eitaa logo
کرانه
514 دنبال‌کننده
533 عکس
193 ویدیو
70 فایل
☫ ﷽ ☫ در تندباد حادثه با هر نفس بخوان هر بحر پرخروش ورایش کرانه‌ای یادداشت‌‌هایی در عرصه‌ اخلاق، فرهنگ و اجتماع. راه‌اندازی شده در تاریخ ۱۰ شهریور سال ۱۳۹۹. و از ۱۵ بهمن ۱۴۰۴ وقف انقلاب و جنگ ▫️برای ارتباط با مدیر به شناسه زیر مراجعه کنید: ✅ @sadramah
مشاهده در ایتا
دانلود
8.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔴 رهبر شهید انقلاب: تحمّل کنید؛ آینده از آنِ ماست؛ «دشمن رفتنی است؛ صبور باشید!» @karanne | کانال کرانه
ای زینب امام رضا(ع) اشفعی لنا @karanne | کانال کرانه
مرحوم آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی: حدود دو سال پیش بود كه ناهار خدمت آقا بودیم و اخوی نیز آن‌جا بودند. آقازاده‌هاشون سر سفره بودند. آقا به اخوی فرمودند كه پسرهای من كه طلبه شدند، به آن‌ها نگفتم طلبه بشوند، خودشان انتخاب كردند و البته من از انتخابشان خوشحال شدم. زمانی‌كه یكی از آن‌ها آمد به قم، من نگفتم بیاید درس شما، خودش درس شما را انتخاب كرد و من از این انتخابش هم خوشحال شدم. @karanne | کانال کرانه
آیت‌الله شبیری زنجانی؛ الگوی تحقیق و پژوهش (۱) آیت‌الله العظمی شبیری زنجانی (ره) از قله‌های فقاهت است که شخصیت علمی ایشان، علاوه بر آثار و دستاوردهای علمی، از سوی بزرگان حوزه نیز مورد تأکید قرار گرفته است. در میان این گواهی‌ها، توصیف رهبری سوم انقلاب حضرت امام سید مجتبی خامنه‌ای از ایشان به عنوان عالمی محقق، ژرف‌نگر و مسلط بر فنون استنباط، جایگاه ویژه‌ای دارد. بررسی سیره علمی و شیوه تحقیق ایشان نشان می‌دهد که تحقیق در سیره پژوهشی ایشان نمود عینی داشته است: از تتبع گسترده و مراجعه مستقیم به منابع و نسخه‌های اصیل، تا نقد سند و متن، بررسی جامع اقوال و احتمالات، دقت در استنباط و مجاهده برای دستیابی به حقیقت. ازاین‌رو، می‌توان روش علمی ایشان را نه‌تنها به‌عنوان یک تجربه شخصی، بلکه به‌عنوان الگویی قابل مطالعه برای تربیت پژوهشگر و ارتقای فرهنگ تحقیق در حوزه مورد توجه قرار داد. در این نوشتار، ابتدا مقام علمی ایشان در بیان رهبر شهید (قدس سره) و گواهی مقام معظم رهبری (دامت برکاته) بر شخصیت و روش علمی ایشان بررسی می‌شود و سپس، مؤلفه‌های منش و روش پژوهشی آیت‌الله شبیری زنجانی بر اساس شواهد و نمونه‌های موجود تبیین خواهد شد. ادامه دارد (۱ مهر) @karanne | کانال کرانه
