آقای نامحترم تو هم غلط کردی که بدون درنظر گرفتن عذرخواهی من طلبکار مآبانه درگروه جمعی حرمت شکنی کنی. بهتراست خاموش شوی تا کاربه جاهای باریک نکشیده است

لات کوچه خلوتی؟ غلط خودت کردی و میکنی که به این توهیناتت داری ادامه میدی! بله که طلبکارم بله که بدهکاری بدیهیه بابت غلطی که کردی باید عذرخواهی کنی اصلا چرا چنین غلطی کردی که بخوای عذر خواهی کنی؟ حرمتتو خودت نگه دار جای باریکت کجاست!؟

خفه شو مرتیکه احمق، بی شعوری درآوردی،درشآنت جواب خواهم داد.

دیگران قضاوت کنند. توضیح بده چرا و به چه دلیل این‌ پست را حذف کردی؟

تاچشم تو کور شود. حالا که اینطور شد،هیچ حدودی را رعایت نخواهم کرد.

گفتم که لات کوچه خلوتی.! خودت خفه بشی بهتره خائن جاسوس و نفوذی مرتیکه خودتی احمق بی شعور مردی پاشو بیا تا حقتو بزارم کف دستت

خودت کور شو هر چی میگی در شان خودته مگه تا حالا رعایت کردی که از این به بعد نمیخوای رعایت کنی

سلام علیکم آقای فرقانی، شما حق این کار را ندارید، همه ادمینها در این کانال حق دارند و گردش اطلاعات باید بنحو غیر توهین آمیز و مبتنی بر سیاست‌های کلی رزما و کمیته عالی فجازی رزما ادامه یابد، اینهمه کینه ورزی و تعصبات کور را در کدام دانشگاه آموختی و می آموزانید،.. والسلام علیکم،

سلام علیکم، آقای احمدی لطفا کوتاه بیایید، ایشان اخراج شد.

سرور ارجمندم برادر گرامی جناب آقای نوری پور عزیز علیکم السلام و رحمت الله چشم 🙏 سمعا و طاعتا

نزدیک دوازده قرن است که کوچه‌ پس‌کوچه‌های تاریخ را در جستجوی تو پیموده‌ایم؛ تا به امروز، زخمی اما امیدوار، به اینجا رسیده‌ایم… به خیابان. به خیابانی در تهران یا در آبادان، به خیابانی در لندن یا پلی در خوزستان، به خیابانی در پاریس، رم یا در لبنان. جمعی از ما در بصره و بغداد و کربلا جمعی در هند و کشمیر و انکارا، به ما بنگر اقا جان، ای قائم منتطر، بنگر ، همه امده ایم. یکی افتان و خیزان، یکی در قامت قهرمان؛ یکی بی‌دست و بی‌پا، یکی بی‌چشم و بی‌سر، یکی با زخم‌هایی کهنه و نو بر صورت و سر ، و یکی با مرهمی در دست، در پی درمان. یکی دست خالی آمده است، و دیگری با دستِ پُر؛ یکی با اندوخته‌ای از منطق و فلسفه، و دیگری با کوله‌باری از عرفان. یکی با شانه‌ ی تخم‌مرغ در دست، و یکی با مجموعه‌ای از لولو و مرجان؛ یکی با باغی از گل‌های رز و اطلسی، و دیگری با دسته‌ای نرگس از چهارراه و میدان. یکی سرخ‌ رو از پرو، با بغضی کهنه در گلو و زخمی عمیق بر جان؛ و دیگری سیه فام، از افریقا، با جامی از عصاره رنج انسان در دست، و تاول‌هایی از زخم زنجیر بر پا. یکی پابرهنه، گرسنه و زخمی، از سوی غزه؛ و دیگری از رم، سوار بر مازراتی، با قلبی افسرده. یکی با طوماری از آرزوهای خشکیده لابه‌لای برگ‌های کتاب، و دیگری با هفتاد مَن آورده‌ ی تر وتازه. یکی شمشیر به‌ دست از چالدران، و دیگری آر پی جی بر دوش از مهران؛ یکی آهنگر است و دیگری عطار، یکی درفش در دست دارد و دیگری زنار، یکی دست بر موشک دارد و یکی دست بر قلم، یکی قصاب است اما جوانمرد، و دیگری جوانمردی است عیار؛ یکی در حسرت پیراهن عروسی، گریان و دیگری در سماعِ کوانتوم بر تخته سیاه. یکی با دست بریده از فین کاشان، و دیگری با تن سوخته از ورزقان…! و همه، با هر آنچه دارند و هر آنچه هستند، آمده‌اند… در جست‌وجوی تو. ای پادشاه عصر و زمان ✍ دکتر محبوبه حقیقی