از این ولوله و جلز و ولزِ اعزه مواجب بگیر تو فصای مجازی خیلی متعجب نشین. محیط زیست و زیر ساخت و از این‌ قبیل حرف‌هاشون بهونه‌ست. دوستان، از جمهوری اسلامیِ ناخن خشک و خسیس، توقع بخشش ملوکانه داشتن‌. اصل حرفشون اینه: حالا یه خارک و هرمز و بوموسی که این حرفا رو نداره، شوهر بدین برن خونه بخت. عین شاهنشاه که بحرین رو شوهر داد. ولی خب از اونجایی که ما مثل پهلوی سخاوتمند نیستیم، ممکنه بحرین رو هم پس بگیریم؛) مثلا #استان_بحرین

مدت‌ها بود که می‌خواستم کتابی از نجیب کیلانی بخونم. با عنوان "دم لفطیر صهیون" خون برای فطیرِ مقدس. آشناییم با کتاب خیلی اتفاقی بود. تو یکی از سایت‌های کتاب‌های دست دوم پیداش کرده بودم. سال ۱۳۷۱، انتشارات برگ اون رو چاپ کرده بود و تا جایی که می‌دونم دیگه تجدید چاپ نشده بود. فروخته بودنش و جای دیگه‌ای هم نتونستم پیداش کنم. تا اینکه هفته‌ی پیش، تو کتابخونه با یه عنوان مشابه رو به رو شدم. نانی از خون. توجهم جلب شد و با چشم دنبال نویسنده‌ش گشتم. بله نجیب کیلانی. سال ۱۳۹۰، انتشارات جمعیت حامیان آزادی قدس شریف اون رو مجدد چاپ کرده و حالا کتاب تو دستمه و من کلی کلی حرف دارم که بزنم.

نجیب کیلانی در قالب داستان به یک آیین یهودی می‌پردازه‌. یهودی‌ها در ماه نیسان به مدت یک هفته عیدی دارن به نام عید فصح یا عید فطیر‌. این جشن رو یادبود رهایی قوم بنی‌اسرائیل از اسارت فرعون و حرکت به صحرای سینا می‌دونند. اون‌ها در این روز فطیر می‌پزند. اما نه یک نان عادی که یک نان مقدس. یک فطیر با خمیر آغشته به خون قربانی غیر یهود. داستان کتاب کاملا واقعیه، مگر جایی که نویسنده از تخیلش برای فضاسازی و صحنه پردازی اضافه کرده. #معرفی_کتاب

سپاه داره کاری می‌کنه که از دیمونا فقط یه عکس تو گوگل بمونه.

یکی از اعضای کمیسیون ناتو یه نقشه رنگی رنگی از جغرافیایِ بعد از تجزیه ایران منتشر کرده. اولا ‌که شتر درخواب بیند پنبه دانه، دوما شما بوگندوها تو خوابتون هم نمی‌تونین تجزیه ایران رو ببینید. حیفه اسپویل نکنم: ببین بالاخره این وسط یه چیزی هست که تجزیه می‌شه و چیزی که تجزیه می‌شه، خوراک مار و مور و عقرب می‌شه؛ لاشه‌یِ متعفنِ شما زباله‌هاست. مثل همه اون زباله‌هایی که برا ایرانِ ما کوری کوری خوندن و الان دارن تو سطل آشغال تاریخ کپک می‌زنن.

نجیب الکیلانی یه سری متون از کتب مقدس یهود مثل تلمود رو تو "کتاب نانی از خون" ذکر کرده که بد نیست باهم بخونیمشون:👇🏻

_بر تمام یهودیان حرام است که فردی از سایر امت‌ها را از چاهی که در آن افتاده نجات دهند. _پزشکان یهودی هرگز نباید فردی اُمّی (غیر اسرائیلی) را حتی با گرفتن دستمزد معالجه کنند مگر اینکه بخواهند به او ضرر برسد و یا از اموالش بهره‌مند شوند. فقط پزشکی که در طبابت تازه‌کار است برای کسب تجربه می‌تواند دیگر امت‌ها را مجانی مداوا کند. -سوگند یک یهودی را در معامله با دیگر امت‌ها سوگند حقیقی ندان چرا که گویی او برای یک حیوان قسم خورده و قسم برای یک حیوان، قسم محسوب نمی‌شود. اگر یهودی به اجبار برای یک مسیحی قسم بخورد باید آن قسم را بی‌ارزش قلم‌داد کرد چون اصلا معنی ندارد یک یهودی و یک غیر یهودی بر سر اموال با یکدیگر وارد مخاصمه شوند. اموال یک مسیحی و خون او متعلق به یهودی است‌ و یهودی مالک مطلق آن است و طبق قواعد تلمود حق دارد اموال خودش را به خودش باز گرداند.

دارک‌تر هم می‌شه و اگه بتونم می‌گم.

به قول نادر ابراهیمی: بویِ تعفن نوکری اجانب را با هزارمن عطر هم نمی‌شود جبران کرد! #مرگ_بر_وطن_فروش_خائن

میان مردم یمن، خنجری هست که آن را «جَنبیه» می‌نامند؛ خنجری خمیده با قدمتی بیش از دو هزار سال. ردِّ حضورش در نقش‌ونگارِ تمدن‌های کهنِ سبا و حِمیَر پیداست؛ آنجا که مردان آن را بر کمر می‌بستند و به نشانهٔ وقار، جوانمردی و مردانگی حمل می‌کردند. جنبیه چیزی فراتر از یک ابزار است؛ میراثی است از شرف و مسئولیت. هرگاه پسران یمنی به چهارده‌سالگی می‌رسند، آن را بر کمر می‌بندند تا ورودشان به جهان بزرگسالی معنا بگیرد؛ به رسم دیرینه‌ای که از پدرانشان به ارث برده‌اند. قرن‌ها گذشته و این خنجر همچنان نشانی از فرهنگ، هویت و نجابت مردم یمن است؛ نشانی که جهان آن‌ها را با آن می‌شناسد. و امروز، پس از هزاران سال، بر مقبضِ این جنبیه‌ها عکسی قدیمی از امام خمینی کبیر نقش بسته است؛ به نشانهٔ الهام از حقیقت‌جویی، ایستادگی در برابر ستم. مردان یمنی بار دیگر، با شجاعتی که در روحشان ریشه کرده است، برادری‌شان را به فرزندان خمینی ثابت کرده‌اند. «فاطمه بسحاق» | @amvvaj