بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم یلدای نوروزی 📝شب چله است یا همان شب یلدا. همین یکی دو روز پیش بود که از استادی در آنتن زنده سیما شنیدم که می‌گفت:«من یلدا را نمی‌شناسم. این نامی سریانی و عربی است! می‌گفت این یک جشن کهن ایرانی است و چرا ما نام ایرانی را بکار نبریم. همواره به نام شب چله بوده است. از نظر دانش اخترشناسی و ریاضی یکی از پدیده‌های تاریخی ایران باستان و نیاکان ما بوده و اگر جشن ایرانی است ما باید افتخار کنیم که نام ایرانی را به کار ببریم. چنین پیدا است که پیشتر از اینکه گاه شماری به صورت ماه و سی روزه ماه در ایران پدید بیاید گونه‌ای گاه شماری داشتیم که چهل روزه بوده است و آثار آن را در چله بزرگ و چله کوچک و چله گرما و چله سرما و پیرا چله در مازندران و چله نشستن و چلچلی همه اینها نشان می‌دهد که عدد چهل یک واژه گرامی در نزد ایرانیان بوده و هیچگاه عدد سی یا عد پنجاه این حالت را نداشته و این درست بر اساس آن گاه شماری است که چهل چهل شمرده می‌شده و ما باید بگوییم چله. نباید بگوییم یلدا این جشن کهن را!» درباره‌اش گفته می‌شود طولانی‌ترین شب سال. «طولانی‌ترین» واژه‌ای با بار معنایی و روانی خاصی که دارد، کودکی را با تخیلات فراوانی همراه می‌کرد، گویی شب یلدا نمی‌خواست تمام شود. بهتر! شبی که همه خوش بودند، دورهمی و نَقل و نُقل توامان بود. چه بهتر که تمام نشود! در خانه‌ها حافظ‌خوانی مرسوم و نَقل‌های حکیمانه و پند به‌راه بود. تنقلات هم تخم کدو و هندوانه و مغز گردو و از میوه‌ها هندوانه و شاه میوه شب یلدا یعنی انار با برق دانه‌های یاقوتی‌اش‌ چون چلچراقی می‌درخشید. اما شب یلدا تمام می‌شد. خیلی زودتر از آنکه فکرش را بکنید و انتظارش را بکشید. صبح می‌شد! شاید از آن نوع شب‌هایی که صبح طالب نداشت. کودکی‌ها با یلداهای بسیاری که به‌نظر پایان نمی‌یافت سپری شد! نوجوانی و جوانی نیز کمابیش به همین منوال. اما یلدا یک پیام دیگر نیز داشت. پیامی که در دوران حجره‌نشینی در لابلای نکات مدرس اخلاق‌مان فراوان می‌شنیدیم. و آن فرصت‌شناسی از شب‌های بلند زمستان بود. می‌گفت: زمستان بهار عارفان است و یلدا نوروز عارفان! نوروز برای شب شاید فصیح ننماید، اما واژه دیگری نمی‌توانست بار معنایی‌اش را منتقل کند. رفیقی دیرین دارم از یادگارهای حجره‌نشینی. از آن دسته آدم‌هایی که نمودار زندگی‌اش همواره رو به رشد است. من افول را در این نازنین سراغ ندارم. یکی از شب‌های زمستان_شاید شب یلدا_، می‌گفت: چه بی‌سلیقه و بی‌‌رزق و روزی‌ باشیم که شب‌های طولانی زمستان دو رکعت عاشقانه نداشته باشیم! یلدای‌تان پر روزی ✍ محمد صدرا مازنی @pavaragi

اختتامیه سیزدهمین جشنواره علامه حلی (ره) حوزه های علمیه برادران استان اصفهان با حضور حجت الاسلام والمسلمین محمد صالح مازنی دبیرجشنواره علامه حلی(ره) کشوری روز چهارشنبه 6 دیماه 1402 ساعت ۰۸:۳۰ صبح مکان : سالن اجتماعات مجتمع کاربردی حوزه علمیه اصفهان خیابان فلسطین کوچه 14 برگزار می گردد. دبیرخانه جشنواره علامه حلی(ره) استان اصفهان

