🔰تن یا وطن؟ 💢 گزارش خبری نوزدهمین نشست از سلسلسه رویدادهای دوزیست با محوریت بررسی فیلم «باشو غریبه کوچک» ساخته بهرام بیضایی و کتاب «سووشون» نوشته سیمین دانشور با حضور سیدحسین شهرستانی(جامعه‌شناس) و احمد زیدآبادی(روزنامه نگار و فعال سیاسی) در کانون اندیشه جوان. 🌐 برای مطالعه متن کامل این نشست کلیک کنید. #گفتگو #دوزیست #سووشون #تن_یا_وطن #احمد_زیدآبادی #باشو_غریبه_کوچک #کانون_اندیشه_جوان #سیدحسین_شهرستانی 📌 @canoon_ir

هم‌باشی سیاه یا ازدواج سفید؟ سمیه‌سادات حسنی‌حلم، وکیل پایه یک دادگستری در گفت‌وگو با رسانه تصویری «آن»: 🔹آمار ازدواج سفید بالا رفته، اما این نوع رابطه را "همباشی سیاه" می‌نامیم چون فاقد تعهد شرعی و قانونی است. این روابط به ضرر زنان است و لذت آنی به جای آرامش و تعهد، مشکلات طولانی‌مدت به همراه دارد. باید درباره این موضوع با شفافیت در رسانه‌ها صحبت شود. #تیتر_اول @ONnewsmedia

#تیزر #محمد_طالبی ▪️قانون بسندگی؛ ماجرای گره‌ای که روز به روز کورتر شد! #قانون_حجاب ✨آگـاهـے‌‌ بـــراے‌‌ سامـــانے‌‌ دیگــر✨ مدرســـه تـ؋ــــکر و نــوآوری نگــــــاهـ ‌🆔 @sch_negah 🌐 http://www.negahschool.ir

#تیزر #محمد_طالبی ▪️قانون بسندگی! ▫️چگونه از ممنوعیت عطر زدن بانوان به آرزوی حجاب عرفی رسیدیم؟! #راوی #قانون_حجاب ✨آگـاهـے‌‌ بـــراے‌‌ سامـــانے‌‌ دیگــر✨ مدرســـه تـ؋ــــکر و نــوآوری نگــــــاهـ ‌🆔 @sch_negah 🌐 http://www.negahschool.ir

ما چند سال روی تربیت جنسی کار کردیم و الان مجدد دارم اون مباحث رو بازخوانی و به‌روز می‌کنم. چقدر حرف نگفته و کار نکرده داریم. چقدر مسیری که کشور در سالیان گذشته طی کرده با اشتباهات جدی همراه بوده. چقدر نیاز به گفتگو در این زمینه بیشتر از قبل شده ... ما روی هویت‌یابی جنسیتی بچه‌ها درست کار نکردیم و امروز شاهد این مشکلات در نوجوان‌ها هستیم. اگر امروز هم کار نکنیم، سال‌های آتی مشکلات چندین برابر خواهد شد. در موردش بیشتر می‌نویسم.

✍️حجاب، بعد از رضا میرپنج 🎬 آپارات https://www.aparat.com/v/digz6xc #مکث #حجاب 🎥@Maxtv1