آیت‌الله شبیری زنجانی؛ الگوی تحقیق و پژوهش (۲) بخش اول: آیت الله شبیری در بیان رهبر شهید (قدس سره) و پیام امام سید مجتبی خامنه‌ای؛ ۱. انتخاب درس ایشان از سوی فرزندان برومند رهبر شهید انقلاب؛ کرسی تدریس آیت الله شبیری از درس‌های پر رونق حوزه محسوب می‌شد، بسیاری از طلاب نخبه که اینک از شخصیت‌های برجسته به شمار می‌روند افتخار شاگردی ایشان را دارند. قوت علمی و تسلط آن مرحوم در کلاس درس به حدی بود که رهبر شهید انقلاب از اینکه فرزندان برومندشان درس مرحوم آیت‌الله شبیری زنجانی را انتخاب کرده بودند، خرسند شدند. این نکته، گواهی بر جایگاه علمی و اعتبار درس ایشان در میان اهل علم است. ۲. گواهی رهبری سوم انقلاب بر روحیه تحقیقی ایشان رهبر معظم انقلاب در پیام تسلیت ارتحال ایشان، بر جایگاه پژوهشی و علمی آیت‌الله شبیری تأکید کرده و ایشان را عالمی دانسته‌اند که: ۱.همه عمر علمی خود را در مسیر تعلّم، تعلیم و تحقیق گذراندند؛ ۲.از سوی هم‌ترازان و استادان، به عنوان شخصی محقق و ژرف‌نگر شناخته می‌شدند؛ ۳.بر فنون مختلف مربوط به استنباط احکام شرعی تسلط داشتند؛ ۴.این تسلط با ظرائف و دقائق همراه بود؛ ۵.مجالس درس ایشان، حتی با تعداد اندک شاگردان، به عنوان مجالس تتبع و تدقیق شناخته می‌شد. بخش دوم: منش پژوهشی آیت‌الله شبیری زنجانی ۱. تحقیق‌محوری و روحیه پژوهشگری؛ از همان سال‌های آغازین طلبگی و دوران جوانی، نبوغ علمی، روحیه تحقیق و جدیت در مطالعه و پژوهش در آن مرحوم آشکار بود. بنابراین، پژوهش برای ایشان یک فعالیت تفننی یا مقطعی نبود، بلکه بخشی از هویت علمی و مسیر زندگی علمی ایشان به شمار می‌رفت. روحیه تحقیق، جدیت در مطالعه، استمرار پژوهش از ویژگی‌های ایشان بود. ۲. تتبع گسترده و بررسی جامع در روش ایشان، بررسی یک مسئله با چند منبع مشهور پایان نمی‌یافت؛ بلکه تلاش می‌شد تمام کتب استدلالی مرتبط با مسئله بررسی شود. زیرا ممکن است نکته‌ای در گوشه‌ای از آثار یک نویسنده و عالم یافت شود که: ۱.راهگشا باشد؛ ۲.یک ابهام را برطرف کند؛ ۳.یک احتمال جدید ایجاد کند؛ ۴. یا پژوهشگر را به مسیر صحیح نزدیک کند. ازاین‌رو یکی از ویژگی‌های روش پژوهشی ایشان تتبع گسترده برای کشف نکات پنهان و مغفول در منابع بود. ۳.اصالت منابع و مراجعه مستقیم به منبع؛ یکی از اصول مهم روش پژوهشی ایشان، عبور از نقل‌های واسطه‌ای (دست دوم) و مراجعه مستقیم به منابع اصلی (و دست اول) بود. ایشان بر این باور بودند که پژوهشگر نباید صرفاً به آنچه دیگران درباره یک دیدگاه نقل کرده‌اند اکتفا کند؛ بلکه باید خودِ منبع اصلی را ببیند. به همین دلیل در مسائل فقهی: ۱.به آرای فقها، به‌ویژه قدما، مراجعه مستقیم می‌کرد؛ ۲.از نقل‌های غیرمستقیم پرهیز می‌کرد؛ ۳.به کتب استدلالی مراجعه می‌کرد؛ ۴.و برای بررسی متون حدیثی، حتی نسخه‌های خطی را مورد توجه قرار می‌داد. ۴. نقد و اعتبارسنجی داده‌ها؛ یکی از جلوه‌های برجسته روش پژوهشی ایشان، اهتمام به نقد متون و اسناد بود. مراجعه به نسخه‌های خطی و مقایسه آنها، زمینه را برای: ۱.کشف تحریفات سندی؛ ۲.کشف تحریفات متنی؛ ۳.