توروخدا یه دختر رو به این حد نرسونید…(:

نمی‌دونم اگه دقت کردین یانه؛ خیلی وقته دست از نوشتن برداشتم، دیگه مثل قبل نمی‌نویسم، دیگه حداقل یه روز درمیون یه متن نمی‌نویسم… راستش چند وقته که دلم نمی‌خواد بنویسم؛ کلی فکر و حرف تو سرم انباشته شده و دارن مغزمو می‌خورن ولی خب… درسته نوشتن خیلی آرومم می‌کنه، اما نوشتن منو یادِ قبلنا میندازه، منو یادِ درد و غمم میندازه؛ یه کاری می‌کنه کل برگه خیس بشه از اشکام، وآره، حقیقتش نمی‌خوام ومی‌ترسم، می‌ترسم باز بغض اون‌قدری حالمو بد کنه که نوشته‌مو نصفه‌ونیمه رها کنم، می‌ترسم دوباره یادِ خاطراتِ پر از دردم بیوفتم، می‌ترسم با نوشتنِ هرکلمه یادِ یکی از زخمام بیافتم، می‌ترسم نوشتن هم دیگه نتونه حالمو خوب کنه…(: #خانومِ‌صاد

ولی زندگی به کامِ دخترایِ سلیطه و پرتوقعه ما کم توقع‌ها و مهربون همیشه به فنا می‌ریم(:🥲

سکوت کردم، چون حرف زدن چیزی رو تغییر نمی‌داد…

- یا اباعبدالله إجعل لنا نصیب من “چای” اربعینك.

انگیزه‌ات برای ادامه‌ی زندگی؟ + کمتر از ۴۰ روز دیگه اربعینِ، وامید دارم برم کربلا❤️‍🩹

همچنان من:

یکی از مزخرف‌ترین کارا اینه که وقتی می‌ری بخوابی ولی فکروخیال نمیزاره، آخرش اعصابت خورد می‌شه و فقط باید به دیوار زل‌ بزنی تا خوابت ببره…

سکوت بعضی وقتا پر‌ از حرف نیست، پر‌ از درده…

بـ‌ماذا أدعوك حتی تقبلنـي زائراً عندك..؟!

از درون نابود اما همچنان خنده بر لب ادامه می‌دهیم(:

عه من👀😂