دومین جشنواره آثار پژوهشی کارکنان مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه از سوی معاونت پژوهش مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه برگزار می‌شود. مهلت ارسال آثار ۱۵ دی‌ماه سال۱۴۰۲ شرایط شرکت در جشنواره: ۱. دارا بودن کد پرسنلی فعال برای کارکنان رسمی، قراردادی، برنامه‌ای، ساعتی و پیمانی؛ ۲. انتشار یافتگی اثر؛ از ابتدای آذرماه 1401 تا ابتدای آذرماه 1402؛ ۳. پایان‌نامه؛ دفاع شده در بازه زمانی فوق‌الذکر؛ ۴. مقاله؛ چاپ‌شده یا دارای گواهی پذیرش از سوی هیئت تحریریه به همراه فایل اصلاح‌شده نهایی؛ ۵. کتاب؛ اصل یا فایل اصلاح شده نهایی به همراه فیپا و شابک. نکته مهم: به آثار ارسالی ناقص تربیت اثر داده نخواهد شد روش ارسال: فقط از طریق پیام‌رسان ایتا به شماره 09961884186 جهت اطلاع بیشتر با شماره تلفن 02533133595 در وقت اداری تماس حاصل فرمایید. 🔹🔹🔹🔹🔹 https://pazhuhesh.ismc.ir/ @Riismc | معاونت پژوهش @‌pavaragi

📗 معرفی 562 مجله خارجی در حوزۀ مطالعات دینی 👌 یکی از نادرترین منابع معرفی نشریات علمی مطالعات دینی 👤نویسنده: سید مجید نبوی 🔸_________ ♦️ کانال محققان 🆑 https://eitaa.com/P_Modarres @pavaragi

استفاده انحصاری از نظریه‌های مطرح جامعه‌شناسی برای شناسایی مسائل اجتماعی نابسنده است. حجت‌الاسلام والمسلمین مازنی در آیین پایانی سیزدهمین جشنواره علامه حلی اصفهان، با اشاره به سال‌روز وفات حضرت ام‌البنین(س)، به ایمان و معرفت آن بانو در شناخت جایگاه اهل‌بیت(ع) اشاره کرده و گفت: در زمانه معصومان(ع) افراد زیادی حضور داشتند، اما همه ندرخشیدند؛ حتی متاسفانه برخی از امام‌زادگان نااهل بودند، ضمن اینکه عده‌ای از همسران حضرات معصومین(ع) در نقشه شهادت آنها مشارکت داشتند. وی افزود: مزیت ام‌النین(س) نه صرفا به دلیل همسری علی(ع) و نه مادری چهار شهید والامقام کربلا، بلکه به دلیل معرفت و ایمان بلند او به مقام عصمت اهل‌بیت(ع) بوده است. دبیر جشنواره علامه حلی در بخش دیگری از سخنانش به مقوله آسیب‌های اجتماعی و نقش طلاب جوان در حل مسائل اجتماعی اشاره و با تأکید بر نابسنده بودن نظریه‌های موجود جامعه‌شناسی در ارائه معیار مسائل اجتماعی گفت: با توجه به اینکه هریک از این نظریه‌ها نقاط قوت و ضعف‌هایی دارند، نه طرد همه رویکردها مطلوب و نه استفاده از یک رویکرد انحصاری صواب است، بلکه باید برای رفع نقایص هریک از رویکردهای شناسایی مسایل اجتماعی، از رویکرد ترکیبی بهره جست. وی همچنین در بخش دیگری از سخنان خود، جایگاه جشنواره اصفهان در جشنواره سراسری را ممتاز دانست و به توفیقات این استان در رتبه‌آوری مرحله کشوری جشنواره طی ادوار مختلف اشاره کرد. @jhelli_ir @pavaragi

گزارش تصویری مراسم سیزدهمین جشنواره علامه حلی(ره) استان اصفهان https://hawzahnews.com/photo/1127631 @jhelli_ir @pavaragi

