پیشنهاد می‌کنم پیویِ عزیزانتونو سنجاق کنین .

شیرینک؟

در خلوت روشن با تو گريسته ام براي خاطر زندگان؛ و در گورستان تاريک با تو خوانده‌ام زيباترين سرودها را ... زیرا که مردگان اين سال عاشق‌ترين زندگان بوده‌اند !. تقدیم به ساکنانِ فاخرِ خانه‌ی‌دوست

_

فرزندِمن ! خانه را دوست بدار . آن‌جا حریم گرمت خواهدشد .پناهی برایِ غم‌هایت ، تا روزگاری اگر من نبودم ، سر بر دیوارش بگذاری . در کنارِ چاییت دارچین بگذاری و پرده هایِ غم را کنار بکشی . و بعد ان روز که من نبودم ؛ بدان که من دستم را بارها بر روی نقش‌و‌نگار دیوارها کشیده‌ام ، چوب دارچین را در جعبه اش چیده ام و پشت پرده ها ، نفس گرمم را به پنجره فروخته‌ام . فرزندِ شیرینِ من ! خانه اصالتِ توست ؛ خانه را دوست بدار ! |برایِ زاده یِ سال‌های دور و برایِ نقش و نگار دیوارها ، بیست و پنجم تیرماه هزاروچهارصدوچهار|

وای من از اصالت!