شب از نیمه گذشته و من تازه از کنار جمعی به خانه رسیده‌ام که چندی پیش پدر و مادر خود را هم‌زمان در یک تصادف از دست داده‌اند. صحبت‌های زیادی طرح شد و من طبق معمول آنقدر وراجی کردم که فرصتی برای شنیدن حرف آن‌ها باقی نماند درحالی‌که شاید بهتر بود آن افراد مصیبت‌دیده بیشتر می‌گفتند و شنیده می‌شدند. این گفتن‌ها و شنیده شدن‌ها خودش یک مرحله‌ی اساسی از فرآیند عزاداری است. نامش را باید گذاشت: "فرصت عزاداری"! نباید هم به بهانه‌های مختلف، مانند "صبر کردن" و "ناشکری نکردن" یا درگیر مراسم‌های تشریفاتی تشییع و ختم و.‌‌.. شدن، از عزادارها دریغش کرد. مصیبت‌دیده نیاز دارد به گریه و به حرف زدن از آنچه بر او رفته ولو حالتش شکوائیه باشد. تا بتواند اینگونه مهیای روزهای بعد از دست دادن شود. هرچند امشب آن جمع دوستانه سوالاتی بیشتر با رنگ‌بوی الاهیاتی پرسیدند ولی من فکر می‌کنم مهم‌ترین چیزی که نیاز داشتند روایت کردن غم و مصیبت‌شان بود و البته شنیده شدن. حسی به من می‌گفت آنها فرصت عزاداری را از دست داده بودند؛ به هر دلیلی! حالا نیاز داشتند به یک فرصت مجدد. شاید من امشب باید بیشتر می‌شنیدم و تلاش می‌کردم برای به حرف درآوردن‌شان که از قضا فلسفه‌ی اصلی مراسم ختم همین بوده و تسلای خاطر ایجاد می‌کرده، لکن اکنون به یک تشریفات آزاردهنده بدل شده که فرصت عزاداری را با دغدغه‌ی پذیرایی و برگزاری آبرومندانه، از عزاداران می‌ستاند. این‌ها را نوشتم به این بهانه که شاید به کار کسی بیاید. #سید_میثم @Masihane

🎙دهه دوم محرم ۱۴۰۴ |جلسه‌ی دوم تفاوت امام حسین و یزید در هدف و شکل جنگیدن! یزید امتداد طرح ابوسفیان است با جاهلیتی پیچیده‌تر و حسین امتداد طرح پیامبر با همان منطق و عقلانیت.. 📍در جمع اهالی فکر و اندیشه| خانه گفتمان| کرمان @Masihane

🎙دهه دوم محرم ۱۴۰۴ |جلسه‌ی سوم ۱- نسبت میان تکنولوژی و اتکال بر خدا ۲- گفتاری درباره‌ی ضد خدا نشدن حضرت زینب و ضد مردم نشدن امام سجاد در روزهای پس از عاشورا 📍در جمع اهالی فکر و اندیشه| خانه گفتمان| کرمان @Masihane

شش جلسه گفتگوی کوتاه داشتم با برنامه‌ی آفتاب شرقی از شبکه‌ی یک سیما. سعی بر این بود در کمترین زمان ممکن، زاویه‌ای از آموزه‌های عاشورا به دفاع مقدس ۱۲ روزه‌ی اخیر باز کنم. از جنگ وجودی و مکتبی مبارزه کردن به شیوه‌ی امام حسین تا مکتبی مقاومت کردن به شیوه‌ی امام سجاد. در هفته‌ی پیش‌ رو، هر روز بعد اذان ظهر به وقت تهران برنامه پخش میشه و بعد توی کانال هم گفتگوها رو خواهم گذاشت. #سید_میثم #امام_حسین #وعده_صادق #آفتاب_شرقی @Masihane