معاونت پژوهش حوزه‌های علمیه برگزار می نماید: 🔸نمایشگاه کتاب و دستاوردهای علمی واحدهای پژوهشی حوزوی "همراه با نشست‌های علمی" 📅زمان: ۱۷ الی ۲۲ دی ماه ۱۴۰۲ ⏰ساعت بازدید: ۹ صبح الی ۱۹ 🔰مکان: قم، گلزار شهدا، مجتمع امام خمینی ( رحمت الله علیه) بازدید برای عموم آزاد است. 🔹🔹🔹🔹 https://pazhuhesh.ismc.ir/ @Riismc | معاونت پژوهش @pavaragi

شورای سیاستگذاری جشنواره تشکیل جلسه داد جلسه شورای سیاستگذاری جشنواره علامه حلی(ره) صبح امروز شنبه 9 دی‌ماه 1402 با حضور اعضاء در محل معاونت پژوهش حوزه‌های علمیه برگزار شد. «تعیین دبیر جشنواره پانزدهم»، «پیشنهاد ترمیم اعضای شوراهای سیاستگذاری و علمی جشنواره»، «تعیین موضوعات بخش ویژه جشنواره شانزدهم» و «پیشنهاد تغییراتی در گروه‌های علمی جشنواره» از جمله موضوعات مورد بحث در این جلسه بود. با رأی اعضای این شورا، حجت‌الاسلام والمسلمین محمدصالح مازنی به عنوان دبیر جشنواره پانزدهم ابقا شد. همچنین، گروه علمی «علوم انسانی مرتبط با حوزه دین» به سه گروه مجزای «سیاسی و اجتماعی»، «مدیریت و اقتصاد» و «علوم تربیتی و روان‌شناسی» تقسیم شد. این شورا با تداوم موضوع بخش ویژه سال گذشته با عنوان «حوزه‌های علمیه و فرهنگ عمومی» در دوره شانزدهم و همچنین اضافه شدن موضوع «پژوهش و تبلیغ ؛ ابزارها و شیوه‌ها» موافقت کرد. معاون پژوهش حوزه‌های علمیه، رئیس مرکز امور نخبگان و استعدادهای برتر حوزه، معاون علمی حوزه علمیه خراسان، نماینده معاونت آموزش حوزه‌های علمیه مدیر ترویج پژوهش حوزه‌های علمیه، دبیر جشنواره و دو نفر از پژوهشگران حوزوی، اعضای شورای سیاستگذاری این جشنواره هستند. 🔹🔹🔹🔹🔹 https://pazhuhesh.ismc.ir/ @Riismc | معاونت پژوهش @pavaragi

چه دستهای آلوده به خون بیگناهان و چه مغزهای مفسد و شرارت‌زا که آنان را به این گمراهی کشانده‌اند، از هم اکنون آماج قطعی سرکوب و مجازات عادلانه خواهند بود. بدانند که این فاجعه آفرینی پاسخ سختی در پی خواهد داشت باذن الله. @pavaragi

