🎥 برای دیدن ویدئو‌های مؤسسه عالی‌فقه و علوم‌اسلامی، ما را در آپارات دنبال کنید. 🔰آشنایی با مؤسسه عالی‌فقه و علوم‌اسلامی 🔰درس اخلاق ▫️نمی‌توانیم برای خودسازی و تزکیه برنامه نداشته باشیم ▫️جدیت و تلاش در راه علم ▫️بیچارگی خریدار دارد... 🔰نشست‌های تبیینی ▫️تبیین اندیشه سیاسی حضرت امام خمینی(ره) ▫️گرامیداشت ۱۳ آبان ▫️گرامیداشت شهدای مقاومت و اربعین رهبر شهید مقاومت ▫️علت اختلاف علماء در جریان مشروطه ▫️مراسم آیین عمامه گذاری طلاب مؤسسه عالی فقه و علوم اسلامی 🔰نشست‌های علمی ▫️«مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی» ▫️«درختکاری از منظر فقه محیط زیست» ▫️«رابطه سببیت در حقوق کیفری» ▫️«هوش مصنوعی و ضرورت توجه به آن در عرصه فقه و علوم اسلامی» ▫️«بررسی فقهی مالک اراضی احیا شده توسط مسلمین» ▫️«بازخوانی تراث فقهی جهاد با تاکید بر جهاد مالی» 🔰دوره های پودمانی ▫️مدرسه تابستانه فقه نظام مالی ▫️مدرسه تابستانه موضوع شناسی و چالش‌های فقه هوش مصنوعی 🔰ویژه برنامه «ماه معرفت»؛ ماه مبارک رمضان ۱۴۰۳ 👈در حال بارگذاری.... ⬇️🔰⬇️🔰⬇️🔰 https://www.aparat.com/Mfos.ir #معرفی_آپارات #موسسه_عالی‌فقه_و_علوم‌اسلامی 🆔@mfos_ir

#معرفی_کتاب در #بهخوان بخوانید: https://behkhaan.ir/reviews/b7647532-c4e7-47bc-8353-6942fbcb6122?inviteCode=G24sChf8BAkY

#معرفی_کتاب در #بهخوان بخوانید: https://behkhaan.ir/reviews/b68eb27b-75d0-4d15-ac97-c402ce8cf0b7?inviteCode=G24sChf8BAkY

کانال نشر شهید هادی توی ایتا، پیامی دربارهٔ شهید مطهری و نظر ایشون دربارهٔ حضرت رقیه ذکر کرده که خالی از اشکال نیست و پذیرفتنی به نظر نمیاد؛ چون: ۱. بحث دختری که در خرابهٔ شام از دنیا رفت و ذکر اون به عنوان یکی از مصادیق «تحریفات لفظی»، توی جلد دوم کتاب «حماسهٔ حسینی» هست، که مجموعه‌ای از یادداشت‌های شهید مطهری دربارهٔ کربلا و عاشوراست. یادداشت‌های شهید مطهری تا قبل از شهادت ایشون، چاپ نشده؛ پس چطور دیگران ازش خبردار بودن؟ ۲. اصولاً کتاب حماسهٔ حسینی، اولین بار توی سال ۱۳۶۰ ش بعد از شهادت مطهری چاپ شده. با وجود این، چطور ممکنه توی زندان حکومت پهلوی، دربارهٔ محتوای کتابی بحث کنن که حدود ۲۰ سال بعد چاپ شده؟

