دلم یه تولدی می‌خواد که واقعا تولد باشه

یعنی چجوری بگم، اهمیت داشته باشه

یک سوال فلسفه گزینه درست رو زدم بعد الان هرچقدر فکر می‌کنم نمیفهمم چجوری درست زدم.

درود‌ها از سوی نیمکت خالی🌟 این پیام را فوروارد کنید به سوی خانه‌هاتان، بیایید کنار هم. و زیر همین پست، ۱۰ تا از چیزهایی که دوست دارید را بنویسید. من هم، درست مثل آن دو تصویر، برایتان شعری با بوی خانه‌تان می‌سازم. و یک عکس از جنسِ همان خاطره‌ها تقدیمتان می‌کنم. تگ‌هاتون.

برف، چای دارچین، سهراب سپهری، گردنبند، بوی یاس، تار، جوراب، عطر، آبی نفتی، ساعت مچی

خیلی سخت بود

هیچی به ذهنم نمیومد

من قبلاً خیلی شبیهِ حافظ و مولوی بودم. من خیلی"شوخی مکن که مرغ دل بی قرار من/ سودای دام عاشقی از سر به در نکرد" و یا حتی خیلی"دل چو کبوتری اگر می‌پرد ز بام تو/ هست خیال بام تو قبلهٔ جانش در هوا" بودم.

اما بعد دیدم چه سود؟ غیر از روانی کردنِ خودم چه فایده؟ بعد از سبکِ عراقیِ حافظ و مولوی، روی اوردم به سبکِ هندیِ وحشی بافقی. "دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند/ از گوشهٔ بامی که پریدیم پریدیم".

پریدیم. ساده نبود ولی پریدیم.