تو نیازی نیست که مثل دیگران باشی دنیا به نسخهٔ منحصربه‌فرد تو نیاز دارد.👆 #بصیرت‌خوشاب #هوش_مصنوعی @khoshab1

⭕ تعرفه مکالمه و پیامک تلفن همراه گران شد 🔹تعرفه پیامک برای سیم کارت‌های دائمی: پیامک فارسی ۱۱۶ ریال، پیامک انگلیسی ۲۸۹ ریال. 🔹مکالمه درون شبکه برای سیم کارت دائمی: هر دقیقه ۶۴۹ ریال (سقف ۷۷۹ ریال)، سیم کارت اعتباری: هر دقیقه ۱,۱۶۹ ریال 🔹مکالمه بین شبکه (تلفن همراه به ثابت): سیم کارت دائمی ۸۱۲ ریال، سیم کارت اعتباری ۱,۲۱۸ ریال. #بصیرت‌خوشاب @khoshab1

گل پاسخ داد: شما نادانید، آیا تصور می‌کنید شکوفه می‌کنم تا دیده شوم؟ من بخاطر خودم شکوفه می‌کنم نه دیگران، زیرا مرا شادمان می‌سازد. شادی و سرور من قائم به بودن و شکوفه کردن است. #بصیرت‌خوشاب @khoshab1

یادم نمی‌کنی و زیادم نمی‌روی یادت بخیر یار فراموش کار من… شهریار 🍃🤍🍃 .....................Join............... ❀✦• @khoshab1 •✦❀

🔻عقب‌نشینی گام‌به‌گام دولت از اهداف نهضت ملی مسکن 🔹دولت به‌صورت گام‌به‌گام در حال دور شدن از هدف اصلی نهضت ملی مسکن، یعنی خانه‌دار کردن مستأجران است و به نظر می‌رسد قصد خروج از این طرح را دارد. 🔹در حالی‌که رئیس‌جمهور بر اولویت معیشت تأکید می‌کند، افزایش سرسام‌آور تعداد و مبالغ آورده متقاضیان برای واحدهای نهضت ملی مسکن ـ که از تورم و نرخ ارز هم بیشتر است ـ و همچنین تعیین اقساط سنگین وام این پروژه، به مستأجران فشار زیادی وارد کرده است. علاوه‌بر این، دادن ضرب‌الاجل‌های گاه‌وبیگاه به متقاضیانی که قادر به تأمین به‌موقع آورده خود نیستند مبنی بر این‌که در صورت عقب‌افتادن اقساط، به پروژه‌هایی با پیشرفت فیزیکی پایین‌تر منتقل شده و یا به‌طور کامل از طرح حذف می‌شوند، همگی نشان از دور شدن دولت چهاردهم از اهداف اصلی نهضت ملی مسکن یعنی «خانه‌دار کردن مردم» دارد. 🔹طبق آمار رسمی، در سال ۱۴۰۳ کل تسهیلات پرداختی شبکه بانکی به بخش‌های مختلف اقتصادی حدود ۷۶۰۰ هزار میلیارد تومان بوده که سهم بخش مسکن و ساختمان تنها چهار و هفت‌دهم درصد از این رقم است. 🔹فشار به متقاضیان برای انصراف طرح نهضت ملی مسکن که با وعده خانه‌دار کردن مردم با آورده ۱۵۰ میلیون تومانی آغاز شد، به‌دلیل کم‌کاری‌ها و کارشکنی‌ها، حالا متقاضیان را با آورده‌های میلیاردی و اقساط سنگین مواجه کرده است. 🔹در ادامه قرار شد متقاضیان طی هشت قسط ۴۰ میلیون تومانی و با کمک تسهیلات در قالب نهضت ملی مسکن خانه‌دار شوند، اما بر اساس برآورد امروز، باید حدود یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان برای واحدهای تحویل‌شده در اطراف تهران بپردازند. 🔹سؤال اینجاست که با توجه به حدود سه‌ونیم برابر شدن قیمت ارز از ۱۴۰۰ تاکنون ـ که عامل تورم محسوب می‌شود ـ چرا میزان آورده واحدهای نهضت ملی مسکن هشت برابر (از ۱۵۰ میلیون به یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان)؛ یعنی بیش از دو برابر تورم شده است؟! 🔹در حالی‌که دولت سیزدهم در تلاش برای رفع مشکلات مسکن بود و تازه به بازار ارزاق ثبات داده بود و پس از شهادت ابراهیم رئیسی باید همان رویه ادامه می‌یافت، اما با تغییر دولت، حالا حق داشتن خانه مالکیتی را هم از مردم سلب می‌کنند؛ آن‌هم بر اساس نظرات اصطلاحاً کارشناسی کسانی که ضعیف‌ترین کارنامه را دارند./ کیهان ‌#بصیرت‌خوشاب @khoshab1