نکتهٔ سوم دربارهٔ پیام: ظاهر پیام اینه که این زندان، مربوط به دورهٔ نزدیک به انقلابه؛ یعنی همون حدود سال ۵۶-۵۷. دلیلش هم اینه که نوشته شده «قبل از انقلاب آزاد شد، امّا رئیس شورای انقلاب شده بود...». تا جایی که به یاد دارم و مطالعه داشته‌م، شهید مطهری توی سال‌های ۵۶-۵۷ زندان نرفته و حتی (گمان می‌کنم توی کتاب زندگی‌نامهٔ شهید مطهری، چاپ نشر صدرا) خونده بودم از زبان آقای علی مطهری (فرزند شهید مطهری)، که استاد مطهری مقداری شاکی بوده از اینکه بعضی‌ها به ایشون اعتراض داشتن که در مقابل خیلی دیگه از انقلابی‌ها، کمتر زندان رفته. در نتیجه، این بخش از خاطره که ظاهرش اینه که شهید مطهری توی زمان نزدیک به انقلاب توی زندان بوده، عجیبه. تا جایی که حقیر اطلاع دارم، شهید مطهری فقط مقداری توی سال ۴۲ زندان بوده و مقداری هم سال ۴۸ سر سخنرانی دربارهٔ اسرائیل؛ امّا زندان سال ۴۸، انفرادی بوده. سال ۵۴ به بعد ممنوع المنبر شده‌ن؛ امّا زندانی نبودن. اتفاقاً تا سال ۵۵ دانشگاه می‌رفتن برای تدریس و اون سال سرِ ماجرای یه استاد مارکسیست به نام آریانپور، که قصّه‌ش درازه، زودتر از موعد بازنشست شدن. خلاصه اینکه از سال ۵۴ تا ۵۷، درگیر تألیفات شخصی خودشون بودن (مثل کتابِ مقدّمه‌ای بر جهان‌بینی اسلامی) یا مسافرت به قم برای تدریس به طلاب، یا امور دیگه‌ای از این دست. توی سال‌های اخیر تدریس‌های ایشون به طلاب حوزهٔ قم توی همون فاصلهٔ سال‌های نزدیک به انقلاب هم چاپ شده (شناخت در قرآن، فطرت در قرآن، جامعه و تاریخ در قرآن). خلاصه اینکه دربارهٔ زندانی بودن ایشون توی بازهٔ زمانی ۵۶-۵۷ شک زیادی دارم؛ امّا فعلاً منبع یا کتابی در دسترسم نیست تا ملاحظه کنم. به آقای محمد مطهری (آقازادهٔ ایشون) پیامی دادم تا ببینم چه جوابی می‌دن دربارهٔ سال‌های ۵۶-۵۷.

نقد جانبازی شمر ✅ بنا به آنچه شهرت دارد، #شمر قاتل امام #حسین(ع) از یاران #امیرمؤمنان در نبرد #صفین بوده و مجروح هم شده است. 🖌 اما یکی از محققان معتقد است شمر در سپاه معاویه مجروح شد، نه سپاه علی(ع). وی بر این فرضیه، شواهد چندی ارائه کرده که قابل تأمل و شنیدنی است. 👇 🆕 به گفته محسن خاتمی، پژوهشگر علوم حدیث؛ شمر به‌عنوان نماد بی‌بصیرتی مطرح می‌شود؛ زیرا در بازه‌ای از حیات خویش در لشکر امیرمؤمنان حضوری پررنگ داشته است تا آنجا که به فیض جانبازی نبرد صفین در برابر لشکریان معاویه نائل می‌آید. وی گوید: گزارش اصلی این واقعه در کتاب وقعة صفین نقل شده و ظاهر عبارت دلالت دارد که "اَدهَم بن مُحرِز" از میان لشکریان #معاویه در نبرد صفین به شمر بن ذی‌الجوشن حمله کرد و بر پیشانی او شکافی ایجاد نمود. 📂 اما شواهدی هست که شمر را در لشکر معاویه و رقیبش ادهم را از یاران علی(ع) می‌داند. برخی رجال‌شناسان شیعه مانند شیخ طوسی، ادهم را در زمرۀ اصحاب علی(ع) برمی‌شمارند و برخی گویند او ابتدا از یاران امام بود و بعداً منحرف شد. @Mostabin 🔍 یک شاهد مهم آنکه وقتی امیرمؤمنان، طرماح بن عدی را به‌سوی معاویه فرستاد؛ طرماح در دمشق از فرماندهان معاویه سؤال کرد و نام عمرو بن عاص، شمر بن ذی‌الجوشن و... را برد که معلوم می‌شود شمر در میان فرماندهان شام بوده است. 📎 قرینۀ دیگر، گزارش نبرد ادهم و شمر در نبرد صفین در تاریخ طبری است که از مسلم‌ ضبابی نام می‌برد و این مسلم پیوسته با شمر بوده است، حتی در واقعۀ کربلا. 📖 پرویز اتابکی در ترجمه کتاب صفین به این مسئله توجه داشته و می‌نویسد: ادهم‌ در صفّین هنگام نبرد با یاران معاویه به هماوردى شمربن ذى‌الجوشن درآمد. 👈 این محقق شواهد دیگری هم بیان کرده که تفصیل نوشته او در متن شماره 18 مستبین خواندنی است. ◀️ با این حال نظر دیگری تأکید دارد که شمر عراقی است و نمی‌تواند در سپاه شام باشد. این نقد و نظر را در متن شماره ۱۹ مستبین بخوانید. #مستبین را به دوستان خود معرفی کنید در ایتا https://eitaa.com/Mostabin در تلگرام https://t.me/AlMostabin در واتساپ https://chat.whatsapp.com/E3MGP4A6vvr8THW1GjH3NO

