یکی از مشهورترین #حکایت‌ های بوستان سعدی، داستان «دو برادر» است که مفهوم #قناعت و خطرات #طمع را به زیبایی ترسیم می‌کند. این حکایت را با شرحی مختصر و برگردان ابیات برایتان می‌نویسم: دو برادر بودند؛ یکی در خدمت پادشاه، با جاه و جلال زندگی می‌کرد، و دیگری با قناعت، روزگار می‌گذراند. برادر فقیر روزی به دیدار برادر ثروتمند رفت. او را در کاخی مجلل، محصور در خدمتکاران و نعمت‌ها یافت. برادر ثروتمند با غرور گفت: «چرا مانند من در پی مال و منال دنیا نمی‌روی؟ این زندگی پرزرق و برق را ببین!» برادر فقیر پاسخ داد: «آیا فراموش کرده‌ای که ما در این دنیا میهمانیم و روزی پایان می‌پذیرد؟ من به قناعت خو کرده‌ام و از ترس آنچه تو به دنبالش هستی، آسوده‌ام.» و این بیت سعدی را خواند: «قناعت کن که ارزن بِه ز گندم بِوَد به از آن کآتش اندر خرمنت درگُذَرَد» مدتی نگذشت که پادشاه از برادر ثروتمند خشمگین شد و او را از مقامش عزل کرد و تمام اموالش را گرفت. برادر فقیر که این را دید، گفت: «ای برادر! آنچه ترا می‌بینم، همان است که از ترسش قناعت پیشه کردم. ثروت دنیا چون پرنده‌ای است که امروز بر شانه‌ات می‌نشیند و فردا پرواز می‌کند.» و سعدی این درس را در بیتی جاودان می‌سراید: «توانگری ز عالَمِ سیم و زر مَبَو که محتاجی به از مستیِ زراندوزیست قناعت به که گرد آوری از هر کران که درویشی به از پادشاهی بوالهوسی است» مفهوم حکایت: سعدی در این حکایت، قناعت را کلید آرامش و طمع را عامل نابودی می‌داند. او نشان می‌دهد که ثروت دنیوی ناپایدار است و آرامش واقعی در دلِ قانع جای دارد. این داستان یادآور می‌شود که گاه سادگی و آزادگی، از ثروتی که با اضطراب و وابستگی همراه است، ارزشمندتر است. اگر دوست دارید حکایت دیگری از بوستان یا گلستان سعدی بخوانید، خبرم کنید! 🌹 @khoshab1

شما بچه های انقلاب و زاییده انقلاب هستید باید پای انقلاب بایستید.

در زندگی یاد گرفتیم: با احمق بحث نکنم و بگذارم در دنیای احمقانه خویش خوشبخت زندگی کند! با وقیح جدل نکنم چون چیزی برای از دست دادن ندارد و روحم را تباه می‌کند. از حسود دوری کنم چون اگر دنیا را هم به او تقدیم کنم باز از من بیزار خواهد بود. و‌ تنهایی را به بودن در جمعی که به آن تعلق ندارم ترجیح دهم. و سه چیز را هرگز فراموش نمی‌کنم: ۱. به همه نمی‌توانم کمک کنم. ۲. همه‌چیز را نمی‌توانم عوض کنم. ۳. همه من را دوست نخواهند داشت... 🔮 @khoshab1

✅ آینده ی شما رو موارد زیر رقم میزنه : ۱- آهنگ هایی که گوش میدهید ۲- فیلم هایی که می بینید ۳- افرادی که با آن ها معاشرت میکنید ۴- روزنامه و کتاب هایی که میخونید ۵- اخباری که مدام دنبال می کنید ۶- احساسی که هر روز دارید ۷- افکاری که هر روز دارید ۸- و کارهایی که هر روز انجام میدهید 👈 آیا آهنگ ها و فیلم های مزخرف شکست عشقی گوش میدی و میبینی یا فیلم های شاد و امیدوار کننده ؟ آیا دوستانت روابط عشقی بدی دارن یا خوب ؟ 👈 آیا مدام اخبار و مجلات حوادث رو دنبال میکنی یا کتاب های مثبت و امیدوار کننده میخونی ؟ 👈 آیا مدام در مورد فقر و بیماری حرف میزنی یا در مورد ثروت و سلامتی ؟ 👈 آیا در طول روز احساس خیلی بدی داری یا احساست عالیه ؟ 🎗فراموش نکن که روی هر چیزی متمرکز بشی مغزت اونا رو کپی میکنه و اون اتفاقات رو وارد زندگیت میکنه 🎗پس دوست من تا جاییکه میتونی روی چیزهایی که دوست داری برات اتفاق بیفته متمرکز شو @khoshab1

