«بازگشت همه به سوی اوست» 🔘مراسم تشییع و خاکسپاری جوانمرگ صادق امیری پریان ▪️فرزند گرامی حاج امراله امیری پریان ▪️داماد ارجمند آقای حسین امیری ▪️پدر دلسوز آقای کیان امیری پریان ▪️برادر گرانقدر آقایان: جناب سرهنگ بهمن و کربلایی فرزاد امیری پریان و خواهران داغدارش ▪️برادر همسر ارجمند آقایان: کربلایی عباس زرجام، سید جهانشاه کاظمی، عباس و وحید امیری پریان ✔ در روز جمعه مورخه ۱۴۰۵/۶/۱۳ از ساعت ۱۳ الی ۱۴ در آرامستان باغ فردوس بلوک ۷۲ ردیف ۴۲ برگزار و همزمان در همان مکان ختم می گردد. کانال مسجد کندوله ای ها در پیام رسان های ایتا ، روبیکا و بله @maracem کانال کندوله در پیام رسان های ایتا ، روبیکا و بله @kandoolah

«بازگشت همه به سوی اوست» 🔘مراسم تشییع و خاکسپاری مرحومه کربلایی عشرت امیری پریان ▪️فرزند گرامی مرحوم مشهدی علی اله امیری پریان ▪️همسر ارجمند آقای کربلایی منصور امیری پریان ▪️مادر دلسوز آقای مهدی امیری پریان و دختران داغدارش ▪️خواهر گرانقدر آقایان: روح اله و شاداله امیری پریان ▪️مادر همسر محترم آقایان: سرهنگ مصطفی بتونی و فردین گاوشانی ✔ در روز جمعه مورخه ۱۴۰۵/۶/۱۳ ساعت ۹:۳۰ در آرامستان باغ فردوس و مجلس ختم در همان روز از ساعت ۱۷ الی ۱۸:۳۰ در مسجد غدیر (حسینیه کندوله ای ها) برگزار می گردد. کانال مسجد کندوله ای ها در پیام رسان های ایتا ، روبیکا و بله @maracem کانال کندوله در پیام رسان های ایتا ، روبیکا و بله @kandoolah

🖤 رسم همدلی در مراسم ختم؛ وقتی همه برای یک نفر کنار هم می‌ایستند 🤍 مراسم ختم در دهستان کندوله حال‌وهوای دیگری دارد؛ اینجا غم، آدم‌ها را به هم نزدیک‌تر می‌کند و دل‌ها، فارغ از محله و طایفه و جایگاه، یک‌رنگ می‌شوند. 🖤🤍 در دهستان کندوله، وقتی عزیزی از میان مردم می‌رود، همه احساس می‌کنند بخشی از خودشان را از دست داده‌اند. مردم از هر محله و هر طایفه، در یک حرکت هماهنگ و خودجوش، هر کدام گوشه‌ای از کار را می‌گیرند؛ انگار وظایف از پیش تقسیم شده است… یکی پیگیر پذیرایی است، دیگری هماهنگ‌کننده، یکی در مسجد مشغول خدمت است و دیگری راهی آرامستان می‌شود. سمت‌ها کنار می‌روند و فقط انسانیت می‌ماند. از کودک و نوجوان گرفته تا جوان و بزرگ‌تر، هرکس به اندازه توانش سهمی در این همراهی دارد. 🤝🏻🌿 البته همه این نظم و هماهنگی، در سایه مدیریت و زحمت عزیزانی است که شرایط برگزاری یک مراسم آبرومندانه را فراهم می‌کنند و با دلسوزی، امور را از ابتدا تا پایان به بهترین شکل هماهنگ و مدیریت می‌کنند. 🌹 🪦 قبرکَنی؛ رسم قدیمیِ همدلی یکی از زیباترین جلوه‌های این همدلی، قبرکنی است. مردانی از پیر و جوان، کار و زندگی را تعطیل می‌کنند و به پاس سال‌ها هم‌نشینی، هم‌محلی بودن، خویشاوندی و برادری، راهی آرامستان می‌شوند تا در آماده کردن مزار عزیز از دست‌رفته مشارکت کنند. رسمی قدیمی و قابل احترام نیز در این هنگام وجود دارد؛ هنگام حرکت به سمت آرامستان، بیل را روی شانه حمل نمی‌کنند، بلکه دست را به کمر بیل می‌گیرند و همراه دیگران حرکت می‌کنند؛ رسمی ساده، اما پر از احترام و معنا. 🌿 پس از آماده شدن مزار، با احترام به درِ منزل متوفی می‌روند و پیکر عزیزی را که پیش‌تر غسل و کفن شده است، برای آخرین سفر به سمت آرامستان تشییع می‌کنند. 🖤 گاهی نیز اگر عزیزی در خارج از روستا دار فانی را وداع گفته باشد و قرار باشد در کندوله به خاک سپرده شود، قبرکنی از پیش در روستا انجام می‌شود و پس از رسیدن پیکر از شهر، مراسم تشییع و خاکسپاری با شکوه و آداب خاص خود در روستا برگزار می‌شود. 🕊️ وداع آخر پس از وداع خانواده و نزدیکان با میت، طبق رسم دیرینه، مراسم خاکسپاری توسط آقایان انجام می‌شود و بانوان در آن حضور پیدا نمی‌کنند. پس از پایان خاکسپاری، حاضران به منزل متوفی یا مسجد بازمی‌گردند و مراسم ختم با حضور اقوام، دوستان و اهالی برگزار می‌شود؛ با مرثیه‌سرایی، یاد عزیز از دست‌رفته گرامی داشته می‌شود و دل‌های داغدار در کنار یکدیگر آرام می‌گیرند. 🖤🕯️ 🍪 هرکس گوشه‌ای از کار را بر عهده دارد در مراسم ختم کندوله، باز هم همان فرهنگ زیبای همدلی خودش را نشان می‌دهد. عده‌ای مسئول پذیرایی از مهمانان هستند؛ با سینی‌هایی از بژی سنتی کندوله، خرما و شیرینی‌های مرسوم مراسم ختم. 🍪🌴 عده‌ای دیگر شربت و آب خنک میان مهمانان توزیع می‌کنند. 🥤💧 و چه زیباست وقتی می‌بینیم کودکان و نوجوانان نیز در این فرهنگ سهیم‌اند؛ دستکش به دست، کیسه‌های زباله را حمل می‌کنند و بطری‌های آب، لیوان‌های یک‌بارمصرف و دستمال‌های کاغذی را از داخل مسجد یا محل برگزاری مراسم جمع‌آوری می‌کنند. 👦🏻👧🏻🧤🗑️ این تنها یک کار ساده نیست؛ آموزش مسئولیت‌پذیری، نظم، احترام به جمع و فرهنگ همکاری از همان کودکی است. 🌱 و پشت همه این‌ها، مدیریت و سازماندهی دلسوزانه عزیزانی قرار دارد که بی‌هیاهو تلاش می‌کنند مراسم با نظم، احترام و آبرومندی برگزار شود. 🤍 ✍🏻 سعید امیری