«دوباره فردوس» «آقای ایرانشهر» یکشنبه ۱۷ مهر، ششمین نمایشگاه کتاب و دستاوردهای علمی مراکز پژوهشی حوزوی که به «مشکات» معروف است، با حضور بیش از سیصد و پنجاه نفر از مدیران، اساتید، فضلا و طلاب حوزوی و مسئولین فرهنگی استان قم افتتاح شد. امروز از چند غرفه این نمایشگاه دیدن کردم. در هر غرفه با مسئولان غرفه گپ‌و‌گفت کوتاهی داشتم. از مسئول غرفه انتشارات انقلاب اسلامی وابسته به مؤسسه حفظ و نشر آثار مقام معظم رهبری درباره جدیدترین کتاب مرتبط با خاطرات حضرت آقا، پرسیدم، قبلا در بازدیدی که از موزه عبرت داشتم، کتاب «خون دلی که لعل شد» را تهیه کردم. مسئول غرفه دو کتاب را به من معرفی کرد. اولی کتاب «دوباره فردوس» نوشته سید علیرضا مهرداد و دیگری کتاب «آقای ایرانشهر» نوشته رحیم مخدومی که همین یکشنبه ۱۷ دی در شهرستان ایرانشهر رونمایی شد. کتاب آقای ایرانشهر روایتی از خاطرات حضور رهبر معظم انقلاب در دوران تبعید به ایرانشهر است. و کتاب «دوباره فردوس»، روایت حضور جهادی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در زلزله فردوس در سال ۱۳۴۷ است. این کتاب برای اولین بار، خاطرات منتشر نشده از رهبر معظم انقلاب در موضوع حضور ایشان در زلزله فردوس را در ۲۴۰ صفحه‌ منعکس کرده است. جالب است که رهبری معظم به عنوان یک روحانی مردمی، پس از اطلاع از وقوع زلزله فردوس در سال ۱۳۴۷ به این شهرستان سفر می‌کنند و طی حضوری دو ماهه در این شهر، ضمن جمع‌آوری کمک‌های مردمی، پایگاه امداد روحانیت را ایجاد می‌نمایند. من این کتاب را با قیمت ۶۰ هزار تومان خریداری کردم. قیمت پشت جلد کتاب ۷۵ هزار تومان بود. نمایشگاه کتاب و دستاوردهای علمی مراکز پژوهشی حوزوی تا روز جمعه ۲۲ دیماه در محل مجتمع فرهنگی امام خمینی، جنب گلذار شهدا ساعت ۹ صبح تا ۱۹ پذیرای پژوهشگران، طلاب و عموم مردم فرهنگ دوست کشورمان به ویژه ساکنین قمی است‌. ✍ محمد صدرا مازنی @pavaragi

