#روان_انسان اول_ گفته می شود ریشه روانشناسی به عصر سقراط بر می گردد و آنچه به شکل کنونی رشد پیدا کرد از حدود ۱۵۰سال پیش بوده است دوم_بیشترین مطالعه روانشناسی امروزی ذهن است و اینکه رفتارهای انسان نشات گرفته ان چیزی است در ذهن انسان است و عوامل مطالعه آن به امور زیر بر میگردد ۱_ذهن ۲_عوامل محیطی ۳_وراثتی ۴_نیازهای جسمی انسان مثل غذا ۵_نیازهای روحی انسان مثل عشق ۶_عقده های که انسان درون خویش دارد سوم _نگاه قران کریم این است ۱_انسان موجودی است وابسته به خدا که به هر اندازه به خداوند نزدیک باشد ارامش دارد أَلَا إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلَا هُمْ یَحْزَنُونَ (یونس۶۲) ۲_و به هراندازه از خداوند دور شود دچار تشویش و اضطراب میشود زیرا گرفتار شیطان می شود و ذهن او خراب می شود دچار شک وتردید می گردد وَمَا کَانَ لَهُ عَلَیْهِم مِّن سُلْطَانٍ إِلَّا لِنَعْلَمَ مَن یُؤْمِنُ بِالْآخِرَةِ مِمَّنْ هُوَ مِنْهَا فِی شَکٍّ ۗ وَرَبُّکَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ حَفِیظٌ ( سبا۲۱) ۳_گرچه این نوع بیان مطابق تعاریف روانشناسی متعارف نیست اما ریشه همه رذایل اخلاقی به دور شدن از مبدا بر می گردد چون اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ( نور:۳۵) ۴_هرچه انسان از نور دور میشود دچار ظلمت و تاریکی میشود و‌همین اورا به سقوط می کشاند اللَّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُوا یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّورِ ۖ وَالَّذِینَ کَفَرُوا أَوْلِیَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ ۗ أُولَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ (بقره:۲۵۷) @jorenab

توصیه حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به حضرت امیرالمومنین علی علیه السلام برای رهایی از غم و اندوه لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ لَا مَلْجَأَ وَ لَا مَنْجَی مِنَ اللَّهِ إِلَّا إِلَیْهِ. یَا عَلِیُّ أَمَانٌ لِأُمَّتِی مِنَ الْهَمِّ- لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ- لَا مَلْجَأَ وَ لَا مَنْجَی مِنَ اللَّهِ إِلَّا إِلَیْهِ. (بحارالانوار ج۷۴ص۵۹) @jorenab

حضرت علی علیه السلام : دلى كه از تقوا خالى باشد، فتنه هاى دنيا آن را پُر كند. خُلُوُّ الْقَلْبِ مِنَ التَّقْوى يَمْلَؤُهُ مِنْ فِتَنِ الدُّنْيا ( غرر الحكم، ح ۵۰۷۸.) نیست جزتقوی دراین ره توشه‌ای نان و حلوا را بِهِل در گوشه‌ای تقوی یعنی انجام واجبات و ترک محرمات وبرای رسیدن به کمال و تعالی تقوی شرط لازم است اما کافی نیست بلکه مهمترین چیزی که همراه با تقوی انسان را سعادتمند می کند توکل به خداوند متعال است تکیه برتقوی و‌دانش درطریقت کافریست راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش @jorenab

خدای خوب من تو بزرگوارتر از آن هستی که کسی را که خود پرورش دادی ضایع و تباه نمایی تو بزرگوارتر از آن هستی که کسی را به خویش نزدیک نمودی دور نمایی خدای خوب من تو بزرگوارتراز آن هستی که کسی را خود پناه دادی آواره اش نمایی تو بزرگوارتراز آن هستی که کسی را که خود کفایتش کردی به او رحم کردی تسلیم بلا و گرفتاری نمایی نه من آنچه از کرم و فضل و لطف توخبر دارم فکر نمی کنم که چنین کاری بکنی أَنْتَ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ تُضَيِّعَ مَنْ رَبَّيْتَهُ. اوْ تُبْعِدَ مَنْ ادْنَیْتَهُ، « أَوْ تُشَرِّدَ مَنْ آوَيْتَهُ ، أَوْ تُسَلِّم إِلَى الْبَلاَءِ مَنْ كَفَيْتَهُ وَرَحِمْتَهُ ....ما هکَذَا الظَّنُ بِکَ، وَلا اخْبِرْنا بِفَضْلِکَ عَنْکَ،یا کَریمُ یا رَبِّ، (دعای کمیل ) @jorenab

چنان به موی تو آشفته‌ام به بوی تو مست که نیستم خبر از هر چه در دو عالم هست دگر به روی کسم دیده بر نمی‌باشد خلیل من همه بت‌های آزری بشکست مجال خواب نمی‌باشدم ز دست خیال درِ سرای نشاید بر آشنایان بست در قفس طلبد هر کجا گرفتاری‌ست من از کمند تو تا زنده‌ام نخواهم جست غلام دولت آنم که پای‌بند یکی‌ست به جانبی متعلق شد از هزار برست مطیع امر توام گر دلم بخواهی سوخت اسیر حکم توام گر تنم بخواهی خست نماز شام قیامت به هوش باز آید کسی که خورده بود مِی ز بامداد الست نگاه من به تو و دیگران به خود مشغول معاشران ز مِی و عارفان ز ساقی مست اگر تو سرو خرامان ز پای ننشینی چه فتنه‌ها که بخیزد میان اهل نشست برادران و بزرگان نصیحتم مکنید که اختیار من از دست رفت و تیر از شست حذر کنید ز باران دیدهٔ سعدی که قطره سیل شود چون به یکدگر پیوست @jorenab

حضرت علی علیه السلام: يكى از باارزش‌ترين كارهاى كريمان تغافل( وچشم پوشی) از چيزهايى است كه از آن آگاهند مِنْ أَشْرَفِ أَعْمَالِ اَلْكَرِيمِ غَفْلَتُهُ عَمَّا يَعْلَمُ (نهج البلاغه حکمت ۲۲۲) @jorenab