مکروبه🇮🇷
امروز ما همصدا با تمام زنهای غزه و لبنان و یمن، با تمام برادران و خواهرانمان در خط مقدم و پشت جبهه
یکسال گذشت💔
چه بزرگ شدیمما، چه اندازه رشید،
چه بسیار خمیده کمر...
مکروبه🇮🇷
یکسال گذشت💔 چه بزرگ شدیمما، چه اندازه رشید، چه بسیار خمیده کمر...
آری این ماییم که در طول جادهی چند هزارسالهی ابریشم، چند و چونِ زیستن در خون، تاختن در خون، بی محابا بانگ شهادت برداشتن و جان باختن در خون را به تمامی آموختهایم
و هرگز از یاد نخواهیم برد💔
مکروبه🇮🇷
یکسال گذشت💔 چه بزرگ شدیمما، چه اندازه رشید، چه بسیار خمیده کمر...
ولی این همه دلتنگی و غم... انگار صدها سال گذشت
مکروبه🇮🇷
تاریخ تشییع اومد؛ مارا به سخت جانی خود این گمان نبود
وعده دیدار ما صبح روز رجعت عزیز قلبم
صراحت کلام اگه کتاب بود میشد عزرائیلِ اکبرخانی. لقمه رو در سر نمیچرخونه. فقط بعضی توصیفاتش خیلی دل ریش کنه.
هدایت شده از حُفره
سلام آقای خوبم!
امسال کلی بچه یتیم داری که میآن سراغت.
همهشون میخوان یه کنج از هیئت بشینن. زانوهاشونو بغل بگیرن و با روضهی شما تموم اشکایی که سفت نگه داشتنو خلاص کنن.
آقا ما بچه یتیما رو بگیر زیر بال عبات.
دلتنگی، عین سیمان خشک شده تو دلمون.
مگه با روضه شما این غم و دلتنگی رو بتکونیم.
#اینغمزیاده
#محرمبچهیتیما
@hofreee
هدایت شده از لفظ قلم | زهرا محسنیفر
9.7M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
ما خلع سلاح شدیم. اشک دستهجمعی را از ما گرفتند. درست است که شب و روز در تنهایی ریزریز گریه میکردیم، اما شانههامان نباید تکان میخورد. صدای هقهقمان نباید شنیده میشد. باید مصیبت را در خودمان هضم میکردیم و دق نمیکردیم. انگار باید اکسیژن را از زندگیمان حذف میکردیم و خفه نمیشدیم. ما زیر مصیبت سنگین مولامان آوار شدیم، اما باید نقش کوه را بازی میکردیم. آنها که بغضمان را در سینه داشتند، نباید بغضمان را میدیدند. سخت بود با پشت آستین، پنهانی خیسی چشم را گرفتن و به زور آب دهان را قورت دادن و هر شب صدا را آزاد کردن و محکم رجز خواندن. ما باید میجنگیدیم، درست زمانی که یتیم شده بودیم. صاحبعزا بودیم، اما سوگ را امروز و فردا میکردیم تا مدیون حماسه نشویم.
و چه خوب شد که خدا محرّم را آفرید تا به بهانه حسین (ع)، بغضهامان بترکد و شانههامان بیمهابا تکان بخورد و مردهامان با صدای بلند ضجّه بزنند و زنهامان چون کودکمردگان شیون کنند. و حسین (ع) امسال بهموقع به دادمان رسید تا از فروریختگیمان آواربرداری کند و به خفهشدگیمان اکسیژنرسانی. و منزّه است پروردگار دو عالم که به ما رحم کرد و حسین (ع) را آفرید تا برای او و فرزند آخرالزمانیاش به پهنای صورت اشک بریزیم و خون گریه کنیم و «إن كُنتَ باكِياً لِشَيءٍ» بخوانیم. ما خلع سلاح شده بودیم. حسین (ع) ما را مسلح کرد.
✍#زهرا_محسنی_فر
https://eitaa.com/joinchat/963837996C814ca55648