🔰 ایران قوی یا ایران ابرقدرت؟! همه می‌گویند باید حول محور "ایران" به وحدت رسید و آن را حفظ کرد. اما کسی نمی‌گوید "ایران" می‌تواند معانی متفاوتی داشته باشد. وحدت حول کدام ایران؟ آیا منظور آن "ایران"ی است که می‌خواهد قدرت اول منطقه شده و با جارو کردن زیر پای آمریکا، خودش جای آن بنشیند و نظم بسازد؟ مثل خود آمریکا، به یکی بگوید نفت بفروش و به دیگری بگوید فقط فلان مقدار بخر؟ به یکی بگوید بجنگ به یکی بگوید مصالحه کن؟ طبعا این ایران بدون #بمب_اتم ، چیزی نیست جز شیر بی‌یال و دم و شکم! یا شاید منظور "ایران"ی است که می‌گوید نه زیر بار زور می‌روم و نه دنبال زورگفتنم. نه استعمار می‌شوم نه مستعمره می‌سازم. نه پروکسی کسی هستم نه نیروی نیابتی می‌جورم. "ایران"ی که دقیقا مردمش می‌خواهند. مستقل و محکم و در عین حال دل‌رحم. آنقدری که برای بازگردندان اتباع غیر مجاز همسایه دل می‌سوزاند. شیوه‌ی درست انتقال مهاجران را مطالبه می‌کند و بر غلط‌ها معترض می‌شود! از کشتار و خونریزی مکیَّف نمی‌گردد و بدل شدن به ماشین جنگ را نمی‌پسندد. اینجاست که باید فهمید آنچه وحدت می‌آفریند همراه شدن با فهم عمومی مردم از نحوه‌ی "بودن" ایران و ایرانی در منطقه و جهان است. "بودنی" مستقل که این استقلال را نه فقط برای خود که برای همه‌ی ملت‌ها و دولت‌های منطقه و جهان می‌خواهد. این "ایران" نقش بازدارندگی را در آینه‌ی ۹۰میلیون اراده می‌بیند نه در نمایش آن قارچ حاصل از بمب اتم! اولی حتما ایرانِ قوی است و دومی شاید شاید شاید ایران ابرقدرت و چه بسا شبه‌قدرت! حول کدام می‌شود وحدت کرد؟ حول کدام شایسته است وحدت کنیم؟ #سید_میثم #وعده_صادق #ایران_قوی @Masihane

بخش اول: جنگ وجودی چیست؟ مبتنی بر آیات سوره نحل #وعده_صادق #آفتاب_شرقی #شبکه_یک_سیما @Masihane

