لاجرم مست و طربناک و قوی بنیادیم.

از کدوم راه باید رفت که یاد و خاطرت نیوفته به مسیرم؟

هر بهاری خزون میشه.

چو ندیدند بیستِ دروس تخصصی، رهِ دروس عمومی زدند.

جابر یا مجبور، چه فرقی میکنه وقتی لاجرمی؟

ارتباط با آدم‌ها اصلا پیچیده نیست، یه سری چیزا ارزشه و یه سری چیزا قبح و تو زمانی با آدما به مشکل میخوری که به واسطه صمیمیت، ارزش‌ها رو کم‌رنگ کنی و قبح‌ها رو ببخشی.

گاهی آدم میدونه که اینا آینه نیست و تیغه، میدونه این دلِ پاک نیست که قلبِ سیاهه اما کاری از دستش برنمیاد و صداش کم‌رمق تر از پر رنجیِ روزگارشه. کاش کم‌رنگ و لب‌پر نشی، حداقل تا زمانی که نوبتِ مستی جانانه‌ت برسه. -کیان

آقا این چرخِ گردن ما خراب شده.

موضع‌م نسبت به زندگی تحصیلی کاملا مشخصه "نه رهِ گریز دارم، نه طریق آشنایی"

یا کم‌رنگم یا بد رنگ.

میدونم که آدم است و سیب خوردن، آدم است و اشتباه، اما تو اشتباه نکن. حداقل در رابطه با من اشتباه نکن.