𝗪𝗁𝗂𝗍𝖾 𝗁𝗈𝗎𝗌𝖾.
تابلوی غروب تابستانی در اسکاگن. اثر پدر سروین کرویر🌊
قبلا با یکی از آثار این هنرمند و همین نام برای کارش آشنا شدید.
سبکی که در این اثر استفاده شده طبیعتگراییِ نورمحور، تحت تأثير امپرسیونیسمه🌊.
متریال به کار رفته رنگ روغن روی بوم هست و ابعاد این اثر به طور تقریبی 100 × 150 سانتیمتره ولی توی موزه ی اسکاگن 102 × 152 سانتیمتر به طور دقیقِ دقیق ثبت شده.
در این نقاشی چیا میشه دید؟ همسر جناب کرویر، ماری کرویر و سگه.
در سمت چپ یا کمی متمایل به مرکز دیده میشه. لباس سفید ساده و لطیفی پوشیده که در نور آبیِ غروب، سایههایی بسیار نرم گرفته؛ حالت چهره آرامه، درونگرا و محو در منظره.
جهت نگاه او رو به ساحل و موجهاست و حالتی از تفکر یا مراقبه رو به همراه داره.
و اما اون سگه بهش راپ میگن و رپ rap. (دقت کنید که نه جز و نه هیپهاپ فقط رَپ.)
کنار پای ماری جون قرار گرفته.
سگ کوچولو، آرام و نزدیک ماری جونه، که نوعی پیوند احساسی و روزمره را نشون میده. حضور سگ(حس بدی میده هی مینویسم سگ) حس صمیمیت و زندگی روزمره و خونگی و خودمونی هنرمند رو تقویت میکنه.
𝗪𝗁𝗂𝗍𝖾 𝗁𝗈𝗎𝗌𝖾.
تابلوی غروب تابستانی در اسکاگن. اثر پدر سروین کرویر🌊
مهمترین ویژگی این اثر اینه که جناب کرویر استاد "آبیِ اسکاگن" بود؛ در این اثر هم دنیا در طیف های آبی متمایل به نقرهای غرق شده. نه شبه و نه روز؛ مرزی شاعرانه و رویایی بین روشنایی و تاریکی.
𝗪𝗁𝗂𝗍𝖾 𝗁𝗈𝗎𝗌𝖾.
تابلوی غروب تابستانی در اسکاگن. اثر پدر سروین کرویر🌊
بریم و تکنیک نقاشی بهکار رفته رو بررسی کنیم.
ضربهقلمهای نرم، یکدست و رقیقشده با تینر یا روغن. برخلاف امپرسیونیسم فرانسوی☝️🏻. ضربهقلمهای درشت دیده نمیشه.
سطح بوم بسیار صاف و بدون بافت خشنه. نکته کلیدی آقای کرویر برای انتخاب بوم این بوده که اثرشو بی نقص کرده.
𝗪𝗁𝗂𝗍𝖾 𝗁𝗈𝗎𝗌𝖾.
تابلوی غروب تابستانی در اسکاگن. اثر پدر سروین کرویر🌊
جناب کرویر شریف ، نور را با کمترین کنتراست بازسازی کرده.همه چیز در پالت محدود آبی-نقرهای حل میشه.
استفاده از مکملها بسیار کمه به اندازه ی آبی و نقره ای خنثی ای که به کار رفته رنگ مکمل به کار نرفته و چرا؟ تا محو بودن غروب را از بین نبرد.
𝗪𝗁𝗂𝗍𝖾 𝗁𝗈𝗎𝗌𝖾.
تابلوی غروب تابستانی در اسکاگن. اثر پدر سروین کرویر🌊
خب حالا لایه گذاری : لایههای شفاف متعدد که روی هم نشسته شدن. این لایهها باعث ایجاد حس مهآلود، شیشهای و آرام اثر شده.
𝗪𝗁𝗂𝗍𝖾 𝗁𝗈𝗎𝗌𝖾.
تابلوی غروب تابستانی در اسکاگن. اثر پدر سروین کرویر🌊
متریال رو اینجا به طور خلاصه وار شرح دادم ولی تو دلم موند که چرا بیشتر راجبش حرف نزدم .
بوم آسترشده با سفید سرد برای تشدید اثر نورهای آبی و رنگ روغن با چسبندگی پایین، رقیقشده و شفاف قرار گرفته دقیقا همون چیزی که باعث فیت شدن رنگ ها شده.
احتمال استفاده از قلمموهای نرم و پهن برای آسمان و دریا وجود داره الان که نگاه میکنم. و کرویر شریف خیلی دقیق جزییات لباس و سگ با قلمموهای باریکتر ترتیب داده و بهشون خیلی پرداخته🌊.
داستان این نقاشی برام بشدت جالب بوده و دوست نداشتم که از این مورد صرف نظر بشه.
ونگوگِ عزیز این نقاشی رو به مناسبت تولد برادر کوچکترش تئو در ژانویه ۱۸۹۰ کشیده . این اثر یکی از آخرین آثار ونگوگه که تنها چند ماه قبل از خودکشیش در ژوئیه ۱۸۹۰ خلق شده🏛.
نامه ای هم در این باره بوده که ضمیمه ی این نقاشی شده.
برایت شاخه بادام فرستادم؛شکوفههای بادام روی آبی. ( به روایاتی )