نماز خوانی شمر (۱) این شمر لعین که راه را کج می‌رفت از روی هوا و از سرِ لج می‌رفت در سابقه‌اش جهاد و جانبازی داشت با پای پیاده دائماً حج می‌رفت در مورد او مورخین می‌گویند یک عمر نماز مستحب می‌خوانده روحیه زُهد و خوی ایمانی داشت تأکید عمیق بر مسلمانی داشت شمر اهل شراب و رقص و کنسرت نبود یک پینه‌ی اصل، روی پیشانی داشت هدف شاعر آن است که عاقبت‌به‌خیری را تصویر کند؛ اما از آسیب‌ها و پیامدها نباید غفلت کرد؛ 👌 لذا شایسته و لازم است شاعران آئینی دقت بیشتری در ارائه مطالب تاریخی داشته باشند. ⤴️ بر خلاف این اشعار، گزارشی از زندگی شخصی شمر بن ذی‌الجوشن بخصوص روحیه زهد، خوی ایمانی، عابد بودن و نماز مستحب خواندن وی نداریم. ⛔️ هیچ مورخی نمی‌گوید که او در عمر خود نماز مستحب می‌خوانده یا با پای پیاده به حج رفته است. @Mostabin فقط می‌توانیم او را مسلمانی شناسنامه‌ای بدانیم که از نظر شخصیتی اهل کینه‌ورزی و شرارت و دخالت در هر امری بوده است. 🤺 حضور وی در جنگ صفین هم گرچه قابل انکار نیست (متن شماره ۵۹ مستبین)؛ اما شاید ناشی از حسّ دشمنی کوفه و شام بوده است، نه اطاعت از #علی(ع) و اخلاص در جهاد. 🤲 ابواسحاق سُبیعی می‌گوید شمر با ما نماز می‌خواند و سپس دعا می‌کرد خدا او را ببخشد (میزان الاعتدال)؛ اما نقل کهن‌تری می‌گوید با ما نماز هم نمی‌خواند و بعد از اتمام جماعت می‌آمد و نماز خودش را می‌خواند و طلب بخشش می‌کرد (الطبقات الکبری). ـ گفتم با کشتن فرزند رسول‌الله، چطور خدا تو را ببخشد؟ ـ گفت به ما دستور دادند و باید اطاعت و اجرا می‌کردیم؛ ـ گفتم این عذر نیست؛ اطاعت فقط در کارهای صحیح معنا دارد نه در هر امری. #مستبین کانال تاریخ و معارف 👇 در ایتا https://eitaa.com/Mostabin در تلگرام https://t.me/AlMostabin

نماز خوانی شمر (۲) کاملاً درسته آقای دکتر! حسن عاقبت بسیار مهم است و باید مراقب شیطان بود. 🎤 اما با احترام به همه اهل رسانه و منبر که از امام #حسین(ع) و دشمنانش سخن می‌گویند این نکته را مدّ نظر داشته باشیم که: میان آن حضرت و عبادت واجب یا مستحب تقابل ایجاد نشود. 🧎‍♂اگر چه دشمنان اهل‌بیت هم مسلمان بوده‌اند و طبعاً شاید و گاهی نماز می‌خوانده‌اند؛ اما اباعبدالله را جهالت و گمراهی به شهادت رسانید نه ایمان و عبادت. ❎ پیشانی پینه‌بسته عیب نیست، سوء‌استفاده از نماز عیب است. جوانان پرحرارت هیئتی که حضور آنان در این کلیپ و امثال این مجالس ارزشمند است، در تقابل بین عشق به سیدالشهدا و مانور بر نمازخوانی و زهد و عبادت قاتلان او چه تصویری از عبادت و نماز پیدا می‌کنند؟ 😳 آیا جز این است که عده‌ای می‌گویند #حسین(ع) برای ما کافی است و به نماز کار نداریم؟! ℹ️ نتیجه آن است که در مشایه و موکب، شاهد بی‌توجهی به نماز هستیم، با این استدلال که شمر هم نماز می‌خواند! ✅ یادمان نرود که امام #حسین(ع) در شب عاشورا مهلت گرفت و فرمود من نماز را دوست دارم در ظهر عاشورا هم درخواست آتش‌بس داد و فرمود: اول وقت است، دست بدارید تا نمازمان را بخوانیم. #مستبین در ایتا https://eitaa.com/Mostabin در تلگرام https://t.me/AlMostabin

