توروخدا بیاین بگین شمام نمیدونین دارین با زندگیتون چه غلطی میکنین و فقط جوونیتونو به فنا میدین تا من کمتر فکر و خیال کنم
زیاد محبت کردن مثل نگه داشتنِ بیسکویت توی چای داغه!
به اندازهش خوشمزه میشه ولی زیاد نگه داری، وا میره تو چای
نه مزه بیسکویتو میفهمی نه چای رو ...
-مَنِ اَحمَق-
بعد از آزمون تیزهوشان، بعد از امتحان نهایی، بعد از کنکور، بعد از دانشگاه، بعد از نوشتن پایاننامه، بعد از دفاع، بعد سربازی،بعد از ازدواج، بعد از خرید خونه، بعد از مهاجرت، بعد از کرونا، بعد گرونی بعد کوفت بعد بعد یه مشت بعد از .. بعد و کوفت. هیچی نموند از ما.
-مَنِ اَحمَق-
بنظرم یکی از بهترین دیالوگایی که شنیدیم اینجا بود که شهاب حسینی گفت:
"بعضی اتفاقا، بعضی چیزارو واقعا نمیشه بخشید!
روزایی که گذشته معادل عمر آدم بوده مگه میشه اون کسی که روزا رو از آدم گرفته بهمون برگردونه، که ما ببخشیمش؟!"
و چقدر درسته!
همه ی ما تیکه های از وجودمون رو پیش یه سریا جا گذاشتیم و بعد از اون یه شبایی به اندازه صد سال طول کشیدن تا خودمونو پیدا کردیم،
حالا چجوری میشه انتظار ببخشش داشت؟!
مَنِ اَحمَق
زیاد محبت کردن مثل نگه داشتنِ بیسکویت توی چای داغه! به اندازهش خوشمزه میشه ولی زیاد نگه داری، وا می
این قضیه چای و بیسکویت میتونه هرچی باشه:
عشق
اعتماد
و...
نکته اینجاس که هرچیزی به اندازش;
وگرنه جو ایجاد میشه و یه سریارو میگیره.
ارنست همینگوی از سرطان، مالاریا، التهاب کبدی، دیابت، شکستن ستون فقرات و جمجمه، دو سانحهی هوایی و خونریزی کبد و کلیه جان سالم به در برد ولی در نهایت خودکشی کرد!
آدمها را این چیزها نمیکشه، بی دفاع شدن در مقابل رنج، غم و بیماری میکشه.
آدما را تنها شدن در مقابل مصیبت میکشه...
همینگوی در پیرمرد و دریا مینویسه:
«آدم برایِ شکست آفریده نشده.
آدم ممکنه از بین بره اما شکست نمیخوره.»