. ⭕ یارانه مهر ماه دهک‌های چهارم تا نهم واریز شد/ یک میلیون و ۴۲۸ هزار نفر حذف شدند سازمان هدفمندسازی یارانه‌ها: 🔹یارانه نقدی مهر ماه دهک‌های چهارم تا نهم به مبلغ ۴۰۰ هزار تومان به حساب ۱۴ میلیون و ۴۷۹ هزار و ۲۰۱ سرپرست خانوار واریز و قابل برداشت شده است. 🔹بر اساس دهک‌بندی مرحله ۱۷۶ وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، ۴۲ میلیون و ۳۱۳ هزار و ۳۹ نفر در دهک‌های چهارم تا نهم قرار دارند. 🔹در مرحله پیشین (۱۷۵) ۴۳ میلیون و ۷۴۱ هزار و ۲۷۴ نفر یارانه دریافت کرده بودند که نشان می‌دهد یک میلیون و ۴۲۸ هزار و ۲۳۵ نفر طی یک ماه اخیر از جمع یارانه‌بگیران حذف شده‌اند./ایرنا #بصیرت_خوشاب @khoshab1

من خویشاوند نزدیک هر انسانی هستم که خنجری در آستین پنهان نمی‌کند، نه ابرو به هم می‌کشد، نه لبخندش ترفند تجاوز به حق و نان و سایبان دیگران است./شاملو #بصیرت‌خوشاب @khoshab1

