اگر براتون مقدور بود، لطف میکنید برای این عزیزمون نماز شب اول قبر بخونید: مهدیه سادات فرزند سید حبیب الله

وقتی‌که بار سنگین است؛ وقتی‌که کار بزرگ است؛ وقتی‌که کار خطرناک است، «اخلاص» بیشتر به کار می‌آید. مثل امروز که وضع جمهوری اسلامی این چنین است. سید علی خامنه‌ای، ۱۳۷۱/۱۲/۴ فلذا رفقا نجات در اخلاص است... @edraakaat

در شرایطی قرار داریم که هرچه بیشتر، صلح را تئوریزه کنیم، جنگ را محتمل‌تر و شدت آن را بیشتر می‌کنیم! زمان‌شناسی، لازمهٔ تحلیلگری است! #ر_ک

♨️مقاله از نویسنده روبیک روزنتال در روزنامه "هارتس": 🔹 یحیی السنوار پیروز شد و جامعه اسرائیل را شکست داد، نه فقط برای یک یا سه سال آینده، بلکه برای نسل‌ها. به خاطر او، جامعه اسرائیل به یک هیولا تبدیل شده است. 🔹 ما ناگهان از جامعه‌ای که بذرهای نفرت عمیق را در دل خود داشت، به جامعه‌ای تبدیل شدیم که توسط نفرت تعریف می‌شود، نفرتی که به طور مداوم در حال افزایش است. 🔹 السنوار موفق شد زیرساخت‌های امنیت ملی ما را هدف قرار دهد، در نقطه‌ای ضعیف، جایی که نه مسلسل‌ها و نه هواپیماها کارساز هستند. او با صدها گروگان که در تونل‌ها نگه داشته بود، چه زنده و چه مرده، کشور را از هم پاشاند. 🔹 السنوار ما را به اقداماتی سوق داد که باعث شد در نظر دنیا مانند یک سگ گرسنه به نظر برسیم، و میلیون‌ها کودک لوس در غرب را به فلسطینی‌هایی تبدیل کرد که به هویت خود پایبند هستند و کُفَن (روسری فلسطینی) می‌پوشند. 🔹 و در حالی که ما سعی می‌کنیم السنوار را شکست دهیم، وارد بدهی‌هایی به ارزش تریلیون‌ها شکل (واحد پول اسرائیل) شده‌ایم که بار سنگینی بر دوش نسل‌های آینده خواهد گذاشت. 🔹 السنوار قصد داشت توافقنامه‌های ابراهام را نابود کند، و این یکی از اهداف جنگ او بود، و به نظر می‌رسد که او در این زمینه نیز موفق شده است. 📌 خبر فوری سراسری بزرگترین کانال خبری تحلیلی ایران @fori_sarasari

یک دختر ۲۷ ساله، مگر از این دنیا چه می‌خواهد؟ در سال‌هایی که آدم کم‌کم از شور و تجربه به فکر همسر و خانه و فرزند و آینده می‌رسد، تازه داشت با سختی‌های اولین بارداری و مادری کنار می‌آمد که همسرش جانفدای ایران شد. او ماند و پسری شش‌ماهه. حالا خانم دکتر، ۴۵ ساله است و پسرش ۱۸ ساله. تا امروز ازدواج نکرده؛ از دلایلش چیزی نمی‌دانم. وقتی بحث «جمعیت و جنگ» شد، دوستی او را در «آدم و حوا» نشانم داد؛ هنوز دنبال همسر بود. بغضم را فرو خوردم و سعی کردم از تک‌وتا نیفتم. ما قصه‌ی آدم و حوا را بیشتر با هبوط به یاد می‌آوریم تا عروج؛ با حسرت و پشیمانی، نه شوق و پرواز. اما اگر هبوط پایان قصه نیست، ادامه‌اش فقط حسرت نیست؛ قصه‌ی دوباره خواستن و ساختن زندگی است. جنگ از آن بانوی جوان، فقط یک بیوه نساخت؛ بخشی از مسیر زندگی را هم از او گرفت. نمی‌دانم امروزِ او تا چه اندازه از آن فقدان شکل گرفته، اما می‌دانم جنگ فقط جان آدم‌ها را نمی‌گیرد؛ می‌تواند نسبتشان را با آینده عوض کند. قصه‌ی پس از هبوط، قصه‌ی جنگ است: جنگ بر سر خودِ زندگی؛ بر سر اینکه چه چیزی در جهان بماند، چه چیزی مجال رشد پیدا کند و چه چیزی از میان برود. ما ایرانی‌ها از بهمن ۵۷ دوباره آتش این نزاع را در دنیا برافروختیم؛ نزاع بر سر اینکه چه چیزی شایسته‌ی ماندن و بالیدن است. ایرانی‌جماعت، برای «زنده‌گی» می‌جنگد؛ چریدن و غلطیدن در «آلودگی» را زنده‌گی نمی‌داند. پاک‌ماندن، تسلیم‌نشدن در برابر آلودگی و دعوت به پاکی، گاهی آدم را در معرض جنگی قرار می‌دهد که آغازگرش نبوده است. هابیل، مگر سرِ جنگ داشت؟ خطرناک‌ترین پیروزی ناپاکی، فقط ریختن خون نیست؛ این است که با خون و ترس و طمع، زندگی را در چشم ما بی‌آینده کند؛ آن‌قدر که از خواستن و ساختن دست بکشیم. جنگ گاهی پیش از آنکه ما را بکشد، میلِ زندگی‌کردن را نشانه می‌رود. کافی است خودمان، از ساختن زندگی منصرف شویم. پس زنان و دختران را فقط برای گذران زندگی و دورماندن از جنگ آماده نکنید؛ امکان ایستادن، ساختن و جنگیدن را هم برایشان فراهم کنید. جنگیدن با ترس و تحقیر و بی‌هویتی و درماندگی؛ با هر چیزی که افق زندگی را تنگ می‌کند و امکان ساختن آینده را از آدم می‌گیرد. باید زندگی را به میدان بازگردانیم؛ جنگ را از بیرونِ زندگی به درون آن بیاوریم و زندگی را از درون خانه به متن جنگ. زندگی در جنگ؛ و جنگ در زندگی. اگر قرار است زندگی به میدان برگردد، زنان و دختران دیگر حاشیه‌ی این میدان نیستند؛ میدان‌داران آن‌اند. ر.ط سیاستِ نو

🎥استاد عابدینی: رفتن در خیابان، آخرت است و ماندن در خانه دنیاطلبی است. @Abedini

برای بوس و بغل مجانی! در حالیکه پاریس زیبا در آتش خشم دانش آموزان فرانسوی میسوزد؛ جریان روشنفکری غربگرا در ایران هنوز به این پرسش پاسخ نداده است که دانش آموز آزاد فرانسوی قریب به دو هفته به چه چیزی اعتراض دارد؟ چرا خشمگین است؟ دولت فرانسه یک دولت دینی نیست، سپاه و بسیج ندارد. طبیعتا دانش آموز فرانسوی برای آزادی و برای رقصیدن در کوچه یا برای حجاب و بغل رایگان به خیابان نیامده است! چون تمامی این ارزش های والای انسانی را داراست. انسان در رفاه عالم مدرن در فرانسه که کعبه آمال روشنفکران ایرانی از ابتدا بوده، به چه چیزی اعتراض دارد؟ اگر روشنفکر غربزده ایرانی به این سوالات پاسخ دهد، تصویر ساختگی از رفاه و آزادی در غرب که دهه ها برای جوان ایرانی ساخته اند از بین می رود. پس ناچار است سکوت کند‌. @Politicalhistory