شِبلی  را -قدّسَ اللهُ تعالی سرَّه- شوری افتاد، به بیمارستان بردند. جمعی به نظارۀ وی رفتند. پرسید که شما کیانید؟ گفتند: دوستان تو. سنگ برداشت و بر ایشان حمله کرد. جمله بگریختند. بخندید. گفت: باز آیید ای مدعیان که دوستان از دوستان نگریزند و از سنگ جفایشان نپرهیزند. #بهارستان_جامی @khoshab1

🟢انصاف و دادگری، اولین حق مردم 🟢در رسالهٔ حقوق امام سجاد(ع)، که به «رسالۀ الحُقوق» مشهور است، حقوق متقابل افراد جامعه با تأکید بر مسئولیت های اخلاقی و الهی بیان شده است. در بخشی از این رساله، امام سجاد(ع) دربارهٔ حقوق مردم بر حاکم چنین فرموده است: حق الرعیه علی السلطان: «أَمَّا حَقُّ رَعِیَّتِکَ بِالسُّلْطَانِ، فَأَنْ تَعْلَمَ أَنَّکَ قَدْ وُکِّلْتَ بِهِمْ فِی حَیْثُ جَعَلَکَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ... فَإِنْ أَحْسَنْتَ کُنْتَ لَهُمْ سَابِقاً وَ إِنْ أَسَأْتَ کُنْتَ عَلَیْهِمْ غَاشّاً». اما حق مردمی که بر آنها حکمرانی میکنی این است که بدانی تو به عنوان امینی از سوی خداوند بر ایشان گماشته شده ای... اگر نیکی کنی، پیشگام در خیر برای آنان خواهی بود و اگر بدی کنی، به آنان خیانت کرده ای. و در ادامه میفرمایند: «فَأَنْصِفِ اللَّهَ فِیهِمْ، وَ اجْعَلْ لَهُمْ مِنْ نَفْسِکَ وَاحِدَهً، فَإِنَّهُمْ خَلْقٌ عَبِیدُهُ، وَ أَنْتَ مَسْئُولٌ عَنْهُمْ». پس برای خدا در حق آنان #انصاف ورز، و خود را همچون یکی از ایشان قرار ده؛ چرا که آنان بندگان خدایند و تو دربارهٔ ایشان پاسخگو خواهی بود. مفاهیم کلیدی: ۱. #امانت الهی: حاکم، امین مردم است و حکومت امانتی الهی است که باید با #تقوا و مسئولیت پذیری اداء شود. ۲. #عدالت ورزی: انصاف و #دادگری، نخستین حق مردم است. حاکم باید همچون پدری مهربان، به برابری حقوق همگان پایبند باشد. ۳. خدمتگزاری: حکمرانی نه جایگاه سلطه، که موقعیتی برای خدمت به مردم، به ویژه محرومان است. ۴. پاسخگویی: حاکم در پیشگاه خداوند دربارهٔ کوچکترین ستم یا کوتاهی در حقوق مردم بازخواست میشود. ۵. #تواضع: حاکم باید خود را جزئی از مردم بداند و هرگز برتری جویی نکند. #امام_سجاد(ع) در این رساله، حکومت را مسئولیتی الهی میدانند که تنها با رعایت کرامت انسانها، رفع تبعیض ها و تلاش برای آبادانی دنیا و آخرت مردم مشروعیت مییابد. این متن، نه تنها چراغ راه حاکمان، بلکه یادآوری است برای همگان که قدرت، تنها در سایهٔ اخلاق و #عدالت، مقدس است. 🌿 «وَ لَیْسَ الْعَظِیمُ مَنْ تَعَاظَمَ بِسُلْطَانِهِ، إِنَّمَا الْعَظِیمُ مَنْ عَظُمَتْ رَحْمَتُهُ لِجَمِیعِ خَلْقِهِ». «بزرگ آن نیست که به سلطه اش تکبّر کند، بلکه بزرگ کسی است که مهربانی اش بر همۀ آفریدگان، گسترده باشد.» @khoshab1