🍚 «شوشام»؛ سفره‌ای برای قدردانی از دیگر رسم‌های زیبای دهستان کندوله، دعوت از عزیزانی است که برای قبرکنی احترام گذاشته و در این کار شرکت کرده‌اند. پس از پایان کار، این افراد برای شام، که در میان مردم به «شوشام» معروف است، دعوت می‌شوند. 🍚🤍 اگر مراسم صبح برگزار شده باشد، معمولاً اقوامی که از شهر برای شرکت در مراسم آمده‌اند نیز برای ناهار پذیرایی می‌شوند؛ اما اگر مراسم در زمان دیگری برگزار شود، همان شوشامِ قبرکن‌ها رسم معمول است. رسم دعوت ناهار پس از خاکسپاری نیز بنا بر نظر جمعی و بزرگان، سال‌هاست که کنار گذاشته شده تا ضمن حفظ اصل مهمان‌نوازی، از زحمت و هزینه‌های اضافی برای خانواده داغدار کاسته شود. 🤍 دهستان کندوله؛ روایت یک فرهنگ زنده شاید این‌ها در ظاهر فقط چند رسم ساده باشند؛ اما پشت هرکدام، تاریخی از همدلی، احترام، اخوت و هم‌دیاری نهفته است. در روزهای سخت، کسی تنها نمی‌ماند. اینجا اگر خانه‌ای عزادار شود، دل تمام روستا عزادار است. اگر دستی برای کندن قبر به زمین می‌رود، دست‌های دیگری کنارش قرار می‌گیرند. اگر سفره‌ای برای مهمان پهن می‌شود، ده‌ها نفر برای برپا ماندنش تلاش می‌کنند. و اگر کودکی با یک کیسه زباله در مسجد قدم می‌زند، در حقیقت دارد بخشی از فرهنگ زیبای سرزمینش را یاد می‌گیرد. 🌱 این فرهنگ، این همیت، این یکدلی و این مردم، ستودنی‌اند. ❤️ دهستان کندوله فقط چند روستا نیست؛ روایت مردمانی است که هنوز در غم و شادی، کنار هم می‌ایستند و رسم هم‌دیاری را زنده نگه می‌دارند. و چه زیباست که در روزگاری که آدم‌ها هر روز از هم دورتر می‌شوند، هنوز جایی هست که دل‌ها یک‌رنگ است و «همسایه»، «هم‌محله‌ای» و «هم‌دیار» بودن، معنای واقعی خودش را دارد. 🤍🌿 🕊️ یاد همه رفتگان روستا گرامی و روحشان شاد 🌹 و دست و دل همه خدمتگزاران این فرهنگ زیبا، گرم و پرمهر باد. ✍🏻 سعید امیری