‌ ‌ ‌ ‌ ‌ إِنَّ ٱلعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا.....

بسم الله خامنه‌ای نمی‌میرد... همین

📝 آقای شهید ایران، حسینی بود، حسینی زیست و حسینی شهید شد ▪️السَّلامُ‌ علیکَ یا ثاراللهِ وَ‌ ابنَ ثاره وَ الوِترَ المَوتور. السَّلامُ‌ علیکَ وَ علی جَدِّکَ وَ اَبیکَ وَ اُمِّکَ وَ اَخیکَ وَ المَعصومینَ مِن وُلدِک. سلام بر امامی که ندای حیات‌بخش قیامش، پژواکی عظیم و پرطنین از بعثت نبوی را تا اعماق دوردست تاریخ امتداد بخشید و از اثر آن انقلاب اسلامی ایران پدید آمد. انقلابی که از اساس حسینی بود و با شعار و مرام حسین ساخته شد و بالید. آقای شهید ایران هم با همین مرام رشد کرد. او حسینی بود، حسینی اندیشید، حسینی حرکت کرد، حسینی جهاد و مقاومت نمود، حسینی زیست، و حسینی خون خود را در راه مکتب حسین تقدیم کرد و به شهادت رسید. ✍🏼 بخشی از پیام رهبر معظّم انقلاب به‌مناسبت تشییع و تدفین آقای شهید ایران | ۱۸/تیر/۱۴۰۵ ▪️#یالثارات_الحسین | #باید_برخاست 📲 @rahbar_enghelab_ir

#آقای_شهید_ایران🚩

ما هوادارانی معمولی بودیم. نه از شما یادگاری خاصی داریم نه عکس دیداری نه کارت دیداری حتی خیلی‌هامان در پایتخت نمی‌دانستند رواق کشوردوست کجاست حیران در خیابان انقلاب پشت سر آن هوادارهای جایگاه‌نشین همیشه‌حاضرتان راه می‌افتادند تا برسند به خرابه‌های جایی که می‌گفتند شما آن‌جا همیشه و برای آخرین بار نفس کشیده‌اید. نه در جانمازمان چفیه‌ای است نه در انگشت‌هامان انگشتر به‌رندی گرفته‌شده‌ای آن‌قدر معمولی که از وجودمان کسی خبر نداشت آن‌قدر معمولی که دیدار آخر و رویت تابوتتان هم از برخی‌هامان دریغ شد به قطره بودن دلخوشیم تا صدای دریا هست هنوز برخی‌هامان در خلوت، وسط یک روز کاری، خیره به صفحه موبایلشان، به دیدن نشانی از شما آرام گریه می‌کنند. همان‌هاییم که طفل‌هامان وقتی دزدکی می‌بینند گوشه اتاق سر در گریبان شانه‌هایمان می‌لرزد، می‌دوند و خودشان را به مادرانشان می‌رسانند و می‌گویند: -«مامان! بابا نشسته داره یه چیزی گوش می‌کنه و گریه می‌کنه!» برخی‌هامان زیر شُرشُر آب گریه می‌کنند تا سرخی چشم و صدای هق‌هقشان را آب ببرد و برخی در روضه‌ها به بهانه حسین. در نزاع ابدی میان امرِ «فابک علی الحسین» و زور دلتنگی. حسین بن علی خیلی سال است کهنه‌امام است و غم‌های نو به نو، نمی‌گذارند آن‌قدرها ما آدم‌معمولی‌ها، نزدیک خیمه‌اش شویم. نه چون حبیب طوری زندگی کرده‌ایم که پای شتاب داشته باشیم نه چون زهیر طوری قهرکردن بلدیم که پی ما بفرستند برخی تازه هوادارت شده‌اند پیش از آن‌که برایت لبخندی یا بوسه‌ای بفرستند و روز وصلشان با سفرت یکی شد ما همیشه هواداریم ما همیشه مجلس‌پرکنیم ما همیشه گریه‌کن بوده‌ایم مثل همه هوادارهای تیم‌های محبوبی که با برد و باخت تیمشان می‌میرند و زنده می‌شوند، خودخوری می‌کنند، اما هیچ‌گاه ستارگان تیم، نمی‌دانند آن‌ها هستند. از صورت‌های ما، رد محوی در ذهنشان هست وقتی توپی از خط کنار اوت می‌شد و به شتاب می‌آمدند و به شتاب می‌رفتند و تصویر چهره اولی با تصویر چهره نفر چندم در چشمشان چنان برش می‌خورد که گویی همگی یک‌تن بودیم. همان آدم‌های آخر‌ مجلسیم. رَشک‌بر مدعیان صف اول ما را هیچ‌گاه فراموش نکن ما را که دور ایستادیم ولی دوستت داشتیم هم‌چنان که ما تو را فراموش نخواهیم کرد روزی که متولد شدی را روزی که در خون خویش غلطیدی را و روزی که بر دست‌ها مشایعت شدی را و درختانی که هر اسفند با دست تو در دل خاک خانه کردند را و آن‌ها که با تو پر کشیدند را و جهان با همه فراخی‌اش روزی به ما ارث خواهد رسید به ما معمولی‌ها که آبادی گورستان‌ها به سنگ قبرهای ساده ماست تا آن‌ روز الی اللقاء سید حمیدرضا قادری @maaahjor

با سلام و احترام؛ لطفا کارت پستال را باز نمایید. https://DigiPostal.ir/cv2unsu