🔰اخلاق پیروزی، اخلاق شکست:
گذر از سیاست پوپولیستی بهسوی سیاست برای زندگی
✍#محمدمهدی_مجاهدی
بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت
به شرط آن که نگوییم از آن چه رفت حکایت
🔸انتخابات تیرگان ۱۴۰۳ بسی بیش از دیگر دورههای انتخاباتی، عرصهی رقابت میان دوگونه پوپولیسم پیچیده بود: پوپولیسم مردمگرا و پوپولیسم مردمفریب.
سیاست پس از انقلاب بهویژه در عرصهی انتخابات همیشه مایهای و پایهای پوپولیستی داشته است. اما از نهمین دورهی ریاستجمهوری بهاینسو، انتخابات در ایران وارد فاز پوپولیسم پیچیده شد، پوپولیسمی بدخیم که چرخ سیاست را به سنگلاخ پسااخلاق و پساحقیقت گرفتار کرد و آثار آن هنوز برجا ست، آثاری زشت که مانند ویرانیهای جنگ یا تحریمهای اقتصادی بهآسانی و بهارزانی زدوده نخواهد شد.
به همت خودحقپنداران، سالها ست فضای زهرآلود پساحقیقت و پسااخلاق پیشفرض رقابتهای انتخاباتی شده است. وضعیت پسااخلاق فضایی است که معیار حسن و قبح اخلاقی در آن پریشان و بلکه پنهان میشود. وضعیت پساحقیقت فضایی است که معیار صدق و کذب در آن آشفته و بلکه مفقود میگردد.
🔸بازنده و برنده، ناگزیر، زود یا دیر، خواهند فهمید در بازی پوپولیسم پیچیده و فراگیر، هیچکس در مقیاس ملی و بینانسلی و میانمدت و بلندمدت برنده نیست. این بازی برای همه خودویرانگر است.
اهالی کوی تنگ و ملالتزده و ملامتبردهی علوم انسانی و علوم اجتماعی، باید بکوشیم گام آیندهی سیاست در ایران از دامچالهی پوپولیسم پیچیده و فراگیر فرابگذرد.
🔸چنان که امروز در پیام رئیسجمهور به تضمن و التزام آمده بود،* برندگان هر انتخاباتی شایسته است باد مستی پیروزی را از سر بنهند، و دل از خیال خلود در این «فیروزه ایوان» ساده کنند و حدّ و قدْرِ قدرت را بشناسند «که بیش از پنج روزی نیست حکم میر نوروزی.»
خُرده توانی و مایهای از علوم انسانی و خِرَد اجتماعی و تجربهی سیاسی اگر نزد نیروهای میانهرو و دوراندیش هست، شایسته است حالا صَرف پراکندن دانش سیاسی میان عموم مردم (و نخبگان؟) شود.
@majmaqomh