#ایران
اشعث بن قيس از ميان جمعيت خود را به على (عليه السلام) رساند و گفت: يا امير المؤمنين! اين سرخ رويان (يعنى ايرانيان) كه اطراف ترا گرفتهاند بر ما عرب ها غلبه كردهاند.
حضرت با پاى خود آهسته به منبر كوبيد. صعصعة بن صوحان گفت: ما را با اشعث چه كار؟! امروز امير المؤمنين درباره عرب سخنى خواهد گفت كه هرگز گفته نخواهد شد.
حضرت فرمود: كداميك از اين شكم پرستان بى شخصيت كه مانند الاغ در رختخوابش مى غلطد و مانع هدايت مردم مى گردد، عذر مرا مىپذيرد؟!
آيا تو مىخواهى من آنها (ايرانيان) را برانم؟! اگر چنين كنم قطعا نادان خواهم بود. قسم به كسى كه دانه را شكافت و انسان را آفريد، ايرانيان شما را براى بازگشت به دين خواهند كوبيد، چنان كه شما آنها را براى پذيرش دين كوبيديد.
-۲۵۱ جاء الأشعث إلیه و هو علی المنبر فجعل یتخطی رقاب الناس حتی قرب منه ثم قال یا أمیر المؤمنین غلبتنا هذه الحمراء علی قربک یعنی العجم فرکض المنبر برجله حتی قال صعصعة بن صوحان ما لنا و للأشعث لیقولن أمیر المؤمنین ع الیوم فی العرب قولا لا یزال یذکر فقال ع من یعذرنی من هؤلاء الضیاطرة یتمرغ أحدهم علی فراشه تمرغ الحمار و یهجر قوما للذکر أ فتأمروننی أن أطردهم ما کنت لأطردهم فأکون من الجاهلین أما و الذی فلق الحبة و برأ النسمة لیضربنکم علی الدین عودا کما ضربتموهم علیه بدءا..
(شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید ج۲۰ص۲۸۴)
@jorenab
در کتاب «دار السّلام» از شیخ دیلمى نقل شده که جماعتى از صالحان نجف اشرف روایت کردهاند: کسى در خواب دید از هر قبرى که در آن مشهد شریف و خارج آن است ریسمانى کشیده شده که متصّل به «قبّه حضرت حبل اللّه المتین امیرالمؤمنین» (علیه السّلام) است، پس آن شخص چنین انشاء کرد:
۱-إِذَا مُتُّ فَادْفِنِّي إِلَى جَنْبِ حَيْدَرٍ
أَبِي شَبَّرَ أَكْرِمْ بِهِ وَ شُبَيْرٍ
زمانی که از دنیا رفتم کنار حیدر دفنم کنید
پدر حسن و حسین چه کریم است او
۲-فَلَسْتُ أَخَافُ النَّارَ عِنْدَ جِوَارِهِ
وَ لا أَتَّقِي مِنْ مُنْكَرٍ وَ نَكِيرٍ
در جوار او از آتش نمیترسم
و از منکر و نکیر پروا نمیکنم
۳-فَعَارٌ عَلَى حَامِي الْحِمَى وَ هُوَ فِي الْحِمَى
إِذَا ضَلَّ فِي الْبَيْدَاءِ عِقَالُ بَعِيرٍ
بر حامی قرقگاه ننگ است که در عرصه حمایتش
حتی در بیابان قرقگاهش زانوبند شتری گم شود
(مفاتیح الجنان )
@jorenab