🔴بیانیه دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی درباره توافق پایان جنگ میان ایران و آمریکا بسم الله الرحمن الرحیم به اطلاع ملت شریف ایران می رساند: جمهوری اسلامی ایران در پرتو راهبری رهبر شهید خویش، تفوق خود در برابر دشمن امریکایی صهیونی را تکمیل کرده و ذیل تدابیر رهبری عالی قدر نظام (حفظه الله تعالی)، حمایت های آحاد مردم و تلاش مجاهدانه رزمندگان اسلام، به دنبال یک دوره مذاکرات دشوار و فشرده چند ماهه، و بر اساس مصوبه شورایعالی امنیت ملی، متن یادداشت تفاهم در خصوص مذاکرات پایان جنگ (مذاکرات اسلام آباد) را میان ایران و امریکا در شامگاه 24 خرداد ماه، نهایی کرد. بر اساس توافقات انجام شده، جنگ و عملیات نظامی در تمامی جبهه ها از جمله لبنان از امشب به صورت فوری و دائمی پایان یافته و به علاوه، محاصره دریایی علیه ایران بلافاصله و به طور کامل خاتمه می‌یابد. امضای این یادداشت تفاهم در روز جمعه 29 خرداد به طور رسمی انجام خواهد شد. مذاکرات برای توافق نهایی، به پس از اجرای تعهدات طرف مقابل وفق یادداشت تفاهم موکول خواهد شد. جمهوری اسلامی ایران از تلاش های جمهوری اسلامی پاکستان و دولت قطر قدردانی می کند. والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی @Farsna

◼️کادوی تولد! 15 june 2026 🟥 میدان مفید قم @madrese_amin

فرمان توقف؛ کاروان در سرزمین کربلا فرود می‌آید 🔹صبح روز دوم محرم سال ۶۱ هجری، کاروان امام حسین(ع) همچنان تحت مراقبت نیروهای حر بن یزید ریاحی در حرکت بود. 🔹در میانهٔ راه، پیک تازه‌ای از سوی عبیدالله بن زیاد رسید. او نامه‌ای برای حر آورده بود. مضمون دستور روشن بود: حسین را در جایی فرود آور که نه پناهگاهی داشته باشد، نه آبادی‌ای در کنار آن باشد و نه راه گریزی برایش باقی بماند. 🔹پس از دریافت این فرمان، حر مسیر حرکت کاروان را متوقف کرد. 🔹کاروان به سرزمینی رسید که بعدها نامش برای همیشه در تاریخ ماندگار شد؛ کربلا. 🔹در منابع کهن نقل شده است که امام از نام آن سرزمین پرسید. پاسخ دادند: «کربلا». با شنیدن نام آنجا فرمود: «اللهم إنی أعوذ بک من الکرب والبلاء» «خدایا از اندوه و بلا به تو پناه می‌برم.» سپس فرمود: 🔹«اینجا محل فرود ماست، اینجا جای ریخته‌شدن خون ماست و اینجا محل دفن ما خواهد بود.» 🔹کاروان در همان روز خیمه‌ها را برپا کرد. زنان و کودکان از مرکب‌ها پیاده شدند. مردان مشغول برپایی اردوگاه شدند و در کنار آنان سپاه حر نیز اردو زد. 🔹در سوی دیگر، کوفه آرام‌آرام در حال تجمیع نیرو بود. عبیدالله بن زیاد می‌خواست پیش از آنکه شرایط از کنترل خارج شود، همهٔ راه‌های ممکن را ببندد. فرمان اعزام نیروهای بیشتر یکی پس از دیگری صادر می‌شد. 🔹غروب دوم محرم فرا رسید. خیمه‌ها در سکوت دشت برپا بود. کودکان در میان خانواده‌هایشان استراحت می‌کردند و مردان درباره آینده‌ای سخن می‌گفتند که هر ساعت روشن‌تر می‌شد. 🔹اکنون کاروان به مقصدی رسیده بود که دیگر ترک آن ممکن نبود. @Farsna - #روایت_کربلا

نخستین لشکرها از کوفه می‌رسند؛ حلقه محاصره آغاز می‌شود 🔹یک روز از استقرار کاروان امام حسین(ع) در کربلا گذشته بود. خیمه‌ها برپا شده بودند و دو اردوگاه در فاصله‌ای نه‌چندان دور از یکدیگر قرار داشتند؛ در یک سو خاندان و یاران امام و در سوی دیگر نیروهای حر بن یزید ریاحی. 🔹اما عبیدالله بن زیاد به همین مقدار بسنده نکرده بود. او می‌دانست که تا زمانی که حسین بن علی در کربلا حضور دارد، باید اوضاع را کاملاً تحت کنترل بگیرد. به همین دلیل، فرمان اعزام نیروهای تازه از کوفه صادر شد. 🔹در روز سوم محرم، یکی از مهم‌ترین فرماندهان کوفه وارد کربلا شد: عمر بن سعد. 🔹عمر بن سعد با حدود ۴ هزار نفر از کوفه حرکت کرد و در کربلا اردو زد. از این لحظه، فرماندهی عملیات از حر به عمر بن سعد منتقل شد و او مسئول اصلی برخورد با امام حسین شد. 🔹عمر بن سعد پیش از این امید داشت حکومت منطقه‌ای به نام «ری» را به دست آورد. عبیدالله بن زیاد این وعده را به او داده بود و اکنون او را میان دو انتخاب قرار داده بود: یا فرمان جنگ با حسین را بپذیرد یا از حکومت ری چشم بپوشد. او راه نخست را انتخاب کرد. 🔹با ورود عمر بن سعد، اوضاع شکل تازه‌ای پیدا کرد. اکنون دیگر مسئله فقط مراقبت از کاروان نبود؛ سپاهی در برابر سپاهی دیگر صف‌آرایی می‌کرد. 🔹عمر بن سعد تلاش کرد از هدف امام آگاه شود. فرستادگانی میان دو اردوگاه رفت‌وآمد کردند. امام بار دیگر توضیح داد که مردم کوفه برای او نامه نوشته‌اند و او به دعوت آنان آمده است؛ اگر اکنون از آمدنش ناخشنودند، حاضر است بازگردد. 🔹این سخنان به کوفه گزارش شد، اما پاسخ عبیدالله بن زیاد روشن...