#راوی #محمد_طالبی . | قانون بسندگی| روایتی انتقادی از چهار دهه تجربه قانون‌گذاری در حل مسئله حجاب ▫️اواخر شهریور 1401 فوت دختری به نام مهسا امینی جرقه‌ای بود بر آتش بلوایی به نام «زن، زندگی، آزادی» که البته خاستگاهی دیرینه داشت به نام «حجاب الزامی و پوشش قانونی». ▫️این ماجرای پر هزینه که کشور را در دام چالش‌های مهم امنیتی گرفتار کرد، همانند بسیاری از رخ‌دادهای اجتماعی مسیری تاریخی دارد که بدون آگاهی از آن، امکان تحلیل درست واقعه را از موافقان و مخالفان سلب نموده و راه‌کار درست و نتیجه‌بخش را از دسترس خارج می‌کند. ▫️شما چه منتقد اصل قانون پوشش باشید، چه معترض به روند اجرای قانون، چه از عدم رعایت قانون به ستوه آمده و چه خود قانون‌گذار یا تحلیل‌گر این حوزه باشید، نیاز دارید که چنین پدیده‌هایی را در بستر تاریخی خود ببینید. ▫️مدرسه نگاه طی 9 جلسه گفتگو با حجت‌الاسلام محمد طالبی، پژوهشگر علوم اجتماعی و مدرس حقوق در دانشگاه، سراغ چهار دهه تجربه‌ی قانون‌گذاری در حوزه‌ی حجاب و پوشش رفته و سعی دارد با طرح پرسش از آغاز فرآیند «الزام قانونی پوشش» و سیر تطور این فرآیند، موضوع «قانون‌بسندگی» و بی‌توجهی به سایر ظرفیت‌های اجتماعی، فرهنگی و دینی را در حل مسئله یا نامسئله حجاب نمایان سازد. 🔻انتشار؛ به زودی در مدرسه نگاه... ✨آگـاهـے‌‌ بـــراے‌‌ سامـــانے‌‌ دیگــر✨ مدرســـه تـ؋ــــکر و نــوآوری نگــــــاهـ ‌🆔 @sch_negah 🌐 http://www.negahschool.ir

#راوی؛ صدای مدرسه نگاه . | قانون بسندگی | روایتی انتقادی از چهار دهه تجربه قانون‌گذاری در حل مسئله حجاب گفتگو با حجت‌الاسلام دکتر محمد طالبی؛ عضو هیأت علمی دانشگاه باقرالعلوم(ع) اپیزود اول: یک دستور و آغاز قانون حجاب 01:23 چرا قانون حجاب در کشور پدید آمد؟ 05:00 آیا موضع امام درباره‌ی حجاب بعد از انقلاب تغییر کرد؟ 06:15 حکمرانی قانونی به دنبال یکسان‌سازی سبک پوشش 10:53 آیا چون نهادهای فرهنگی درباره‌ی پوشش فعال نبودند باید اهرم‌های قانونی و جزایی را هم غیرفعال کرد؟ 13:03 وضع قانون، دخالت در جزئیات پوشش و پنج‌ دوره‌ی گفتمانی #حجاب #محمد_طالبی ✨آگـاهـے‌‌ بـــراے‌‌ سامـــانے‌‌ دیگــر✨ مدرســـه تـ؋ــــکر و نــوآوری نگــــــاهـ ‌🆔 @sch_negah 🌐 http://www.negahschool.ir

#راوی؛ صدای مدرسه نگاه . | قانون بسندگی | روایتی انتقادی از چهار دهه تجربه قانون‌گذاری در حل مسئله حجاب گفتگو با حجت‌الاسلام دکتر محمد طالبی؛ عضو هیأت علمی دانشگاه باقرالعلوم(ع) اپیزود دوم: قانون بیشتر، بی‌حجابی بیشتر 03:18 حجاب دغدغه اجتماعی نبود! 08:10 مشخصه‌های دوره‌ی اول از گفتمان‌های پنج‌گانه 11:57 افزایش رنگ سیاسی حجاب و تنبل کردن سایر هنجارها 21:39 مشخص نشدن حد و مجازات سلبی در شرع برای بدحجابی و بی‌حجابی 26:23 حجاب، تفکیک‌کننده‌ی کنیز از زن آزاد #حجاب #محمد_طالبی ✨آگـاهـے‌‌ بـــراے‌‌ سامـــانے‌‌ دیگــر✨ مدرســـه تـ؋ــــکر و نــوآوری نگــــــاهـ ‌🆔 @sch_negah 🌐 http://www.negahschool.ir