عشق عفیف! ۱. سال‌های دور، آن زمان که تازه به قم آمده بودم و سطوح عالی را نزد اساتید ارجمندی شاگردی می‌کردم، با جوانی هم سن و سال خودم که در دانشگاه قم درس می‌خواند و به درس و بحث و فلسفه و عرفان علاقمند بود رفیق شدم. هر از گاهی فرصت صحبت و هم‌نشینی دست می‌داد. دریکی از گعده‌های دوستانه بحث به عشق و اشارات ابن سینا کشانده شد و از نمط نهم؛ آنجا که با مقامات العارفین اوج فهم عرفانی این فیلسوف نابغه به‌رخ کشیده می‌شود. به دل نشسته بود. در آن روزهای جوانی بارها کلام شیخ الرئیس را مرور کردم و آن را از بر شدم. چند شرح بر اشارات و نمط نهم را ملاحظه کردم. امشب با آن عزیز معاشرتی تلفنی نصیب شد. از آن دست معاشرت‌هایی که با تعداد کمی از دوستانم دارم. باب گفت‌وگوهای دلی که باز می‌شود متوجه زمان نمی‌شوی. او از «پاورقی» گفت و من از عیش مدامی که از آن روز نخستین به یادگار دارم یاد کردم. به او گفتم درباره عشق عفیف بوعلی می‌نویسم.... ۲. بوعلی در نمط هشتم از لذت و سعادت می‌گوید و دربرابر آن از لذت‌های نیرومندتری می‌نویسد. این لذت‌های متعالی زمانی حاصل می‌شود که موجود به کمالات خویش برسد. که اگر بدان‌ها برسد و در آنها سیر نماید عالی‌ترین لذت‌ها و سعادت‌ها نصیبش می‌شود. آنگاه در نمط نهم از مراتب و مقامات «عارفین» می‌گوید. یعنی از همان کمالات و مراتب و مقامات گفته می‌شود. اما آیا می‌توان در همین دنیا به آن کمالات رسید؟ به‌نگاه بوعلی افرادی در همین دنیا آن مقامات را طی می‌کنند! شیخ‌الرئیس سپس از داستان سلامان و ابسال می‌گوید و «سلامان» را مثلی برای ذات انسان و «ابسال» را مثلی برای درجات آدمی در عرفان معرفی می کند و آنگاه می‌گوید: «ثم انه ليحتاج الى الرياضة;؛ و الرياضة متوجهة الى ثلثة اغراض: الاول تنحية مادون الحق عن مستن الايثار، و الثانى تطويع النفس الامارة للنفس المطمئنة... و الثالث تلطيف السر للتنبه.» «پس از اين نوبت عمل و تمرين و رياضت می‌رسد. رياضت متوجه سه هدف است: اول دور كردن ماسوی از سر راه، دوم رام ساختن نفس اماره براى نفس مطمئنه، سوم نرم و لطيف ساختن باطن براى آگاهى.» شهید مطهری در شرحش می‌نویسد: «زهد به هدف اول از سه هدف رياضت كمك می‌کند (يعنى زهد سبب می‌شود كه موانع و شواغل و موجبات غفلت از سر راه برداشته شود) و اما هدف دوم (يعنى رام شدن نفس اماره براى نفس مطمئنه و پيدايش انتظام در درون و برطرف شدن آشفتگی‌هاى روانى) چند چيز است كه به آن كمك می‌کند. يكى عبادت، به شرط آنكه با حضور قلب و تفكر توام باشد. ديگر آواز خوش آهنگ مناسب با معانى روحانى كه تمركز ذهن ايجاد كند و سخنى را كه با آن ادا می‌شود (مثلا آيه قرآن كه تلاوت مى‏شود و يا دعا و مناجاتى كه قرائت می‌شود و يا شعر عرفانى كه خوانده می‌شود) در قلب نفوذ دهد. سوم سخنى پندآموز كه از گوينده‏اى پاكدل با بيانى فصيح و بليغ و لحنى نرم و نافذ و هيئتى راهنمايانه شنيده شود. نگاه من به هدف سوم معطوف بود؛ (يعنى نرم و لطيف و رقيق ساختن روح و بيرون كردن غلظت‌ها و خشونت‌ها از درون) آنچه به آن كمك می‌كند: اولی فکر و انديشه‏ لطيف و ظريف است (تصور معانى دقيق و انديشه‏هاى نازك و رقيق موجب ظرافت و رقت و لطافت روح می‌گردد ديگری عشق عفیف...». شارحان اشارات عشق عفیف را معنی کرده‌اند. آنها عشق توأم با عفت را عشق به شمائل و نه عشق به صورت شرح می‌کنند. عشق به صورت، عشق جزئی است و عشق به شمائل یعنی عشق به همه هستی و فهم عاشقانه نظم جهانی که تحت سرپرستی و تدبیر خالق جهان قرار دارند. عشق به هستی همه چیز را پرتوی از فروغ روی محبوب دانستن است. نوری که از ذات بر‌می‌تابد و کران تا کران را دربر می‌گیرد. در این حال چشم دل بینا می‌شود. «زیبایی» می‌بیند، اما نه لزوما در ساحلی دور دست یا دشت‌هایی فراخ و یا پنت‌هاوسی با چشم‌اندازی نامحدود و رؤیایی رو به دریا. چشمی که از دل ببیند، برای دیدن زیبایی دور و نزدیک نمی‌شناسد. زیبایی را می‌توان در نزدیکی‌ها دید، در زاغه‌ها جست. در دست‌های پینه‌بسته کارگر ساختمان یا پیشانی چروکیده پیرمردی سردوگرم روزگار چشیده و یا راننده تاکسی‌ای که زمستان و تابستان برای رزق حلال کار می‌کند و راضی است. می‌توان به جست‌وجوی زیبایی به دوردست‌ها خیره شد. عشق عفیف زیبا دیدن همه چیزهایی است که ازسوی خدا به ما روزی شد. با چنین عشقی همه رنج‌ها و مصائب زیبا دیده می‌شود و رضایتی از درون به قضای الهی دست می‌دهد‌: «و من جز زیبایی ندیدم». ✍ محمد صدرا مازنی @pavaragi

