آرزو می‌کنم روزی، درست در همان لحظه‌ای که از انتظار خسته‌ای، زندگی بی‌خبر و آرام، چیزی را به دستت بسپارد که مدت‌هاست دلت بی‌صدا برایش تپیده، آن‌قدر بی‌مقدمه که لبخند بزنی و با خودت بگویی: نکند یک نفر، جایی، برای خوشبختیِ من دعا کرده بود.

از همه چیز خسته‌ام و بیشتر از آن، از خسته‌ بودن خسته‌ام.

وقتی از میان درد رشد نکنی، درد رشد خواهد کرد.

برای ما به جز این آستان پناهی نیست.

سلام، این پیام رو بازنشر بدید چنلتون و عضو باشین، تا من بهتون بگم اگر یه‌طور کاش بودید چی‌می‌شدید و اگه یه‌رفتار انجام بدن براتون خوشحال می‌شدید رو می‌گم. و اگه مهمونِ‌مون باشین یه‌تک‌‌بیت رو کاغذ براتون می‌نویسم و فوت می‌کنم بهتون. لطفاً در دریافت تقدیمی صبوری کنید، عضوباشین. "جهت‌ارسال‌تگ‌هاتون."