🔻گرسنه های جنسی! ✍ این فیلم گریه دارد! گریه ... چرا؟! چونکه این فیلم (در یک مقیاس کمتری) برای سرزمین ما هم واقعیت دارد! چرا باید انسان از این حق خدادادی محروم باشد! وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها ... و از نشانه‌هاى او آن است كه از جنس خودتان همسرانى براى شما آفريد تا در كنار آنان آرامش يابيد. اگر می خواهید جامعه ملتهب (نا آرام) نباشد، ازدواج را آسان کنید! ازدواج آسان ...؛ ✅ اولا برای مومنین؛ ایمان فرد ملاک انتخاب باشد، مابقی (مال و چهره و مدرک و ...) را خیلی سخت نگیرید! خودش بعدا می آید. ✅ در ثانی؛ افراد بی همسر را همسر دهید (ازدواج دائم و ازدواج موقت) ✅ ثالثا؛ در صورت وجود شرایط (عدالت) با ازدواج چند همسری مقابله نکنید! ✅ رابعا؛ جوانان و نوجوانان بی ایمان و یا با ضعف ایمان جامعه را هم با ایجاد مراکز ساماندهی شرعی، به یکدیگر برسانید! اگر این کارها را مردم و مسئولین انجام دهند؛ به حول قوه الهی، تیر دشمن در این آتش افروخته برای مردم ما به سنگ خواهد خورد! ♻️ وَ أَنْكِحُوا الْأَيامى‌ مِنْكُمْ وَ الصَّالِحِينَ مِنْ عِبادِكُمْ وَ إِمائِكُمْ إِنْ يَكُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ (نور_۳۲) پسران و دختران بى‌همسر و غلامان و كنيزان شايسته (ازدواج) خود را همسر دهيد. اگر تنگدست باشند، خداوند از فضل خود بى نيازشان مى‌گرداند و خداوند، گشايشگر داناست. ⬅️ زندگی در نظم جدید 🌐 مرکز مطالعات راهبردی نظم نوین جهانی (اندیشکده عصر بیان فرقان): @Andishkadeh_Forgha

