-بس کن علی! به خودت بیا مرد! این چه داُبِ مشوّش و مغشوشی است که برای خودت بنا کرده‌ای؟!... جوان! یک "یا علی" بگو و از خودت بُن‌کن شو! خودسر، خودخواه، خودستا، خودکام، خودرای، خوددار، خودبین، خودپسند... خود... خود... خود... حُکماً خودِ خالی شده‌ای... بگو یا علی... یا علی مددی... ... به خیالت اگر انگشتر به دست کنی و از صبح تا شام معتکف مسجد شوی و زیر لب کانه قل قل سماور ذکر بگویی، چیزی می شوی؟ به هوا بپری مگسی باشی، بر آب رَوی خسی باشی، بیجا گفته که دل به دست آر، تا کسی باشی... حُکما باید دل از دست داد. نه که به دست آورد. دل از دست داده، کس باشد یا ناکس، باکش نیست! -درویش! شعر می گویید شما! زندگی‌ام به هم ریخته. به جز این دو انگشتر و گوشه‌ی مسجد شما، جایی را ندارم، کسی را ندارم... -کسی نداری؟!... خیالت بی‌کس است که کسی ندارد؟ نه... کسِ بی‌کسان علی است... یا علی مددی!...این ناکس است که کسی ندارد... (منِ او | رضا امیرخانی | صص ۵۳۷-۵۳۸)

ندانمت -به حقیقت- که در جهان به که مانی... جهان و هر چه در او هست، صورت‌اند و تو جانی! به پای خویشتن آیند عاشقان به کمندت که هر که را تو بگیری، ز خویشتن برهانی... چنان به نَظْره‌ی اول ز شخص می‌ببری دل که باز می‌نتواند گرفت نظره‌ی ثانی... تو پرده پیش گرفتی و زِ اشتیاقِ جمالت ز پرده‌ها به در افتاد رازهای نهانی ... ... من ای صبا! رهِ رفتن به کوی دوست ندانم... تو می‌روی به سلامت... سلام من برسانی... سعدی _______________ پ.ن: ... عاشق شو ار نه روزی کار جهان سر آید...

اللهم عجل لولیک الفرج نه یعنی اینکه همه چیز همین باشد و حضرت ظهور کنند. یعنی: خدایا زمینه‌های ظهور را فراهم کن. و این پیش از هرچیز دیگر یعنی خدایا به ما ایمان بده، و تلاش خستگی ناپذیر، تا جامعه‌ی ظهور را بسازیم...

قبل‌ترها جمله‌ای قریب به این مضمون از آقا دیده بودم که شب‌ها یا سحرهای جمعه مثل ماهِ رمضان است... #علاج_دلتنگی

سودای عشق پختن، عقلم نمی‌پسندد فرمان عقل بردن، عشقم نمی‌گذارد...

ما را نمی‌توان یافت بیرون از این دو عبرت: یا ناقص‌الکمالیم یا کامل‌القصوریم...

دلم شبیه تُنگ کوچکی است که گذاشته باشندش روبروی دریا... فقط آرزو می‌تواند بکند. فقط آرزو... همین.

در اوج خستگی‌ها آن‌جا که هیچ چیز نمی‌تواند به ادامه‌ی حرکت و تداوم مبارزه برم گرداند، صدای تو، سخنت، و شمسِ چهره‌ات، انگار که بر قله‌های برف‌گرفته‌ی زمستانی بتابد و در گوش سرمازده‌ی کوهستان بپیچد، دوباره بیدارم می‌کند؛ امیدوارم می‌کند؛ و مرا به سوی آغازی دوباره می‌خواند...

یادت باشد از آنِ تو بود این دل که شکست... آه از عشق... یادم باشد دلتنگیِ تو تقدیر من است... آه از عشق... پ.ن: این‌ها، مناجات این روزهای من است با خدا...

"ما یثبتُ فی آلةِ الصياد يملكُه و لو انفرت بعد ذلك..." [آنچه در دام صیاد افتد، مِلک او می‌شود؛ حتی اگر فرار کند...] کتاب شریف لمعه-باب صید و ذباحة ______________ -هنوز به دام نیفتادی دلِ من؟

"...دیروز از هر چه بود گذشتیم، امروز از هر چه بودیم گذشتیم. آنجا پشت خاکریز بودیم و اینجا در پناه میز. دیروز دنبال گمنامی بودیم و امروز مواظبیم ناممان گم نشود...آنجا بر درب اتاقمان می نوشتیم: یاحسین فرماندهی از آن توست. الان می نویسیم: بدون هماهنگی وارد نشوید. الهی نصیرمان باش تا بصیر گردیم؛ بصیرمان کن تا از مسیر برنگردیم. آزادمان کن تا اسیر نگردیم." سردار شهید نورعلی شوشتری _______________ پ.ن: شهید شوشتری یعنی مجاهده، به همان معنایی که آقا در طرح کلی می‌گویند...

وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغْفِرَ الله لَكُمْ؟! وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ سوره مبارکه نور/ آیه شریفه ۲۲ پس [کاستی‌ها و کاستن‌ها را] باید بخشید و از ذهن‌ها نیز به فراموشی سپرد... مگر دوست ندارید خداوند همین‌گونه با شما رفتار کند؟! ...