‏‌«به مهجوری، صبوری کارِ من نیست.» - وحشی بافقی"

MOOD:\

بنظرم یکی از بهترین دیالوگایی که شنیدیم اینجا بود که شهاب حسینی گفت: "بعضی اتفاقا، بعضی چیزارو واقعا نمیشه بخشید! روزایی که گذشته معادل عمر آدم بوده مگه میشه اون کسی که روزا رو از آدم گرفته بهمون برگردونه، که ما ببخشیمش؟!" و چقدر درسته! همه ی ما تیکه های از وجودمون رو پیش یه سریا جا گذاشتیم و بعد از اون یه شبایی به اندازه صد سال طول کشیدن تا خودمونو پیدا کردیم، حالا چجوری میشه انتظار ببخشش داشت؟!

این قضیه چای و بیسکویت میتونه هرچی باشه: عشق اعتماد و... نکته اینجاس که هرچیزی به اندازش; وگرنه جو ایجاد میشه و یه سریارو میگیره.

MOOD:\

خودشیفتگی هم عجب دردیه فک کن خودتو خفن‌ترین میدونی هیچکسم آدم حسابت نمیکنه.

MOOD:\

ارنست همینگوی از سرطان، مالاریا، ‌ التهاب کبدی، دیابت، شکستن ستون فقرات و جمجمه، دو سانحه‌ی هوایی و خونریزی کبد و کلیه جان سالم به در برد ولی در نهایت خودکشی کرد! آدم‌ها را این چیزها نمی‌کشه، بی دفاع شدن در مقابل رنج، غم و بیماری می‌کشه. آدما را تنها شدن در مقابل مصیبت می‌کشه... همینگوی در پیرمرد و دریا مینویسه: «آدم برایِ شکست آفریده نشده. آدم ممکنه از بین بره اما شکست نمی‌خوره.»

MOOD:\

فکت: آدم های اشتباه همیشه درس های درست رو بهت میدن!

کتاب پیرمرد و دریا رو بهتون پیشنهاد میکنم:/

یه جمله خیلی جالبی توی کتاب "کتابخانه نیمه شب" بود که میگه: "خدا جوریه که ما نمیتونیم ببینیمش یا درکش کنیم، برای همین به شکل کسی در میاد که توی زندگیمون به عنوان آدم خوبی میشناختیمش" و این بنظرم خیلی قشنگه