📹 آخرین مصاحبه مولوی یوسف گرگیج: راه شهدا با اقتدار ادامه دارد 🔘 بله | ایتا | سروش+ | اینستاگرام | تلگرام @Kayhan_Online

با اجرای هر جزء سیاست آزادسازی نه تنها معیشت عمومی تنگ‌تر میشود بلکه فرهنگ جامعه نیز به سمت لاییسیته و بی‌دینی پیش میرود. پیشتر در پادکست زیر در مورد اینکه چرا سیاست‌های نئولیبرال اقتصادی، جامعه را سکولار میکند صحبت کردیم: aparat.com/v/nmpza70 ✅@Seidnima70

🔴جای آن است که خون موج زند در دل لعل! ✍حسین شریعتمداری ۱- ابتدا به این خبر از جشنواره فیلم ونیز توجه کنید! دو تن از مستند‌سازان رژیم صهیونیستی که فیلم مستند آنها جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم ونیز را دریافت کرده بود، از سوی رژیم صهیونیستی سلب تابعیت شده و اجازه بازگشت آنها به اسرائيل داده نشده است. می‌پرسید چرا؟! برای این‌که در فیلم مستند این دو کارگردان (یووال آبراهام و راشل زور‌) به برخی از جنایات رژیم صهیونیستی در غزه اشاره شده بود. «میکی زوهار‌»، وزیر فرهنگ رژیم صهیونیستی، فیلم مستند این دو کارگردان (نازا) را نفرت‌انگیز! نامیده و تاکید کرد که آنها نمی‌توانند تابعیت اسرائیل را داشته باشند. ۲- حالا نگاهی به این سوی‌ ماجرا بیندازید. کسانی که چندین سال (بعد از فرار از کشور)، با عنوان اپوزیسیون و مخالف جمهوری اسلامی ایران در آمریکا و اروپا ساکن بوده و در رسانه‌ها و مجامع آن کشورها، بدترین اهانت‌ها و زشت‌ترین فحاشی‌ها را علیه اسلام، نظام، مردم شریف ایران و حضرت امام راحل و امام شهیدمان داشته‌اند، بی‌آن‌که با کمترین مانع و یا مؤاخذه‌ای رو‌به‌رو شوند به کشور مراجعت کرده‌اند! آن یکی علناً گفته و نوشته بود که بزرگ‌ترین آرزویش [‌نستجیر بالله‌] به قتل رساندن آیت‌الله خامنه‌ای است. فلان کارگردان که اخیراً هنرپیشه زن فیلم وطن‌فروشانه و ضدایرانی او در جشنواره فیلم ونیز یک جایزه دست چندم گرفته است، یک روز بعد از شهادت آقای شهیدمان در صفحه اینستاگرام خود از این فاجعه با بیانی شرم‌آور ابراز خوشحالی می‌کند و‌... هنرپیشه زن فیلم او طی سخنانی در جشنواره «ونیز» به جمهوری اسلامی، مردم ایران و مخصوصاً زنان این مرز و بوم [همان‌ها که تجمع چند ماهه آنها در خیابان‌ها و میدان‌ها آمریکا و رژیم صهیونیستی را به زانو در آورده است‌] اهانت می‌کند. خانم مهاجرانی، سخنگوی دولت، از تلاش و پیگیری خود برای بازگرداندن برخی از چهره‌های ضد‌انقلاب و فراری به کشور خبر می‌دهد‌... این رشته سر دراز دارد و شرح آن مصداق «‌مثنوی هفتاد من کاغذ‌» است که بخش‌هایی از آن را در گزارش امروز کیهان با عنوان «نشانه‌های نفوذ در مراکز تصمیم‌ساز؛ از بازگشت چهره‌های وطن‌فروش تا لگدپرانی در جشنواره‌های خارجی» آورده‌ایم و شرح مفصل‌تر را به بعد موکول می‌کنیم. ۳-‌ اکنون سؤال آن است که در این میان، دستگاه‌ها و مراکز فرهنگی، قضائی، اطلاعاتی و امنیتی چه می‌کنند؟! چگونه می‌توانند این همه زشتی، پلشتی، وطن‌فروشی و اهانت بی‌شرمانه به مقدساتی که خون صدها هزار شهید پای آن ریخته شده را ببینند و دم بر نیاورند؟! و اگر نمی‌بینند و اطلاع ندارند که حضورشان در این مراکز سیاست‌پرداز و تصمیم‌‌ساز چگونه قابل توجیه خواهد بود؟! باید از عمق جان با خواجه شیراز همنوا شده و زبان به گلایه -که نه-‌ به اعتراض گشوده و فریاد برآوریم: جای آن است که خون موج زند در دل لعل زین تغابن که خزف می‌شکند بازارش https://kayhan.ir/001PwO ⭕️متن کامل گزارش «نشانه‌های نفوذ در مراکز تصمیم‌ساز؛ از بازگشت چهره‌های وطن‌فروش تا لگدپرانی در جشنواره‌های خارجی»👇 https://kayhan.ir/001Pvt

