عشق، پیش از آنکه «رهایی» باشد، «در بند شدن» است؛ اما نه بندی که دست‌وپای آدمی را ببندد، که زنجیری‌ست که روح را به مقصدی مشخص می‌دوزد. ما همگی در میانِ «گرگ و میشِ» تردیدها ایستاده‌ایم؛ گاهی لیلایِ خویشیم و گاه مجنونِ دیگری، و در این رفت‌وبرگشتِ مدام، تنها چیزی که اصالت دارد، همین «مبتلا شدن» است. درد، تا زمانی که در حصارِ «من» باقی بماند، رنج است. اما همین که به نامِ دیگری «ابتلا» یافت، به «دوا» بدل می‌شود. «خوب شدن» نه به معنای التیامِ زخم، که به معنای پذیرشِ این حقیقت است که: گاه برای رسیدن به تو، باید تمامیِ راه‌هایِ سلامت را به تیغِ عشق سپرد؛ چرا که هیچ رستگاری‌ای، بدونِ این ویرانیِ شیرین، به دست نیامده است. لذا «خوب شد، دردم دوا شد، خوب شد، دل به عشقت، به عشقت مبتلا شد؛ خوب شد.»

00:41

برید برنج خیس کنید، ما داریم کباب می‌شیم.

نمی‌فهمم، همه‌ی چنل‌های بالای ۱k ایتا میانگین ویوشون در حد ۴۰۰ هست. در حالی که توی همین دوسه‌ماه اخیر جذب بیشتر از ۵۰۰تا ممبر داشتن. داستان چیه؟ تعریف کنید ماهم بدونیم.

📖 متن کامل پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی به‌مناسبت عید غدیر، سی و هفتمین سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی (ره) و آغاز رهبری حضرت آیت‌الله شهید سیدعلی خامنه‌ای | ۱۴/خرداد/۱۴۰۵ 🔗 farsi.khamenei.ir/news-content?id=62998 📲 @rahbar_enghelab_ir

محتوایی ندارم. از پست‌های قبلی سوال ندارید؟

این‌که با شوخی و مسخره‌بازی سعی می‌کنید به نظرات و عقایدی که برگرفته از همین صفاته جلوه‌ی درست ببخشید و خودتون‌رو از همه‌ی این صفات مبرا بدونید هم به نوعی جالبه. البته کاری‌هم جز این بلد نیستید. حق دارید.

کلاً با این جماعتی که خودتون می‌دونید نمی‌شه وارد بحث شد. اینا همونایی هستن که فکر می‌کنن ۸سال دفاع مقدس، هرروزش با زد و خورد گذشته. راجع‌به جنگ فقط یه چیزایی شنیدن.

شما فقط چند وظیفه دارید. اونم توی خیابون بودن، مطالبه‌ی صحیح از مسئولین [به شیوه‌ای که رهبر شهید فرمودن]، و حفظ اتحاده. دیگه خیلی باید ماها زبون‌نفهم باشیم که رهبر مملکت مستقیم بیان بگن: «اختلافات غیرموجّه و حتی موجّه را به تنازع و تفرقه تبدیل نکنید.» حالا توی سرِخود با همین حرفِ رهبر میم بساز و خطتو از همون امثال آقایانی که اسامی‌شونو می‌دونیم بگیر و به انقلابیِ چندآتیشگیِ خودت ببال. ببینم تا کجا می‌خوای اوج بگیری.