پارسال حوالی تابستان، از دانشگاه فرهنگیان تماس گرفتند برای یک دوره‌ی آموزشی. دو روزش را پذیرفتم. بنا داشتم درباره‌ی "سیاست مُشت" و "سیاست کلمه" حرف بزنم. با قصه‌ای از هزارویک‌شب و تکه‌هایی از داستان حضرت موسی و هابیل و قابیل در قرآن و شواهدی از دکترین امنیت ملی جمهوری‌اسلامی. یادم هست از میان آن جمع، رگ گردن دوسه‌تایی باد کرد. به علاوه دوتا روحانی که آخر مجلس نشسته بودند به امید شهید چیده شدن! اواسط بحث یک دفعه با هم معترض شدند که چرا می‌گویی سیاست مُشت سیاستی شیطانی است؟! این با حرف امام خمینی که می‌گوید: اسرائیل باید از صحنه روزگار محو شود، هم‌خوان نیست! من هم سعی می‌کردم پاسخ بدهم: بنا نیست محو اسرائیل از طریق کشتار چند میلیون یهودی و صهیونیست اتفاق افتد. ولی مگر گوش آن بزرگواران می‌شنید؟ آن "عاشقان مبارزه با صهیونیسم" نزدیک بود جلسه‌ی درس و کلاس را برهم بزنند. البته بدشان نمی‌آمد اگر با تشر نمی‌نشاندم‌شان. ابدا نمی‌فهمیدند مبارزه شکلی دارد و هدفی و در کل آدابی. تقصیر خودشان نبود. سال‌ها همینقدر کج در طرح‌های جورواجور آموزشی، تفهیم‌شان کرده بودند. حالا قریب ۲۶ روز از آتش‌بس می‌گذرد. دوستانی را می‌شناسم که هنوز با این تصمیم رسمی جمهوری‌اسلامی کنار نیامده‌اند. تصمیمی که از دهان وزیر خارجه صریحا اعلام شد مبنی بر اینکه: "اگر دشمن نزند، ما نخواهیم زد"! این سیاست و تصمیم مأنوس نیست چون در زمانه‌ی خاموش بودن شعله‌ی جنگ، مثل تابستان سال گذشته، افکار و افواهی اجازه حرف زدن درباره این نگرش را نمی‌دادند. ولو مستندات، آیات قرآن بود و سنت حکمی ایرانی، همراه با شواهد مسلّم از دنیای واقعی سیاست. فانتزی شخم زدن اسرائیل و کشتار وسیع در آن جغرافیا، خیلی در ذهن‌شان جدی بود. لذا سخت‌شان بود فهمیدن این آیه‌ی "لَئِن بَسَطتَ إِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِي مَا أَنَا بِبَاسِطٍ يَدِيَ إِلَيْكَ لِأَقْتُلَكَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ(مائده/٢٨). خطاب هابیل است به قابیل وقتی فهمید او درصدد برنامه‌ریزی برای قتل است. به او گفت اگر تو توطئه کنی برای کشتن من، من پیش‌دستانه برای کشتن تو اقدامی نمی‌کنم. هرچند در موقع خطر از خویش دفاع خواهم کرد ولی حمله‌ی پیش‌دستانه وقتی که هنوز جنگی در نگرفته، در دستور کار من نیست. آن جماعت چون نمی‌توانند سیاست رسمی جمهوری‌اسلامی را فهم کنند و مستندات این دکترین امنیتی را دریابند، این روزها نیز در راحت‌ترین شکل تحلیل، آتش‌بس را صلحی تحمیلی قلمداد کرده و تشبیه‌اش می‌کنند به جام‌زهر۲ که دولت پزشکیان به کام رهبری ریخته وگرنه جمهوری‌اسلامی به غیر از دولتی‌ها آنقدری انقلابی و مبارز هست که تا کشتن چند میلیون یهودی ساکن در فلسطین اشغالی از پای ننشیند. همینقدر بسیط و پرهیاهو. این متن را این‌وقت صبح نوشتم و منتشر کردم که هرکسی نخواند. آن‌ها که می‌خوانند بدانند بدون مبنای صحیح متکی به متن دین و قرآن، مسائل اساسی و حیاتی کج فهمیده می‌شوند و خطر این ماجرا اصلا کم نیست. بماند که آن دوستان هم‌شهری در دانشگاه فرهنگیان یکبار هم تماس نگرفتند برای تشکر خشک و خالی. گویا نه تنها آداب مبارزه، که آداب هیچ چیز را نمی‌دانستند. شما اگر طراح و مجری دوره‌اید، با کسانی که کجی فهم‌تان را به روی‌تان می‌آورند مهربان‌تر باشید. این افراد، احتمالا دلسوز شما و کشور و بیت‌المالند. ۲۹ تیر ماه سال ۴ #سید_میثم @Masihane

بخش دوم: چگونه جنگ تمدنی-وجودی به جنگی برای سهم‌خواهی تغییر می‌کند؟ #وعده_صادق #آفتاب_شرقی #شبکه_یک_سیما @Masihane

بخش سوم: امام حسین هدف و شکل مبارزه‌اش متفاوت است! همراه با اشاره‌ای به شخصیت ابوسفیان و توجهی متفاوت به معنای جاهلیت. #وعده_صادق #آفتاب_شرقی #شبکه_یک_سیما @Masihane

بخش چهارم: قَدَر و قضای الهی و دو قدری که پیش پای امام حسین است و در نهایت دومین قدر، قضا می‌شود. #وعده_صادق #آفتاب_شرقی #شبکه_یک_سیما @Masihane

بخش پنجم: امام سجاد تکمیل کننده‌ی خط مبارزاتی امام حسین در قدر دوم چگونه امام سجاد، قتال و شهادت پدرش امام حسین و یاران او را نامشروع و ناموجه جلوه داده و عملیات روانی و شناختی دشمن را خنثی می‌کند و طرح یزید را ابتر و ناقص می‌نماید؟! #وعده_صادق #آفتاب_شرقی #شبکه_یک_سیما @Masihane

بخش ششم و جلسه پایانی: بلاء، تمحیص کننده باورهای ماست و بعد از هر ابتلاء این ما هستیم که تصمیم می‌گیریم سراغ چه باور جدیدی برویم! ما بعد از ۱۲ روز جنگیدن و ابتلاء به برزخ تردید می‌رویم یا دوزخ سوزان یا بهشت بالنده؟ #وعده_صادق #آفتاب_شرقی #شبکه_یک_سیما @Masihane