نه خوابِ راحتی دارم، نه مایلم به بیداری.

01:29

خدا بهم زبان شیوا و قلم رسا بده عاشق اینم که راجع به تمدن و مباحثش بیام این‌جا و صحبت کنیم. وای که من جون می‌دم برای نوشتن راجع‌بهش. مخصوصاً این‌که تو شرایطی هستیم که هم نشانه‌های ایجاد تمدن داره شکل می‌گیره و هم به‌شدت نیازه که بحث تمدن و ایجاد تمدن تو ذهن مردم جای بگیره و بعد از جنگ اتفاقی مشابه اتفاق اتمام جنگ‌هشت‌ساله نیوفته.

کجا بودی شبایی که غما می‌کشتنم B2.

حق بده، بهم بریزم B2.

هنوزم اون شبای گریه‌ی بعد موشک‌رو یادم هست.

کجا شلیک کردی، کجا آتش‌بس رو یادم هست.

یادتونه توی جنگ ۱۲ روزه آتش‌بس که شد همگی ناامید شدیم، ولی آقا توی سخنرانی‌شون تبریک گفتن؟ «درست» همیشه اون چیز و شعاری نیست که تو ذهن ما شکل می‌گیره. بنابر اخبارهایی که گفته شده این آتش‌بس با موافقت رهبر انقلاب بوده‌. پس، باید احترام گذاشت؛ با دلی پر از خون. سخت‌ترین تمرینِ زندگیِ آدمی، ولایت‌پذیریه. ان‌قُلتم نیارید.

اون کاه‌مغز‌هایی که می‌خواستن آمریکا زارت‌زارت بزنه و اونا بهترشو بسازن لباس کاراشونو بپوشن که وقت نداریم. بدوئِن، تانبلای بی‌سُواد.

این‌که فکر می‌کنید تجمعات شهری و میدون‌داری دیگه خاتمه یافته هم به نوعی جالبه. آتش‌بس برای برای جنگ برون‌مرزی بود. ما هنوز داخل خاکمون ریزه‌خورای رضاپشمک و دهن‌کج‌های تجزیه‌طلب رو داریم. لازمه‌ی دفعِ خطراتِ آشوب‌های داخلی همین تجمعات و خیابان‌داری‌هاست. امّا با شعارهای واقع‌بینانه‌تر، مصلحت‌اندیشی‌های بیشتر و اهداف‌گذاری بهینه‌تر. نه دست زدن به هر عملی از روی جَوهای ایتایی.

یه‌روز یه ایرانیه تحلیل نکرد، مُرد.