جدای از اینکه داستان موگویی و صداسیما چی بود، برنامه موگویی واقعا از نظر فرم افتضاح بود
یکی از آرزوهام این بود پول داشته باشم واسه داداشم سیستم خوب ببندم که هیچوقت حسرت بازی با سیستم بالا رو دلش نمونه
ولی زندگی همینه دیگه چیکار میشه کرد. کی اون چیزی که میخواسته رو همون تایمی که میخواسته به دست اورده؟ کی رنج نمیکشه؟ بدون رنج اصلا آدم چه ارزشی داره؟
رنج تو زندگی همونقدر اجتنابناپذیره که مثلا کودکبودن اجتنابناپذیره. مگه تو میتونی تو دنیا باشی ولی در یک برههای کودکبودن رو تجربه نکنی. تا کودکی رو هم نگذرونی بزرگ نمیشی
گوشهگیر
ولی زندگی همینه دیگه چیکار میشه کرد. کی اون چیزی که میخواسته رو همون تایمی که میخواسته به دست اورده؟
ما یه بار زندگی میکنیم. حالا ممکنه وسط این مسافرت هفتاد هشتاد ساله، به هر دلیلی، تو ایستگاه دهم دوازدهم مثلا دلمون یچیزی بخواد. چرا باید اون چیز اونجا باشه؟ طلب داریم مگه؟
هدایت شده از علیرضا زادبر
چقدر حرف میزنید؟
کِی کار میکنید؟
هر روز یک دعوا و نزاع!
شاید درآمدشان از این دعواهاست!
https://eitaa.com/Politicalhistory