مبارزه با قاچاق، از مهار قاچاق ارز آغاز می‌شود نئولیبرالیسم ایرانی هر از چند گاهی با نمایش قاچاق سوخت، خواهان دلاری کردن قیمت آن می‌شود. یک منطق ساده هم دارد و آن اینکه سوخت را گران می‌کنیم و از محل این گرانی، به ملت یارانه می‌دهیم. فارغ از اینکه ملت ایران یک بار این فریب را تجربه کرده و یارانه ۴۵ هزار تومانی به سرعت ارزش خود را از دست داده، «خرس خاله‌ها» به این واقعیت توجه ندارند که انرژی، آناناس نیست! گرانی آناناس تاثیری روی قیمت اقلام زندگی مردم ندارد، اما گرانی انرژی همه چیز را گران می‌کند. یافته مرکز پژوهش‌های مجلس این بود که ۱۰٪ افزایش قیمت بنزین، ۱.۵ واحد درصد تورم را افزایش می‌دهد. اخیراً وزیر اقتصاد نیز در یافته‌ای اذعان کرد هر ۱۰٪ افزایش قیمت انرژی ۴.۷ واحد درصد بر تورم می‌افزاید. به اینجای ماجرا که می‌رسیم، جمله آشنای «بد اجرا شد» تکرار می‌شود. واقعیت این است که اجرای خوب اساساً در کار نیست، چون مشکل از ایده است. اما چرا مشکل از ایده است؟ دلیل اصلی قاچاق سوخت در ایران را نباید در «ارزانی نامعقول سوخت» جست، بلکه باید آن را در «گرانی نامعقول ارز» و ساختار ناسالم نظام ارزی کشور دید. قاچاقچیان سوخت، نه به‌دلیل تفاوت قیمت بنزین، بلکه به‌دلیل تفاوت فاحش ارزش ریال با دلار و منطق سوداگرانه ناشی از آن، انگیزه صادرات غیرقانونی سوخت دارند. آنان در واقع از مرز انرژی وارد مرز پول می‌شوند: سوخت را صادر می‌کنند تا ارز به دست آورند و ارز را در بازار سیاه به ریال تبدیل کنند. اما ریشه گرانی نامعقول ارز در کجاست؟ در همان جایی که دولت اقتدار خود را از دست داده: در قاچاق ارز و فرار سرمایه. از ۱۳۹۷ تاکنون، نزدیک به ۱۰۰ میلیارد دلار ارز صادرات غیرنفتی به کشور بازنگشته است. این حجم عظیم از «ارز مفقود» نه تنها تراز ارزی کشور را مختل کرده، بلکه با ایجاد کمبود مصنوعی ارز، نرخ دلار را بالا برده و به‌صورت زنجیروار، همه قیمتها را به آتش کشیده است. در این میان، مخالفان «پیمان‌سپاری ارزی کامل» ــ یعنی الزام صادرکنندگان به بازگرداندن ارز ــ در سمت قاچاقچیان ارز ایستاده‌اند. این مخالفت‌ها هرچند در ظاهر با شعار «آزادی اقتصادی» یا «اعتماد به بازار» توجیه می‌شود، در واقع پوششی است برای تداوم فرار ارز و سوداگری ارزی. قاچاقچیانی که با هر جهش نرخ ارز، ثروت‌های افسانه‌ای می‌اندوزند، در حقیقت از جیب ۹۰ میلیون ایرانی می‌دزدند؛ زیرا هر دلار خارج‌شده از کشور، به معنای بی‌ارزش‌تر شدن ریال است. عجیب آن است که همین گروه، که از قاچاقچیان ارز دفاع می‌کنند، ناگهان در نقش «مبارز با قاچاق سوخت» ظاهر می‌شوند و نسخه گران کردن سوخت را می‌پیچند. آنان با یک مغالطه خطرناک، می‌گویند چون بنزین در کشورهای همسایه گران‌تر است، باید قیمت داخلی را نیز بالا برد تا قاچاق از بین برود. اما این منطق، وارونه کردن رابطه علت و معلول است. ریشه قاچاق در تفاوت قیمت ارز است، نه در تفاوت قیمت سوخت. تا زمانی که ارزش پول ملی با سازوکارهای سوداگرانه تعیین شود، هر کالای داخلی (از سوخت تا سیمان و گندم) قابلیت قاچاق پیدا می‌کند. بنابراین، مبارزه واقعی با قاچاق، نه با گران کردن سوخت، بلکه با بازگرداندن اقتدار پول ملی و اعمال حاکمیت ارزی ممکن است. اگر ارز حاصل از صادرات به چرخه رسمی بازنگردد، نه بانک مرکزی می‌تواند سیاست پولی اعمال کند، نه دولت می‌تواند بودجه را مدیریت کند، و نه جامعه می‌تواند از ثبات قیمتی برخوردار باشد. در سطحی عمیق‌تر، ما با دو منطق متقابل روبه‌رو هستیم: منطق نخست، منطق ملی است که ارز را «دارایی عمومی ملت» می‌داند و بازگشت آن را وظیفه‌ای ملی و اخلاقی تلقی می‌کند. منطق دوم، منطق نئولیبرالی است که ارز را «ملک خصوصی» می‌داند و از رهاسازی کامل آن در بازار دفاع می‌کند. در عمل، پیروزی منطق دوم به معنای تسلیم حاکمیت اقتصادی در برابر شبکه‌های رانت، فرار سرمایه و فساد ساختاری شده است. در نتیجه، مسئله امروز کشور نه «ارزانی سوخت» است و نه حتی «گران بودن ارز»؛ مسئله اصلی، «بی‌صاحبی ارز» است. ارزی که باید پشتوانه تولید ملی باشد، در حساب‌های بانکی خارج از کشور یا در بازارهای غیررسمی گردش می‌کند. تا زمانی که این وضعیت اصلاح نشود، هر سیاستی برای اصلاح قیمت انرژی، جز افزودن بر نابرابری و فشار بر طبقات پایین نتیجه‌ای نخواهد داشت. عدالت اقتصادی در گرو بازگرداندن حاکمیت ملی بر ارز و انرژی است. اگر ارز، ابزار سلطه باشد و انرژی، ابزار جبران بودجه، جامعه‌ای شکل می‌گیرد که در آن فقرا هزینه سیاست‌های ارزی را می‌پردازند و ثروتمندان از تفاوت نرخ‌ها ثروت‌اندوزی می‌کنند. اصلاح این چرخه، نه با آزادسازی قیمت‌ها، بلکه با بازسازی اراده حاکمیت بر منابع ملی آغاز می‌شود./سید یاسر جبرائیلی #بصیرت‌خوشاب @khoshab1