سالیانه‌ی مسئولان قضائی و توصیه‌ها و تأکیدات مفصّل رهبر عظیم‌الشّأن شهید قَدّس‌الله نفسه‌الزکیّه بارها بیان شده و توجّه جدّی به آنها و تلاش برای تحقّقشان که کلید موفقیت مسئولان محترم قوّه‌ی قضائیه محسوب میشود مورد تأکید و خواست جدّی اینجانب است. راه رسیدن به عدالت و مبارزه با ظلم و فساد، مسیر دشواری است که با اخلاص و توکّل، رعایت تقوا در مرتبه‌ی عالی، انگیزه و اراده‌ی جدّی، تلاش و همّت مضاعف، شجاعت و قاطعیت، ابتکار عمل و بهره‌گیری صحیح از فناوریهای نوین و هوشمندسازی امور، هموار خواهد شد. تحقّق این همه، باذن‌الله و در سایه‌ی عنایات حضرت عدلِ منتظَر، سرورمان عجّل‌الله تعالی‌فرجه‌الشّریف میسّر خواهد گشت ان‌شاءالله. ✍ سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای 🗓 ۷/تیر/۱۴۰۵ 🇮🇷@Masjed_ui

چقدر مظلومیت توی این پیام بود...

امشب بیش از هر بار دیگر برای لبنان دعا کنیم😭😔🥺

امروز داشتم یه مطلبی می‌خوندم... می‌گفت وقتی بدن توی وضعیت مرگ یا زندگی قرار بگیره، و مغز تشخیص بده که بقای انسان در خطره، چندتا هورمون به میزان زیاد توی خون ترشح میشن: آدرنالین(اپی‌نفرین) نورآدرنالین کورتیزول این‌ها همون هورمون‌هایی‌اند که هیجان و استرس رو افزایش میدن. بدن اینجا برای جنگیدن و فرار آماده میشه؛ ضربان قلب بالا میره، خون بیشتری به عضلات میرسه، قدرت عضلات به شکل غیرطبیعی زیاد میشه، سیستم عصبی اندروفین آزاد می‌کنه(یه جور مسکن طبیعی خود بدن) و مغز، درد رو موقتا بلاک می‌کنه؛ برای همینه که شاید توی خاطرات رزمنده‌ها و سربازان جنگ دیده، خونده باشید که اونها حتی با گلوله توی بدن یا استخوان شکسته، تونستن مسیر زیادی رو بدون یا درحال جنگیدن باشن، و اصلا درد رو حس نکنن! علت علمی‌ش اینه. همونه که توی زبان عامیانه بهش میگن: بدنش گرمه، حالیش نیست!

این حالت، یه جور وام گرفتن از بدنه. بدن اینجا از تمام منابعش برای هوشیار موندن و جنگیدن استفاده می‌کنه. درد و ضعف و خونریزی رو موقتاً نادیده می‌گیره، ضربان قلب بالا میره و خون‌رسانی به عضلات انجام میشه، عروق محیطی تنگ میشن تا جلوی افت فشار گرفته بشه، و خلاصه، بدن داره حسابی از خودش وام می‌گیره. و هر وام، یه سررسید بازپرداخت داره! حالا وقتی بدن از این شرایط خارج بشه، یعنی به یه نقطه امن برسه، یا جنگ و گریزش تموم بشه، و وقتی آدرنالین و کورتیزول افت کنه، زمان بازپرداخته؛ یه بازپرداخت خیلی دردناک و حتی کشنده. اینجا آدرنالین تخلیه میشه، فشار خون افت می‌کنه، انقباض عضلات کم میشه، مهار عصبی درد از بین میره، عروق محیطی دوباره گشاد می‌شن. نتیجه؟ لرزش شدید عضلات(چیزی که افراد اینطوری توصیفش می‌کنن: یهو بدنم/پاهام خالی کرد)، درد شدید و ناگهانی، افت قند خون، و توی موارد شدیدتر، شوک تاخیری(شوک هیپوولمیک/نورولوژیک/شوک درد)، در بعضی موارد، کاهش سطح هوشیاری و غش کردن. به این وضعیت میگن سقوط آدرنالین(Adrenaline Crash)، یا بازگشت جهشی دستگاه پاراسمپاتیک(Parasympathetic Rebound)، یا فروپاشی فیزیولوژیک تاخیری(Delayed Physiological Collapse).

چرا دارم اینو میگم؟ چون حس می‌کنم از وقتی جنگ شروع شده، بدنم نه، ولی روانم شدیداً توی همین وضعیته. همین وضعیت جنگیدن برای بقا، همین هشیاری و وام گرفتن از همه منابع، همین مهار موقت درد و فشار عاطفی. و حس می‌کنم قراره همزمان با تشییع آقا، منم دچار فروپاشی روانی تاخیری بشم. حس می‌کنم یه ثانیه شمار برام فعال شده. و قراره روز تشییع و تدفین، منم تموم بشم. فکر کنم خیلی‌ها همین حال منو دارن...💔🥲

ارمیا

از الان زندگیم به قبل و بعد از تدفین و تشییع آقا تقسیم میشه چرا که دیگر بعد از آن روحی نخواهم داشت!

آقای شهید این‌بار ما شما را نمی‌بینیم اما دوستتان داریم... کمتر از پنج روز تا تشییع ماه❤️ @istadegi