از هر آدم رذلی بپرسید که آیا ترجیح میدهد با رذلی مثل خودش سروکار داشته باشد
یا با آدمی بزرگوار و خوش قلب؟
بدون تردید پاسخ خواهد داد با آدمی بزرگوار و خوشقلب؛
پیروزی فضیلت در همین است.
فئودور_داستایوفسکی
@khoshab1
حسادت احساس وحشتناکی است به هیچ یک از رنج ها شبیه نیست، زیرا در آن هیچ گونه شادی یا حتی غم واقعی وجود ندارد،
فقط رنج میدهد و بس، نفرت انگیز است.
#جرج_اورول
@khoshab1
Ⓜ️ ارتباط، از مدرک قویتره…
➕ تو دنیای کسبوکار یا سیاست و مذاکرات خیلی وقتها یک تماس مؤثر، یک معرفی درست یا حتی یک گفتوگوی ساده، آیندهی شغلی رو تغییر میده./ سریع القلم
@khoshab1
سکوت کن، تا از زبان بیزبانی، صدای حق را بشنوی… که جهان پر است از نغمه، ولی گوشها کر است.
@khoshab1
#حکایت
به دنبال حقیقت....
روزی مردی از راهی دور نزد مولانا آمد و گفت: «سالهاست در پی حقیقت میگردم. از مکتبها گذشته ام، کتابها خواندهام و ریاضت کشیده ام، اما هنوز قلبم آرام نمیگیرد. گویی هرچه بیشتر میجویم، حقیقت از من دورتر میشود!»
مولانا خنده ای آرام کرد و گفت: «امشب به بالای این پلکان برو و تا سپیدهدم، پیوسته بالا و پایین شو. تنها یک شرط دارد: چراغی را در دست بگیر و مواظب باش خاموش نشود.»
مرد با تعجب پذیرفت. چراغی برداشت و شروع به بالا و پایین رفتن از پلهها کرد. ساعتی گذشت، پاهایش درد گرفت، اما چراغ همچنان روشن بود. نیمه شب، بادی تند وزید و شعله چراغ را لرزاند.
مرد هراسان شد و با دو دست چراغ را محکم گرفت تا خاموش نشود. نزدیکی های صبح، خسته و عرق ریزان، نزد مولانا بازگشت و گفت: «تمام شب را به این تکاپو گذراندم، اما حقیقت را نیافتم!»
مولانا پرسید: «وقتی تمام توجهت به حفظ چراغ بود، به پلهها یا تاریکی اطراف فکر کردی؟» مرد گفت: «نه! تنها هراسان بودم که مبادا نور خاموش شود.»
مولانا گفت: «حقیقت جویی نیز چنین است! اگر تمام وجودت را صرف حفظ نور درونت کنی، دیگر نه ترسی از تاریکی خواهی داشت و نه حسرت پله های نرفته. آنکس که اسیرِ "چگونه رفتن" است، از "چرایی راه" غافل میماند. حقیقت، در توقف نیست؛ در همان تکاپوی پیوسته است، آنگاه که چراغِ ایمان، راهت را روشن کند.»
مولانا در این حکمت یادآور میشود که گاهی جستجوی وسواس گونه برای یافتن حقیقت، خودمان را از آن محروم میکند. حقیقت نه در انباشتن دانش، که در روشن نگه داشتن نورِ درون است. وقتی تمام وجودت وقف حفظ این نور شود، راهِ پیمودهشده و ناپیموده، هر دو یکسان خواهد شد. آرامش، زمانی میآید که بدانی مهم "رفتن" نیست، مهم "بردن چراغی است که تاریکی ها را بیمعنی میکند.
🌹 «حقیقت را نه در کتابها جُو، که در سکوتِ بینِ دو کلام جُو… که خورشید، هرگز در قفس نمی گنجد.»
@khoshab1