جهاد آهنین نمی‌دانم شاید اشیای بی‌جان هم آن دنیا به حرف بیایند‌. شاید برای دست‌های خالی‌مان توی یَوم‌ُالحَسرَه شهادتشان به دادمان برسد. شاید یکی از این مبل و میز‌های دور و برمان از ما شکایت کنند. شاید یکی از همین کاسه بشقاب‌های توی دستمان از مهربانی‌مان بگویند. توی این شب‌هایی که حالا دو ماه است عادت زندگی‌مان شده. وقتی ما سربازهای خیابان پشت خودروهامان می‌نشینیم و استارت می‌زنیم، وقتی با کلاچ و ترمز‌های بی‌امان صفحه کلاچ را می‌سابیم و لنت‌ها را صاف می‌کنیم، وقتی میان ترافیک، ماشین‌هامان آمپرش بالا می‌رود و حرارت، تصاویر جلوی چشم‌هامان را کج و معوج می‌کند، وقتی از میان پنجره‌ها پرچم‌های کوچک و بزرگ، ساتن و تترون را بیرون می‌ریزیم و شکوه رقصشان توی باد سرعت خودروهامان را می‌گیرند، وقتی دختر و پسرهای ریز نقشمان، روی لبه پنجره‌ها می‌نشینند و مشتِ گره کرده نشان می‌دهند و کتاب تاریخ را سنگین می‌کنند. و بعد یکی از این بی‌راهه‌های تاریخ از راه می‌رسد و می‌گوید ـ ماشیناتون هم از دستتون آرامش ندارن. و ما بی‌خیالِ حرفش دست می‌کشیم روی فرمان و سر و گردن خودروهامان و می‌گوییم ـ خدا سالم نگهت داره. ما حالا‌حالاها با هم قرار عاشقانه داریم. شاید صدایی از میان چرخ‌دنده‌های داغ‌ کرده و میلنگ‌های فلزی بیرون بریزد که ما آهن‌های خام از دل طبیعت بودیم. با دست‌های توانمند شما خودرو شدیم. داشتیم زندگی عادی خودمان را می‌کردیم. کار، خانه، خرید. روزگاری نمی‌گذاشتید میان ترافیک بی‌جان شویم یا به ریپ زدن بیفتیم. نمی‌گذاشتید گرد یا خشی رویمان بنشیند. نمی‌گذاشتید حرارتمان بالا رود‌. اما حدود دو ماه است که از روزمرگی در آمده‌‌ایم. هر شب با بقیه دوستانمان دوش به دوش می‌شویم، ردیف می‌شویم و کاروان می‌سازیم و کارهای تازه می‌کنیم. کارهایی که تا حالا از ما نخواسته بودید. شما هر شب گوشه‌گوشه خیابان‌ها جمع می‌شوید و برایمان سرودهای حماسی پخش می‌کنید و ما را از زیر پرچم‌های پر افتخار بچه‌های شیعه می‌گذرانید و علامت پیروزی نشانمان می‌دهید. ما از زندگی عادی رها شدیم. عزیز شدیم، بزرگ شدیم. ما کمال را تجربه کردیم. ما طعم جهاد را چشیدیم. ما به مرز انسان بودن رسیدیم. حالا انگار ما هم شبیه شما آدم‌ها مبعوث شده‌ایم. @maryam_khorshidii |عَفتو #جنگ_رمضان #روز_هفتادم

دختر ایران همراه است با کاروان خودرو ها و موتوری‌هایی که مثل شب‌های گذشته به خیابان آمده اند. جلو ماشین پراید روی صندلی کنار راننده نشسته. دستش بیرون از پنجره است و آستینش تا روی مچش را پوشانده. پشت دستش بوم رنگیست از طرح پرچم ایران. دو انگشتش علامت پیروزی را نمایش می‌دهد و با سه انگشت دیگر پرچم ایران را محکم چسبیده. دنیایی از وطن پرستی در یک مشت. ۲۵ رمضان ۱۴۰۴ ✍ #فوزیه_مثلی @mahdiyadez

بسم الله الرحمن الرحیم چاپ دو کتاب ارزشمند "خون والقلم" و "۱۷۶" را به هنرمندان خوش قلم، پرتلاش، توانمند و فرهیخته ی" باشگاه ادبی مهدیا" تبریک عرض می کنم. در مسیر فعالیت‌های فرهنگی، راهی که به باور و ماندگاری ختم شود، همیشه دشوار و پرسنگلاخ است. این راه جز با صبر و پایداری در برابر موانع به ثمر نمی‌رسد؛ حقیقتی که پس از سال‌ها تلاش در حوزهٔ فرهنگی از نقطه شروعم در شهرستان تا رسیدن به سطح بین‌الملل و نگارش بیش از ده اثر مکتوب، به‌ روشنی برایم آشکار شده است که باشگاه ادبی مهدیا اکنون برای علاقه مندانِ این مسیر پلی مستحکم و البته جهادی و مردمی به سمتِ آرزوهای دست نیافتنی چاپ و انتشار آثارشان در شهرستان دزفول است. در مسیر زندگی، برخی دوستی‌ها چنان عمیق و ماندگارند که از روزهای مدرسه و تحصیل فراتر می‌روند و به افتخاری بزرگ در سال‌های بعد تبدیل می‌شوند. برای من، سرکار خانم "مهران‌زاده" یکی از همان عزیزان است؛ دوستی قدیمی که امروز در قامتِ مدیری فرهیخته، دلسوز و الهام‌بخش، باشگاه ادبی "مهدیا" را در شهرستان دزفول به راهی روشن هدایت می‌کند. مهدیا، با مدیریت توانمند و نگاه حقیقت‌جویانه‌ی ایشان که خود خواهر فرمانده شهید غلامعلی مهران زاده و آشنا با نور و معنای شهادت است، گامی ارزشمند در ثبت یاد و مسیر شهیدان برداشته است؛ از جمله تلاش برای تدوین و چاپ شناسنامه‌های شهدا، و به‌ویژه انتشار کتاب های ارزشمند «خون و القلم» و "۱۷۶" که بدون تردید آثاری اثرگذار، عمیق و ماندگار خواهند بود. این دستاورد ارزشمند، شایسته‌ی تبریک و تحسین است؛ هم برای خودِ ایشان، و هم برای تمامی اعضای متعهد، پرتلاش و هنرمند گروه مهدیا که با ایمان، اندیشه و صداقت، چراغ روایت شهدا را روشن نگه می‌دارند. از صمیم قلب به شما خانم مهران‌زاده عزیز، دوستِ روزهای درس و الگوی خدمتِ امروز و به یکایک اعضای مهدیا، بابت این گام‌های پربرکت و اثرگذار در تداوم انتشار آثار ارزشمند تبریک می‌گویم. امید که این مسیر نورانی، روز به روز پربارتر و اثرگذارتر گردد. سیده رقیه آذرنگ ۱۸ اردیبهشت ماه ۱۴۰۵ 🔅عصمت⬇️ ➕@srazarang

سلام از امروزززز 🐝🌞 برای این جلسه گفتند بنویس: «خیلی محرمانه بود.» و کارُ جمع کن! [ولی از اون جا که من یه پا صداقت مجسمم - و اگه قرار بود چیزی رو مخفی کنم، الان اینجا نبودم - قراره امروز فقط به خاطر شما از خط قرمزهای مایل به صورتی عبور کنم! ] 🧩 @mahvadez