بررسی صحت سند؛ ۴.و دستیابی به متن معتبرتر فراهم می‌کرد. ۵.سند، متن، نسخه و نقل را بررسی می‌کرد تا تحریف، اشتباه یا نقل نادرست را شناسایی کند. ۵. جامعیت در بررسی اقوال؛ در بررسی یک مسئله، به یک یا دو دیدگاه اکتفا نمی‌کرد؛ بلکه تلاش می‌شد: ۱.اقوال مختلف بررسی شود؛ ۲.احتمالات مطرح‌شده مورد توجه قرار گیرد؛ ۳.مبانی و قواعد کلی بررسی شود؛ ۴.فروع مسئله بررسی شود؛ ۵.تطبیقات آن مورد توجه قرار گیرد؛ ۶.در نهایت، دیدگاه صحیح استخراج شود. بنابراین روش ایشان از «جمع‌آوری اقوال» فراتر رفته و به تحلیل جامع مسئله می‌رسد. ۶. تلاش برای رسیدن به حق؛ در روش ایشان، تحقیق برای تولید یک اثر علمی یا جمع‌آوری اطلاعات نبود؛ بلکه تحقیق وسیله‌ای برای رسیدن به حقیقت و نظر صحیح بود. ازاین‌رو در بررسی روایات، به نسخه‌های چاپی اکتفا نمی‌کرد و برای رسیدن به متن صحیح، به نسخه‌های خطی معتبر حدیثی مراجعه می‌کرد. این دقت گاهی به کشف تحریف در سند یا متن حدیث می‌انجامید و گاهی موجب تأکید بر صحت سند و متن می‌شد. ۷. نوآوری روشی نوآوری ایشان تنها در ارائه یک نظر جدید خلاصه نمی‌شد؛ بلکه در ابداع و توسعه روش پژوهش نیز دیده می‌شد. در کنار استفاده عمیق از میراث گذشتگان، در روش تحقیق نیز ابتکار داشت؛ نمونه آن روش ویژه ایشان در علم رجال برای تعیین طبقات، تنظیم اسانید و تشخیص مشترکات و مختلفات است. ۸. تبدیل درس به کارگاه پژوهش؛ درس ایشان علاوه بر انتقال اطلاعات؛ محل مراجعه به منابع، نقد اقوال، بررسی مبانی، تتبع و تمرین فرایند استنباط بود. این موارد تنها بیانگر بخشی از مقام پژوهشی آن بزرگ مرد علم و فقاهت به شمار می‌رود که به مناسبت ارتحال آن مرحوم به اهل تحقیق تقدیم می‌شود. (۱ مهر) @karanne | کانال کرانه
سلسله یادداشت‌های معرفتی ؛ زندگی با آیه ها ♨️ایستگاه بیست و هفتم سوره فتح (۱۲) بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَيُعَذِّبَ ٱلْمُنَٰفِقِينَ وَٱلْمُنَٰفِقَٰتِ وَٱلْمُشْرِكِينَ وَٱلْمُشْرِكَٰتِ ٱلظَّآنِّينَ بِٱللَّهِ ظَنَّ ٱلسَّوْءِۚ عَلَيْهِمْ دَآئِرَةُ ٱلسَّوْءِۖ وَغَضِبَ ٱللَّهُ عَلَيْهِمْ وَلَعَنَهُمْ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَۖ وَسَآءَتْ مَصِيرࣰا(٦) و مردان و زنان منافق و مردان و زنان مشرك را كه به خدا گمان بد مى برند عذاب كند؛ پيشامد بد زمانه فقط بر خودشان باد خدا بر آنان خشم گرفته، و لعنتشان كرده است و دوزخ را براى آنان آماده نموده و چه بد بازگشت گاهى است این آیه، در مقابل آیهٔ قبل قرار دارد و سرانجام دو گروه مقابل مؤمنان را بیان می‌کند. در آیهٔ قبل وعدهٔ بهشت و آمرزش به مؤمنان داده شد و در این آیه عذاب و خواری برای منافقان و مشرکان. ۱. «وَيُعَذِّبَ الْمُنَافِقِينَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْمُشْرِكِينَ وَالْمُشْرِكَاتِ» خداوند در ادامهٔ حکمت وعدهٔ خود، هدف دیگر را بیان می‌کند: عذاب کردن مردان و زنان منافق و مردان و زنان مشرک. نکتهٔ قابل توجه این است که همان‌طور که در آیهٔ قبل «مؤمنات» در کنار «مؤمنین» ذکر شد، اینجا نیز «منافقات» و «مشرکات» در کنار مردان آمده است؛ یعنی مسئولیت و کیفر اخروی نیز میان زن و مرد یکسان است و هیچ‌کس به بهانهٔ جنسیت از حساب و کتاب معاف نیست. ۲. «الظَّانِّينَ بِاللَّهِ ظَنَّ السَّوْءِ» علت اصلی این عذاب و خواری، بدگمانی به خداوند است. این گروه به جای ایمان و اعتماد به وعده‌های الهی، به خدا گمان بد می‌بردند؛ مثلاً گمان می‌کردند خداوند پیامبرش را یاری نمی‌کند، یا وعده‌های قرآنی دروغ است، یا دین حق پیروز نمی‌شود. «ظن السوء» یعنی گمان بد و ناروا به خداوند، که ریشهٔ نفاق و شرک همین سوءظن به حکمت و قدرت الهی است. ۳. «عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ» این جمله در واقع پاسخ بدگمانی آنان است: همان پیشامد بد و بلا و شکستی که آنان برای مؤمنان انتظار داشتند، بر خودشان دور می‌زند و دامن خودشان را می‌گیرد. «دائرة» به معنای حادثه‌ای است که دور می‌زند و بازمی‌گردد؛ یعنی نقشه و گمان بد آنان به خودشان برمی‌گردد. ۴. «وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَلَعَنَهُمْ» خداوند بر آنان خشم گرفته و آنان را لعنت کرده است. «غضب» خشم الهی در برابر سرکشی و بدگمانی است و «لعن» یعنی راندن از رحمت و لطف خداوند. این دو تعبیر نشان‌دهندهٔ شدت دوری آنان از رحمت الهی است. ۵. «وَأَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ وَسَاءَتْ مَصِيرًا» و خداوند دوزخ را برای آنان آماده کرده است؛ و دوزخ چه بد سرانجام و بازگشت‌گاهی است. «ساءت مصیرا» تعبیری برای بیان نهایت زشتی و بدی این سرانجام است. در مجموع، این آیه در کنار آیهٔ قبل یک تقابل کامل ترسیم می‌کند: ایمان و حسن ظن به خدا، سرانجامش فوز عظیم و بهشت جاودان است؛ و نفاق و شرک و بدگمانی، سرانجامش خشم و لعنت الهی و دوزخ است. (۳ مهر/۱) @karanne | کانال کرانه
کرانه
درباره استفاده از هوش مصنوعی در پژوهش (۲) اصول استفاده از هوش مصنوعی در پژوهش: ۱.توجه به اصالت اثر
نکته: هوش مصنوعی می‌تواند سرعت یادگیری نوقلم را بالا ببرد، اما نباید جای «فکر کردن، خواندن، تحلیل کردن و نوشتن» او را بگیرد. @karanne | کانال کرانه
هدایت شده از خبرگزاری حوزه
📸 تصاویر/ درس خارج آیت الله العظمی جوادی آملی در سال تحصیلی جدید جلسه درس خارج فقه حضرت آیت الله جوادی آملی از شنبه تا سه شنبه ساعت ۹ صبح در مسجد اعظم قم برگزار می‌شود. https://hawzahnews.com/xg99R @HawzahNews / حوزه‌نیوز