توی بعضی از کانال‌ها پیام یا پیام‌هایی در حال ردّ و بدل شدن هست با محتوای توضیحی دربارهٔ فاطمه بنت اسد، مادر گرامی امیر المؤمنین(ع). نکتهٔ این پیام، اینه که تاریخ ۲۳ صفر رو به عنوان تاریخ «شهادت» ایشون ذکر کرده. نمی‌دونم چه سند و مدرک و منبعی برای این دو ادّعا وجود داره: ۱. مرگ ایشون به شهادت بوده. ۲. تاریخ از دنیا رفتن ایشون، ۲۳ صفر بوده. تا الآن چیزی برای اثبات این دو ادّعا پیدا نکرده‌م و مقداری هم مشکوک هستم؛ چون توی سال‌های اخیر، در بخشی از قشر مذهبی، علاقه به ایّام‌سازی و شهادت‌سازی دیده می‌شه، که نتیجه‌ش شده تاریخ‌های ولادت یا وفات یا شهادتی که سند و منبعی ندارن (حتی ضعیف)، یا تبدیلِ مثلاً «وفات» حضرت معصومه یا حضرت امّ البنین به «شهادت». به هر حال، تا اونجا که مطالعه داشتم، با اینکه روایت‌هایی دربارهٔ رفتار پیامبر(ص) در هنگام خاکسپاری مادر امیر المؤمنین(ع) و مثل اون هست، ظاهراً ماه و روز وفات ایشون مشخص نیست و اطلاعاتی این چنینی در منابع دیده نمی‌شه. برای مطالعهٔ گزارش‌های مرتبط، ر. ک: موسوعة التاریخ الإسلامي، ج ۲، ص ۴۳۳-۴۳۷؛ الإصابة في تمییز الصحابة، ج ۸، ص ۲۶۸-۲۶۹؛ الإستیعاب في معرفة الصحابة، ج ۴، ص ۱۸۹۱، مدخل ۴۰۵۲؛ محدّثات شیعه، ص ۲۴۱-۲۴۳؛ و ... .

مقداری این ماجرا رو پیگیری کردم و با ادمین کانال نشر شهید هادی، یعنی آقای محسن عمادی، که مدیر نشر هستن هم پیام رد و بدل کردم و جوابی که قانع‌کننده باشه، دریافت نکردم. دو بار توی کانالشون پیام ماجرای نظر شهید مطهری دربارهٔ حضرت رقیه رو نشر داده بودن؛ امّا لابه‌لای رد و بدل کردن پیام و زمانی که ازشون توضیح خواستم، هر دو تا پُست رو از کانال حذف کردن، که رفتاری سؤال‌برانگیز برام بود.

امروزه، مهارت شناخت مغالطات و خطاهای ذهنی و پیامدهاشون و راه پرهیز از اون‌ها، جزء مسائلی هست که آثاری براش تهیه شده. بعضی از آثار، عامّ نوشته شده‌ن و مغالطات رو در فضای خاصّی بررسی نکرده‌ن؛ مثل کتاب «مغالطات» آقای علی‌اصغر خندان. بعضی از کتاب‌ها هم مغالطات و خطاهای ذهنی رو توی فضای خاصّ و محدودی بررسی کرده‌ن؛ مثل این کتاب، که ۳۰ خطای ذهنی‌ که ممکنه توی زندگی مشترک بین زن و شوهر پیش بیاد رو ریشه‌یابی کرده. علاوه بر اون، پیامدهای احتمالی و راه چاره رو هم ذکر کرده. نمونهٔ دیگه، کتاب «تاریخ‌یار» از نشر نگاه معاصر هست که دربارهٔ آسیب‌شناسی پژوهش در تاریخ اسلام هست و دو بخشه؛ توی یه بخش، آسیب‌ها رو ذکر کرده و توی بخش دیگه، بایسته‌های پژوهش. کاش می‌شد توی هر رشته، این آسیب‌شناسی رو داشته باشم؛ مثلاً خطاهای احتمالی در پژوهش، پژوهش اصولی، پژوهش تجربی، نسخه‌شناسی، پژوهش کلامی، و ... #معرفی_کتاب

صوت معرفی این کتاب از زبان نویسنده‌ش رو توی کانال ناشر (نشر مهرستان) پیدا کردم. به امیدِ اینکه شاید برای بعضی‌ها مفید باشه: