هدایت شده از KHAMENEI.IR
🌙سخن نگاشت | بهترین دعاها
🔻 در این شبها باید با خدا حرف زد، از خدا باید خواست
🌸 پيامک ويژه سحرهای ماه مبارک رمضان؛ هر روز در👇
@Khamenei_ir
هدایت شده از دوران
✅ حضرت آیتالله بهجت قدسسره:
📝 چقدر حضرت [امام زمان (عج)] مهربان است به کسانی که اسمش را میبرند و صدایش میزنند و از او استغاثه(طلب کمک) میکنند، از پدر و مادر هم به آنها مهربانتر است.
📚در محضر بهجت، ج٢، ص٣۶۶
┏━✨🌹✨🌸✨━┓
رهبر معظم انقلاب اسلامی بارها ضربت خوردن امیرالمؤمنین و حوادث پس از آن را روایت فرموده اند از جمله:
«در سحر نوزدهم اين فاجعهى عظيم اتفاق افتاد؛ يعنى اميرالمؤمنين - مظهر عدالت - بهخاطر مبارزهى در راه عدل و داد و انصاف و حكم الهى، در محراب عبادت در خون خود غلتيد و محاسن مباركش به خون سرش رنگين شد. من يك عبارتِ وارد شدهى در روايت را مىخوانم و براى شما معنا مىكنم تا توسلى پيدا كرده باشيم. اينطور وارد شده است كه «فلمّا احسّ الامام بالضّرب لم يتأوّه»؛ وقتى ضربت شمشير بر فرق مبارك اميرالمؤمنين فرود آمد، هيچ آه و نالهيى از آن حضرت سر نزد. «و صبر و احتسب»؛ حضرت صبر كردند. «و وقع على وجهه»؛ اميرالمؤمنين با صورت روى زمين افتادند. «قائلا بسماللَّه و باللَّه و على ملّة رسول اللَّه»؛ درست مثل حضرت اباعبداللَّه كه وقتى در گودال قتلگاه روى زمين افتادند، نقل شده است كه عرض كردند: «بسماللَّه و باللَّه و فى سبيل اللَّه و على ملّة رسول اللَّه». مردم شتابان دنبال قاتل بودند تا او را دستگير كنند. «ولا يدرون اين يذهبون من شدّة الصّدمة و الدّهشة»؛ از بس اين حادثه دهشتآفرين بود، مردم را سراسيمه كرد. همينطور مىدويدند تا بتوانند قاتل را پيدا كنند. «ثم احاطوا باميرالمؤمنين عليهالسّلام»؛ بعد آمدند اطراف حضرت را گرفتند. «و هو يشدّ رأسه بمأزره و الدّم يجرى على وجهه و لحيته»؛ خون بر صورت و محاسن حضرت جارى بود. خود آن بزرگوار مشغول بستن زخم سرش بود. «و قد خضبت بدمائه و هو يقول هذا ما وعداللَّه و رسوله و صدق اللَّه و رسوله»؛ حضرت زخم سرشان را مىبستند و مىفرمودند اين همان چيزى است كه خدا و پيغمبر به من وعده كرده بودند. پيغمبر قبلاً فرموده بود كه اين حادثه پيش مىآيد. امام حسن(عليهالسّلام) سر رسيدند، سر پدر را در دامن گرفتند، خونها را شستند و زخم را بستند. «و هو يرمق السّماء بطرفه»؛ حضرت همانطور كه خوابيده بودند، با گوشهى چشم آسمان را نگاه مىكردند. «و لسانه يسبّح اللَّه و يوحّده»؛ در آن حالت، زبانشان در حال تسبيح و حمد پروردگار بود. حضرت از هوش رفتند و امام حسن مشغول گريه شدند. «و جعل يقبّل وجه ابيه و ما بين عينيه و موضع سجوده»؛ امام حسن چشمش به چهرهى پدر بود. وقتى ديد از هوش رفت، خم شد پيشانى و محل سجدههاى طولانى اميرالمؤمنين را بوسيد؛ صورتش را بوسيد؛ ما بين دو چشمش را بوسيد. «فسقط من دموعه قطرات على وجه اميرالمؤمنين عليه السّلام»؛ از اشك چشم امام حسن چند قطرهيى روى صورت اميرالمؤمنين ريخت. «ففتح عينيه»؛ حضرت چشمشان را باز كردند. «فرءاه باكيا»؛ ديدند امام حسن دارد گريه مىكند. «فقال يا حسن ما هذا البكاء»؛ فرمود حسن جان! چرا گريه مىكنى؟ «يا بنىّ لا روع على ابيك بعد اليوم»؛ پسرم! بعد از اين لحظه، پدر تو هرگز ناراحتى و ترسى ندارد. «هذا جدّك»؛ اين جدت پيغمبر است. «و خديجه»؛ اين خديجه است. «و فاطمة»؛ اين فاطمه است. «والحور العين محدقون»؛ همه اطراف من را گرفتهاند. «منتظرون قدوم ابيك»؛ همه منتظرند كه من بروم زودتر به اينها ملحق شوم. «فطب نفساً و قرّ عينا و اكفف عن البكاء»؛ اشك نريز پسرم!
صلّى اللَّه عليك يا اميرالمؤمنين، صلّى اللَّه عليكم يا اهل بيت النبوة.» 1384/07/29
مقام معظم رهبری:
«اميرالمؤمنين عليهالسّلام، يك الگوى كامل براى همه است. جوانىِ پرشور و پرحماسهى او، الگوى جوانان است. حكومت سراسر عدل و انصاف او، الگوى دولتمردان است. زندگى سراپا مجاهدت و سراپا مسؤوليت او، الگوى همهى مؤمنان است. آزادگى او، الگوى همهى آزادگان جهان است و سخنان حكمتآميز و درسهاى ماندگار او، الگوى عالمان و دانشمندان و روشنفكران است.»
هدایت شده از خط حزب الله
🔔 شمارهی جدید نشریهی #خط_حزبالله منتشر شد: #مثل_آوینی
♨️ #سخن_هفته: #مطالبه رهبر انقلاب برای #ثبت و #روایت #جهاد_عظیم مردم ایران در مقابله با #کرونا
🔶 #اطلاعنگاشت: #شب_قدر آغاز حیات معنوی انسان
✅ #انسان_۲۵۰ساله: اگر #حکومت امیرالمؤمنین ادامه پیدا میکرد...
🔷 #مطالبه_رهبری: #مسئولان باید باهم #همدل باشند
❇️ #حزبالله_این_است: #جوانی_امیرالمؤمنین را #الگوی خودتان قرار دهید
@Khattehezbollah
هدایت شده از خط حزب الله
نسخه مطالعه وب-شماره236.pdf
2.39M
هدایت شده از نو+جوان
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
🎬 #تماشایی
🌙 این شبها و این ساعات رو قدر بدانید...
➕ یکی از دعاهایتان را این دعا قراردهید...
💫 آیت الله سیدعلی خامنهای و نوجوانان ایران اسلامی
🌱 @Nojavan_Khamenei
هدایت شده از KHAMENEI.IR
🌙سخن نگاشت | نگاه به حاجات
🔻 در شبهای قدر، یکی یکی از خدای متعال بخواهید
🌸 پيامک ويژه سحرهای ماه مبارک رمضان؛ هر روز در👇
@Khamenei_ir
هدایت شده از دوران
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
📽 #کلیپ صوتی زیبا :
میشه یه شبه ره صد ساله رفت؟
💠 گزیده سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین پناهیان
مقام معظم رهبری:
«اميرالمؤمنين(عليهالصّلاةوالسّلام) متعلق به همهى انسانيت است؛ نه فقط متعلق به شيعيان و نه حتّى متعلق به مسلمانان. همهى انسانيت در برابر عظمتها و زيبائيهاى علىبنابيطالب (عليهالسّلام) خاضع و خاشعند؛ مگر آنهائى كه نشناسند و نديده باشند. لذا شما مىبينيد مداحان اميرالمؤمنين فقط مسلمانها نيستند؛ مسيحى هم ستايش اميرالمؤمنين را ميكند. فقط شيعيان نيستند؛ جامعهى اهلسنت هم در همهى اقطار دنياى اسلام از اميرالمؤمنين به زبان ديگرى و با شيفتگى بيشترى نسبت به ساير بزرگان صدر اسلام ياد ميكند. چرا؟ علت چيست؟ علت، عظمت اين شخصيت است؛ عظمتى كه در طول عمر آن بزرگوار و تا چند قرن بعد از شهادت آن بزرگوار، كسانى سعى كردهاند آن را بپوشانند؛ و نشد. درخشش خورشيد را نميشود پوشاند؛ خورشيد است، ميتابد، گرما و نور ميدهد. مگر ميشود انكارش كرد؟!»
مقام معظم رهبری:
«بيشترين دشمنان را على عليهالصّلاةوالسّلام داشته؛ اما بيشترين ستايشگران را هم - حتّى كسانى كه به دين و راه او اعتقادى نداشتند - آن بزرگوار داشته است. خاندان زبير در قرن اوّل هجرى، به اشخاصى كه غالباً نسبت به بنىهاشم و بخصوص آل على عليهالسّلام، بغض و عداوت داشتند، معروف بودند. اين عداوت، بيشتر هم ناشى از عبداللَّهبنزبير - پسر زبير - بود. يكى از نوههاى زبير، از پدر خود پرسيد: كه به چه علت نام على و خاندان على، روزبهروز بيشتر در ميان مردم گسترش پيدا مىكند؛ در حالى كه دشمنان آنها، هر چه هم تبليغات مىكنند، اما زود افول و غروب مىكنند و باقى نمىمانند؟ او - قريب به اين مضمون - گفت كه اينها به خدا و به حق دعوت كردند؛ به همين خاطر است كه كسى نتوانست فضلشان را بپوشاند؛ ولى دشمنانشان به باطل دعوت كردند.
در طول زمان، همينطور بوده است.»
رهبر معظم انقلاب اسلامی:
«در مجلس معاويه، كسى مطلبى را به عنوان تملق راجع به اميرالمؤمنين گفت، معاويه بر آن شخص برآشفت و جملهاى در مدح اميرالمؤمنين بيان كرد! از ياران اميرالمؤمنين، كسانى كه بعد از شهادت آن بزرگوار سر و كارشان با دستگاه معاويه مىافتاد، معاويه به آنها ميگفت از على براى من بگوئيد. آنها هم ميگفتند. در روايت دارد كه گاهى معاويه اشك ميريخت! اين شگفتيها اينجورى است! در حالى كه دشمنى معاويه با على چيز پنهانى كه نيست؛ اين را همه ميدانند.»
رهبر انقلاب در دهم دی ماه 1378 در خطبههاى نماز جمعهى تهران روایتی مفصل از امام صادق(ع) را نقل می نمایند که در آن برخی فضایل و کمالات امیرالمؤمنین ذکر شده است. در این PDF سخنان رهبر انقلاب در این زمینه ذکر شده است.
مقام معظم رهبری:
«امروز نكتهاى را دربارهى زندگى اميرالمؤمنين عرض كنم و آن خصوصيتى است كه من از آن به «توازن در شخصيّت اميرالمؤمنين عليهالسّلام» تعبير مىكنم. توازن عجيبى در شخصيت آن بزرگوار است. يعنى صفات ظاهراً متضاد و ناسازگار در وجود اميرالمؤمنين، آن چنان كنار هم زيبا چيده شده كه خود يك زيبايى به وجود آورده است! انسان نمىبيند كه اين صفات در كسى با هم جمع شود. از اين قبيل صفاتِ متضاد، در اميرالمؤمنين الى ما شاءاللَّه است. نه يكى نه دو تا، خيلى زياد است. .... مثلاً رحم و رقّت قلب در كنار قاطعيت و صلابت، با هم نمىسازد؛ اما در اميرالمؤمنين عطوفت و ترحّم و رقّت قلب در حدّ اعلاست. .... نمونهى ديگر، قدرت و مظلوميت آن حضرت است. در زمان آن بزرگوار، قدرتمندتر از اميرالمؤمنين - آن شجاعت عجيب حيدرى - كيست؟ هيچكس تا آخر عمر اميرالمؤمنين ادّعا نكرد كه جرأت دارد در مقابل شجاعت آن حضرت ايستادگى كند! همين آدم، مظلومترين آدمهاى زمان خودش و - بلكه آن چنانى كه گفتند و درست هم هست - شايد مظلومترين انسانهاى تاريخ اسلام است! قدرت و مظلوميت، دو عنصرى است كه با هم نمىسازند. معمولاً قدرتمندان، مظلوم واقع نمىشوند؛ اما اميرالمؤمنين مظلوم واقع شد.»
رهبر انقلاب:
«امروز، روز شهادت اميرالمؤمنين است. من مىخواهم يك جمله هم ذكر مصيبت كنم. «صلّى اللَّه عليك يا اميرالمؤمنين». خوشابهحال كسانىكه امروز در نجف و در كنار مرقد اميرالمؤمنين هستند و مىتوانند به آن قبر مطهر و پاك از نزديك سلام كنند. ما هم از دور بار ديگر عرض مىكنيم: «السّلام عليك يا اميرالمؤمنين، السّلام عليك يا امام المتقين، السّلام عليك يا سيّد الوصيين». بعد از آنكه در سحر روز نوزدهم آن فاجعهى كبرى اتفاق افتاد، صداى هاتف غيبى همهجا را گرفت: «تهدمت واللَّه اركان الهدى». مردم كوفه و بتدريج بعضى شهرهاى ديگرى كه آن روز ممكن بود به آنها خبر برسد، در حال اضطراب دايمى بودند. اميرالمؤمنين در كوفه خيلى محبوب بود؛ على را دوست مىداشتند. زن و مرد، كوچك و بزرگ، بخصوص بعضى اصحاب نزديك اميرالمؤمنين خيلى مضطرب بودند. مثل ديروز عصرى، روز قبل از شهادت آن بزرگوار، اطراف خانهى اميرالمؤمنين جمع شده بودند. امام حسن مجتبى - طبق نقلى كه شده است - ديدند مردم مضطربند و مشتاقند بيايند اميرالمؤمنين را عيادت كنند. فرمود: برادران و مؤمنان! حالِ اميرالمؤمنين مساعد نيست؛ نمىشود آن بزرگوار را ببينيد؛ متفرق شويد و برويد. مردم را متفرق كردند و رفتند. اصبغبننباته مىگويد: هر كارى كردم، ديدم طاقت اين را كه از كنار خانهى اميرالمؤمنين بروم، ندارم؛ لذا من ماندم. اندكى گذشت، امام حسن بيرون از خانه آمدند و تا چشمشان به من افتاد، گفتند: اصبغ! مگر نشنيدى گفتم برويد؟ نمىشود ملاقات كرد. گفتم يابنرسولاللَّه! من ديگر طاقت ندارم؛ قادر نيستم از اينجا دور شوم. اگر بشود، من يك لحظه بيايم اميرالمؤمنين را ببينم. امام حسن داخل رفتند و آمدند و اجازه دادند. اصبغ مىگويد داخل اتاق شدم، ديدم اميرالمؤمنين روى بستر بيمارى افتاده و محل زخم را با پارچهى زردى بستهاند؛ اما من نتوانستم بفهمم اين پارچه زردتر است يا رنگِ روىِ اميرالمؤمنين! حضرت گاهى بيهوش مىشدند، گاهى به هوش مىآمدند. در يكى از دفعاتى كه به هوش آمدند، دست اصبغ را گرفتند و حديثى نقل كردند. «اركان الهدى» كه مىگويند، اين است. در لحظهى آخر زندگى و با اين حال خراب هم دست از هدايت برنمىدارد. حديث مفصلى براى او گفتند و بعد بيهوش شدند. ديگر نه اصبغبننباته و نه هيچكدام از اصحاب اميرالمؤمنين بعد از اين روز ديگر على را زيارت نكردند. على در همين شب بيستويكم به جوار رحمت الهى رفت و دنيايى را داغدار و تاريخى را سياهپوش كرد.»