eitaa logo
کفایه ۲ (۰۲_۱۴۰۱) حسینی نسب
457 دنبال‌کننده
33 عکس
6 ویدیو
35 فایل
این کانال به فرمایش استاد برای استفاده طلاب ایجاد شده است. اما مطالب کانال انتساب به ایشان ندارد. از نکات شما استفاده خواهم کرد. آدرس کانال تلگرام https://t.me/kefayeohn
مشاهده در ایتا
دانلود
جلسه ۸۳ جلسه هفتم ثانیها ما علم داریم که بعضی از واجبات تعبدی هستند. مثل نماز که در روایت حسین بن سعید دارد: «صلیت لیقال ما احسن صلاة فلان اذهبوا به الی النار». یکی سری واجبات هم توصلی هستند؛ چون مثلا راوی از امام سوال میکند که من فلان چیز را ریائاً تطهیر کردم و امام فرمود: لا بأس. یکسری هم هستند که هیچ روایتی از این دو خانواده در آن نیست. گفتیم تا سلطان العلما معروف بود که اگر دلیل بر تعبدی بودن نداشتیم اطلاق کلام اقتضای توصلی بودن را دارد. بعد دو اشکال می‌کند که بعدی‌ها در صدد پاسخ به آن آمدند. اشکال اول: قصد امر زمانی معنا دارد که امر وارد شده باشد. امر هم وقتی می‌آید که متعلقی در کار باشد، آنگاه اگر قرار باشد یکی از اجزای متعلق قصد قربت باشد دور پیش می‌آید. کی میتوانم قصد امر کنم؟ وقتی امر داشته باشید. کی امر خواهم داشت؟ وقتی متعلق امر را لحاظ کنید. توضیح ذلک: یک تقسیمات اولی واجب داریم یعنی تقسیمات خود واجب فارغ از امر آن؛ مثل نماز با رکوع و نماز بدون رکوع. تقسیمات ثانویه آن است که تصور آنها همراه با امر است؛ مثل نماز با قصد امتثال امر، نماز با قصد وجه امر، قصد تمییز مامور به از ماعدا و ... که تا امری نباشد معنا ندارد. سلطان العلما گفت در مورد همه تقسیمات ثانویه که یکی از آنها قصد امتثال امر است، تمسک به اطلاق کلامی صحیح نیست. چرا که تقیید خطاب (امر) به تقسیمات ثانویه ممکن نیست و اگر تقیید ممکن نباشد اطلاق گیری هم نمی‌توان کرد. چون تقابل بین اطلاق و تقیید، تقابل ملکه و عدم ملکه است. اما دلایل عدم امکان تقیید متعلق امر به تقسیمات ثانوی که یکی از آنها همین قصد امتثال امر است: یکی محذور مقام جعل و یکی محذور مقام امتثال. 1.محذور مقام جعل یعنی شارع نمیتواند جعل کند چون دور پیش می‌آید. وقتی میخواهد امر کند اول باید متعلق را در نظر بگیرد. تصور متعلق هم وابسته است به تصور قصد امتثال امر. بعد قصد امتثال امر زمانی معنا دارد که امری وجود داشته باشد. 2. ایراد دوم محذور مقام امتثال است چون عبد قدرت بر امتثال نخواهد داشت. عبد باید همان چیزی را که مولا به آن امرکرده بیاورد و إلا تشریع است. مولا هم به متعلق امر میکند که عبارت است از طبیعت صلاة [برای اینکه محذور مقام جعل حاصل نشود]. اینجا اگر عبد طبیعی صلاة را بیاورد می‌گویید امتثال نکرده است چون گفتید واجب تعبدی است و باید قصد امتثال می‌کرد. اگر طبیعی را با قصد قربت بیاورد، می‌گویید یک چیزی را آوردید که در متعلق امر مولا نیست و بدعت گذاشتید. به این اشکالات جوابهایی داده‌اند که آخوند آنها را بحث میکند اما مدعای خود آخوند این است که قصد قربت در متعلق امر اخذ نمی‌شود، با اطلاق و تقیید و خطاب هم بدست نمی‌آید. بلکه شرطیت قصد قربت را عقل می‌فهمد؛ یعنی وقتی روز قیامت کسی که نماز ریائی خوانده است را به نار می‌برند، عقل حکم میکند که پس قصد قربت شرط صحت نماز است. این حکم عقل از غیر مستقلات عقلی است. لذا قصد قربت در متعلق اخذ نمی‌شود تا خلف یا دور شود، و عبد هم باید با قصد قربت بیاورد و در عین حال هم بدعت نیست چون با حجت عقل این را اضافه می‌کند.
84.mp3
زمان: حجم: 13.5M
🔹صوت تدریس استاد حسینی نسب سال تحصیلی ۰۱-۱۴۰۰ کفایه یک تاریخ: ۹ بهمن
85.mp3
زمان: حجم: 11M
🔹صوت تدریس استاد حسینی نسب سال تحصیلی ۰۱-۱۴۰۰ کفایه یک تاریخ: ۱۰ بهمن
86 لکنه اذا اخذ.mp3
زمان: حجم: 12.6M
🔹صوت تدریس استاد حسینی نسب سال تحصیلی ۰۱-۱۴۰۰ کفایه یک تاریخ: ۱۱ بهمن
سلام و ادب🌹 به مناسبت ارتحال مرجع عالیقدر و فقیه مجاهد آیت الله صافی گلپایگانی، امروز درس کفایه یک تعطیل خواهد بود.
87.mp3
زمان: حجم: 13.2M
🔹صوت تدریس استاد حسینی نسب سال تحصیلی ۰۱-۱۴۰۰ کفایه یک تاریخ: ۱6 بهمن
88.mp3
زمان: حجم: 10.9M
[ Audio file : 87.mp3 ] 🔹صوت تدریس استاد حسینی نسب سال تحصیلی ۰۱-۱۴۰۰ کفایه یک تاریخ: ۱۷ بهمن
89.mp3
زمان: حجم: 10.5M
🔹صوت تدریس استاد حسینی نسب سال تحصیلی ۰۱-۱۴۰۰ کفایه یک تاریخ: ۱۸ بهمن
90.mp3
زمان: حجم: 12.2M
🔹صوت تدریس استاد حسینی نسب سال تحصیلی ۰۱-۱۴۰۰ کفایه یک تاریخ: ۱۹ بهمن
91.mp3
زمان: حجم: 10.9M
🔹صوت تدریس استاد حسینی نسب سال تحصیلی ۰۱-۱۴۰۰ کفایه یک تاریخ: ۲۰ بهمن