ما افسرده نیستیم ! ما فرسوده ایم .

دختِ خوش‌صدا

همسایه و سایه یِ سرِمن |چای‌خانه یِ صحنِ امام حسن در حرمِ عزیزترینم ، دومِ مردادماهِ هزاروچهارصد و چهار |

داستانِ چای‌خانه هایِ خانه‌ی‌ِ‌او

دخت .

کاش روزی فرهنگ را آن‌چنان بیاموزیم که نقابِ فرهنگی‌بودن نابود شود ؛ بیاموزیم و بعد دهان باز کنیم . غرب‌زدگی را از میان خیابان ها بزداییم ؛ آن‌چه را که از ما نیست و با اصلِ ما تضاد دارد ، راهبر نگزینیم . کتاب هایی که ارزشمندند ، در دست بگیریم و در فهم بگنجانیم و نگذاریم کتاب‌خانه ها ویران شوند . از آن‌چه در عملِ ما صورت نمی‌بندد ، دم نزنیم . الگوها را بسنجیم و بعد تصمیم بگیریم . بیاموزیم که اعتراف به ندانستن پیش‌نیازِ دانستن است . تاریخ را بیاموزیم که هرآن‌چه برای پیشینیان رقم خورده ، آینده را رقم می‌زند . چشم باز کنیم ، پارچه ی رنگارنگ خیال را کنار بزنیم و جهان را آن‌طور که هست ببینیم . | برایِ اصل و شرافت ، برایِ دانایی ، سومِ مردادماهِ هزاروچهارصد و چهار |

در این زمانه ی بی‌های‌و‌هویِ لال پرست ...