جوانیِ ما صرفِ دوام آوردن شد، نه زندگی.

0:37

دیرگاهی‌ست که من در دل این شام سیاه، پشت این پنجره بیدار و خموش مانده ام چشم به راه.. _سایه

امشب از آسمان دیدهٔ تو روی شعرم ستاره می‌بارد در سکوت سپید کاغذها پنجه‌هایم جرقه می‌کارد شعر دیوانهٔ تب آلودم شرمگین از شیار خواهش‌ها پیکرش را دوباره می‌سوزد عطش جاودان آتش‌ها آری آغاز، دوست داشتن است گرچه پایان راه ناپیداست من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست(: _فروغ فرخزاد