پیرمرد و رضایت از زندگی ۱. تلاش می‌کنم به‌وقت باشم و البته مشکلات خاص خودش را نیز دارد‌. در معاشرت‌های خانوادگی هم همیشه پیش خانواده متهم‌ام جزو اولین نفراتی هستم که زنگ درب منزل میزبان را به‌صدا درآورده‌ است و البته زودتر از بقیه هم زحمت را کم می‌کنم. این آخری برای خانواده خودم عادی است، اما برای خانواده‌های دوستانم چندان خوشایند نیست‌. به‌این دلیل که باقی رفقا هم آماده رفتن می‌شوند و به نوعی دورهمی آنها را که تمایل دارند بیشتر معاشرت کنند، به‌هم می‌زند! ۲. در تمام دوران خدمت بیست و دو سه ساله‌ام، سعی کردم به وقت در محل کارم حاضر شوم. در اغلب قرارها و ملاقات‌ها هم این نظم را رعایت می‌کنم‌. گاهی تنها در اتاق جلسه منتظر نزول اجلال سایر اعضا می‌شوم! ۳. یکی از روزها لقمه‌ای برداشتم و به سمت اداره راه افتادم. نزدیک مسجد مقدس جمکران که تا ساختمان دفتر کارم فاصله‌ای ندارد، متوجه شدم موبایلم را به همراه نیاوردم. بلافاصله به سمت منزل برگشتم. در ابتدای بلوار پیامبر اعظم(ص) پیرمرد قد خمیده‌ای با کلاهی سبز منتظر خودرو بود. دعوت کردم سوار خودرو شود. از لهجه و تیپ و قیافه‌اش فهمیدم از مهاجران افغانستانی است. می‌گفت: کفاش است و‌ کنار مسجد سیدالشهدا (ع) واقع در خیابان شهید صدوقی(زنبیل آباد)، کار می‌کند. برنامه هر روزه‌اش همین است. در ابتدای بلوار پیامبر اعظم منتظر خودرو می‌ایستد. به محل کارش می‌رود و عصرگاهان به منزلش بر می‌گردد. ۳. پیرمرد می‌گفت: الحمدلله سرپناهی دارد. از همسر قانعش و سازگاری‌اش می‌گفت و البته می‌گفت که او نیز چون کوه از همسرش حمایت می‌کند. پیرمرد می‌گفت: خدا به هر کسی لطفی کرده. به یکی منزل وسیع و به دیگری خودرو و مال و منال داده‌. ثروت خدا به من ده فرزند سالم بود. شش دختر و چهار پسر و سی و چهار نوه. خوشحال بود و شکرگزار خدا! ۴. می‌گویند چند چیز شاخص رضایت از زندگی است: سلامتی، همسر، شغل و شبکۀ دوستان پیرمرد از همسر و شغلش می‌گفت و اینکه بچه‌هایش روزهای تعطیل به دیدنش می‌آیند. در خانه محقرش(نیز اگرچه جا برای همه بچه‌ها نیست و به همین دلیل همه باهم نمی‌توانند در کنار او و همسرش حاضر شوند)، جمع می‌شوند. همسرش شام و ناهاری آماده می‌کند و با خوراکی‌هایی ساده، ضیافتی آسمانی دست و پا می‌کنند. از مشتریانش نیز راضی بود. رضایتش از زندگی محل توجه من بود. نمونه این افراد را در یک طرف درنظر بگیرید. ۵.بزرگواری را می‌شناسم که همیشه ناراضی است. تن و بدنش سالم است، شغل مناسبی دارد. درآمدش نیز صد برابر از پیرمرد بیشتر و خانه و زندگی‌اش به مراتب بهتر، اما از زندگی راضی نیست. نرم‌افزار زندگی‌اش معیوب است. روان ناآرامش سلامتی‌ و شغل و درآمدش را نمی‌بیند. همسر و فرزندانش که شکر خدا همگی در سلامت‌اند، را نمی‌بیند. مانند پیرمرد، قدش خمیده نیست؛ اما روح چند پاره‌‌ای دارد. روح شخصی که یکدست نباشد، دنیا را در حلقومش بگذارید، ناراضی است و بیشتر می‌خواهد. قرارمان در دنیا ابدی نیست. اما می‌توانیم ابدیت‌مان را با رضایت از زندگی و شکر داشته‌های‌مان تضمین کنیم. ✍ محمد صدرا مازنی @pavaragi