🔸کلماتش... در جست‌وجوی «بَسمة»، در میان خویش فرزانه باطنی کلماتش با آرایشی شاعرانه اما صریح، در ظاهر آرام اما به واقع مهیب، چنان بر روح انسان فرود می‌آیند که گویی هر لحظه ممکن است غلاف زندگی در برابر چشمان‌مان ترک بردارد و تیغ برهنۀ مرگ، خون از جانمان بگیرد. با این همه، بسمه می‌داند چگونه ما را بر لبۀ باریک میان مرگ و زندگی نگاه دارد. داستان او، حکایت زنی است بر آوارهای شهر غزه. بسمه برای هر واژه از این روایت، معنایی ساخته است متفاوت از آنچه ما به‌سادگی در ذهن می‌پروریم. او «زن» است، اما نه در قامت سوژه‌ای خبری یا کاراکتری در روایت‌های محدود شبکه‌های اجتماعی؛ او پیشتاز است در روایت رنج، شاید به حساب مشهورات ذهنی‌مان آنچه از کنش‌گری مجازی او میبینیم، برچسب‌های تکراری مثل تقلای دیده شدن را مرور کند، اما حقیقتاً زنی که نمی‌داند یک ساعت دیگر از شدت ضعف زنده می‌ماند یا نه، با کدام روحیه همچنان انگشت هایش را می‌چرخاند و برایمان می‌نویسد، عکس می‌گیرد و برایمان پست می‌کند؟ گویی او مأموریت دارد ما را مدام با آنچه از زیستن پیش‌فرض داشته‌ایم بیگانه کند. آخر کدام روحیه، جسارت اینگونه با تمام توان زندگی کردن را به او داده‌است؟ او ما را به عمق و وسعت روح زنانه می‌برد. هر پست او، یک‌بار نقاشی است، یک‌بار فلسفه‌پردازی و یک‌بار دعوتی برای بازفهمی نسل‌کشی غزه: «چهرۀ پنجره‌های شکسته مانند آینه‌ها آشکار می‌شود و آوارها به باغی از بازتاب‌ها تبدیل می‌شوند، گویا خود ویرانی مجبور شده ردای زیبایی بر تن کند. غروب آمد، ای غزۀ ما، و با خود فقدان آورد، و کوچ اجباری مردمانت را، مانند درختانی که از ریشه کنده می‌شوند، اما خاکشان در جانشان کاشته باقی ماند، در دل‌هایشان با اشتیاقی که هرگز پژمرده نمی‌شود، می‌درخشد...» بسمه از «آواره‌»های غزه انباشتی از محالات ساخته است. به قول خودش، هر بار از پوستۀ آوارگی بیرون می‌آید، میان ویرانه‌ها می‌گردد و محال‌ها را به تجربه‌ای ملموس بدل می‌کند. خانه‌نداشتن، از دست‌دادن دوستان و عزیزان و فقدان همه آنچه برایش معنای زندگی داشت، دیگر محال نیست؛ بلکه واقعیتی است محقق شده. جسم کبود او گویی دیگر سیلی‌های بی‌رحم واقعیت را حس نمی‌کند، بلکه با پذیرش هرآنچه که اکنون ممکن شده است، تنها یک محال را باقی می‌گذارد: از دست‌دادن شرافت و انسانیت. همین نقطه است که روایتش ما را در برابر پرسشی مهم قرار می‌دهد: زندگی برای بسمه چطور ممکن است؟ روایت او عقل معاش ما را ساعت‌ها در حیرت به دور خویش می‌چرخاند. آنجا که نوشته‌است: «دو سال است که زیر بار جنگ زندگی می‌کنم، گویی در زیرزمینی از محالات انباشته نفس می‌کشم. هر بار از پوستۀ آوارگی بیرون می‌خزم تا میان آوارها بگردم، با محالاتی روبه‌رو می‌شوم که باورکردنی‌تر هستند. خانه‌ای چندطبقه در یک لحظه فرو می‌ریزد، و بعد مادرانی را می‌بینی که بر بام کج و ویرانش بالا می‌روند تا چادری برپا کنند! سقفی که حتی برای بالا رفتن مناسب نیست! خسته‌دلان چگونه بر آن ساکن شدند؟ با چه معجزه‌ای؟ با چه سنگینی‌از تحمل؟ پاسخ‌هایی مانند خنجر از هر سوالی می‌درخشد...» «زندگی» دشوارترین واژه‌ای است که بسمه در معیت مرگ بازتعریف کرده است. رادیکال‌ترین کنش سیاسی بشر، در سخن و رفتار او صورت‌بندی می‌شود: آن‌گاه که بر ویرانه‌ها می‌ایستد و از زندگی و در امتداد آن، از آینده سخن می‌گوید. در مقابل آنان که می‌خواهند حق زندگی را از او بگیرند. او از روزی می‌گوید که ققنوسی از خاکستر غزه برمی‌خیزد؛ از روزی که انسان‌هایی بیدار شوند، حتی از دل جغرافیایی دور همچون رئیس‌جمهور کلمبیا، که به تلافی حنجره‌ی خاموش حاکمان عرب، شرافت را فریاد میزند. از امیدی که نه فقط برای رهایی شهری به نام غزه، بلکه برای نجات موجودی به نام «انسان» بر دوش گرفته است. بسمه، خود را به جهانی متصل کرده است که من، در کیلومترها فاصله از او، پس از خواندن کلماتش، آن دستگاه معنوی را در درون خود جست‌وجو می‌کنم. شرافت و معنویتی که بر هیبت زن استوار و مقاومی چون بسمه برافراشته است، همان چیزی است که چرخۀ زندگی را پس از فقدان همۀ لوازم بقای انسانی، هنوز از کار نیانداخته. او راوی حکایتی منجی‌وار از انسان است؛ گویی می‌خواهد پاسخ دهد: زندگی چگونه می‌تواند، با همۀ لوازم حیاتی و ضروری‌اش، تابعی از انسانِ مجاهد باشد؟ 📝فصلنامه هفده دی | #جستار_مجازی @mag_17dey