🔴برهنگی؛ سکوت نهادهای فرهنگی و مطالبه‌ خانواده شهدا از مسئولان روایت خانواده‌های شهدا نشان می‌دهد حجاب برای آنان تنها یک الزام ظاهری نیست، بلکه بخشی از دغدغه سلامت فرهنگی و اجتماعی جامعه است. به گزارش خبرگزاری مهر، این روزها کافی است چند دقیقه‌ای در خیابان‌های شهر، مراکز خرید، ایستگاه‌های حمل‌ونقل عمومی یا حتی فضای مجازی حضور داشته باشیم تا با واقعیتی مواجه شویم که دیگر نمی‌توان به سادگی از کنار آن عبور کرد؛ مسئله حجاب و تغییر تدریجی الگوی پوشش در جامعه، به یکی از موضوعات پررنگ اجتماعی تبدیل شده است. در میان رفت‌وآمد روزمره مردم، نوع پوشش برخی افراد با آنچه سال‌ها به عنوان الگوی غالب در جامعه شناخته می‌شد فاصله گرفته و در کنار آن، بحث درباره چرایی این تغییر، نحوه مواجهه با آن و مسئولیت خانواده، جامعه و نهادهای فرهنگی بیش از گذشته مطرح است .... آنچه بیش از همه به چشم می‌آید، یک مطالبه مشترک است؛ خانواده‌های شهدا نه از بی‌قانونی و بی‌ضابطگی دفاع می‌کنند و نه خواستار برخوردهای افراطی هستند، بلکه از مسئولان نظارتی می‌خواهند با حفظ اخلاق، حرمت و شأن جامعه، نسبت به وضعیت فرهنگی موجود بی‌تفاوت نباشند. آنان معتقدند حجاب را نمی‌توان تنها به یک تکه پارچه و یک الزام قانونی تقلیل داد؛ مسئله، بخشی از فرهنگ عمومی و سلامت اجتماعی است و وقتی مرزهای عرفی و اخلاقی در فضای عمومی به تدریج کمرنگ شود، آثار آن می‌تواند بسیار فراتر از نوع پوشش افراد ظاهر شود. نگاه به جوامع مختلف نیز نشان می‌دهد که آزادی در هیچ جامعه‌ای به معنای نبود هرگونه چارچوب برای پوشش در همه مکان‌ها نیست و حتی در بسیاری از کشورهای غربی نیز برای حضور در محیط‌های رسمی، آموزشی، اداری یا عمومی، قواعد و محدودیت‌هایی وجود دارد. بنابراین آنچه امروز در بخشی از جامعه ایران دیده می‌شود، از نگاه خانواده‌های شهدا صرفاً «آزادی پوشش» نیست؛ آنان آن را زنگ خطری فرهنگی می‌دانند که اگر بدون سیاست‌گذاری، آموزش، نظارت و گفت‌وگوی درست ادامه پیدا کند، می‌تواند به معضلی اجتماعی تبدیل شود که پایان مشخصی برای آن متصور نیست. شاید مهم‌ترین نکته در سخنان خانواده‌های شهدا همین باشد؛ جامعه برای حفظ سلامت خود به قانون نیاز دارد، اما قانون بدون اخلاق و فرهنگ نیز راه به جایی نمی‌برد. مطالبه آنان، پیش از آنکه یک برخورد باشد، درخواست برای مسئولیتی است که سال‌هاست میان دستگاه‌های فرهنگی، آموزشی، اجرائی و نظارتی دست‌به‌دست می‌شود. خانواده‌های شهدا امروز از مسئولان می‌خواهند پیش از آنکه فاصله میان نسل جدید و ارزش‌های اجتماعی عمیق‌تر شود، به جای شعار و برخوردهای مقطعی، یک راهکار روشن، محترمانه، فرهنگی و البته جدی برای این مسئله ارائه کنند؛ چراکه به باور آنان، نمی‌توان از کنار تغییرات فرهنگی جامعه عبور کرد و انتظار داشت این تغییرات خودبه‌خود متوقف شوند. ⭕️متن کامل در زیر https://kayhan.ir/001PwB

🌷 شهید سید مرتضی آوینی: 🔅 ضرورت ایجاد رابطه با دولت‌های دیگر و مجامع بین‌المللی اگر ما را بدانجا سوق دهد که بخواهیم معیار حرکت خود را پسند جهانی قرار دهیم، مسلّم بدانیم که آن‌چنان با شتاب به درون چرخ‌دنده‌ی #سلطه‌ی_سیاسی_استکبار_غرب بلعیده خواهیم شد که حتی استخوان‌هایِ‌مان نیز خرد خواهد گشت. 📗 کتاب «حلزون‌های خانه به دوش» 📝 مقاله‌ی «وقتی روشنفکران وارث انقلاب می‌شوند» 📚 بازخوانی نظرات و آرای شهید آوینی

🌷 شهید سیّد مرتضی آوینی: 🔅 آن‌جا که شیاطین، دارالإماره‌ی خویش را در پناه شمشیر ساخته‌اند، آیا چاره‌ای جز جنگ نیز وجود دارد؟ در جهانی این‌چنین، دو راه بیشتر وجود ندارد: یا باید با اهل باطل جنگید و آزاد ماند و یا برای برخورداری از دنیا بندگی ارباب ظلم را پذیرفت، و چه بهای سنگینی! 🔅 آیا هرگز قدّاره‌بندهای کافری چون ابوسفیان و معاویه، یزید و صدام، آزادگان را رها خواهند کرد که حیات خویش را بر بنیان رضای حق بنا کنند؟ اگر امام حسین (علیه‌السّلام) را رها کردند، ما را نیز رها خواهند کرد. 📗 کتاب «گنجینه‌ی آسمانی» 📝 گفتارمتن مستند «شیخان» 🌱 نسیم حیات 📚 بازخوانی نظرات و آرای شهید آوینی