#مقاله 📌 تأملاتی تاریخی درباره نهم ربیع ✍️ نویسندگان: مسلم نجفی هادی وکیلی 📖 مطالعات اسلامی: تاریخ و فرهنگ، پاییز و زمستان ۱۳۸۹،شماره ۸۵ چکیده: بعضی از شیعیان بر این باورند که نهم ربیع الاول روز قتل عمر بن خطاب خلیفه دوم به دست ابولؤلؤ ایرانی است. از این رو طی چند سده گذشته در میان شماری از شیعیان مراسمی با عنوان «عیدالزهراء»، «فرحة الزهرا»، «عمرکشان» و «غدیر دوم» برگزار می شده است که به طور طبیعی موجب ناخشنودی جامعه اهل سنت که اکثریت مسلمانان را در بر می‌گیرند، می شده است. این پژوهش در پی دستیابی به پاسخی برای این پرسش است که برگزاری چنین مراسمی تا چه حد مبتنی بر واقعیات تاریخی درباره تاریخ قتل خلیفه دوم و قاتل وی می‌باشد؟ نیز پاسخ به این سؤال که این مراسم چگونه نزد بعضی شیعیان به ویژه در ایران -با محوریت آرامگاه بابا شجاع الدین در کاشان- رواج یافت؟ و این که این مراسم تا چه اندازه می‌تواند وجاهت دینی و شرعی داشته باشد؟

#مقاله 📌 نهم ربیع؛ روز امامت و مهدویت ✍ نگارنده: مصطفی صادقی کاشانی 📖 مشرق موعود، سال ششم، تابستان ۱۳۹۱، شماره ۲۲ چکیده: شیعیان در دوره هایی از تاریخ، به ویژه از عصر صفویه به بعد، روز نهم ربیع الاول را روزی مبارک برشمرده و در این روز جشن هایی برگزار کرده اند. این نوشتار می کوشد دلیل این بزرگداشت و شادمانی را بیابد و با بهره بردن از منابع معتبر و کهن نشان دهد که حادثه اصلی این روز، آغاز امامت حضرت مهدی است؛ زیرا پدر آن بزرگوار در روز هشتم ربیع الاول به شهادت رسیده و آن چه درباره شادمانی به دلیل مرگ یکی از دشمنان اهل بیت گفته می شود، مربوط به این روز نیست و در زمانی دیگر رخ داده است.

#مقاله بررسی و نقد مراسم نهم ربیع در منابع شیعی نویسندگان: اعظم خوش صورت موفق؛ مهدی فرمانیان پژوهشنامهٔ مذاهب اسلامی، بهار و تابستان ۱۳۹۴ ش، شمارهٔ ۳

چکیدهٔ مقاله

#مقاله روایت «روز» قتل خلیفه دوم در منابع شیعی: ارزیابی سندی و متنی روایت نهم ربیع الأوّل نویسندگان: علیرضا فلاحی قهرودی؛ سید محمدعلی ایازی؛ مهدی مهریزی؛ کاظم قاضی‌زاده مجلّهٔ تاریخ و تمدّن اسلامی، پاییز ۱۴۰۱ ش، شمارهٔ ۴۰ چکیده: در برخی از منابع شیعی روایتی با‌ تفاوت­‌هایی در ‌زنجیرهٔ نهایی و نام راویان نقل شده مبنی بر اینکه نهم ربیع‌الاول روز قتل خلیفهٔ دوم و بزرگ‌ترین عید و جشن بوده و در‌آن برای همه مردم از‌ گناهان رفع قلم شده‌است. در‌ این مقاله، این روایت از جنبهٔ سندی و متنی ارزیابی و نقد شده ­است. بنابر یافته­‌ها، مصادر و راویان اسناد این روایت، مجهول و ناشناخته‌اند و در ‌برخی از‌ منابع سند دارای اختلاف نام راویان و انقطاع طولانی است؛ لذا اسناد روایت ضعیف و بی‌اعتبار است. متن روایت نیز فاقد فصاحت و هماهنگی بوده و مغایر با قرآن، سنت قطعی، مسلمات تاریخی، بدیهیات عقلی، و اجماع است. همچنین انتساب صدور آن به ‌خداوند، پیامبر(ص) و اهل­ بیت(ع) مردود است. این در‌حالی­ است که اساساً منابع اصیل شیعه و سنی بر تاریخ بیست‌وششم ذی‌الحجه برای قتل خلیفه دوم اجماع دارند.

توی صفحات ۷۰-۸۱ این کتاب، نویسندهٔ محترم (که از محقّقین معروف تاریخ اسلام هستن)، به بهانهٔ بررسی اصالت یا عدم اصالت تاریخی آرامگاه منسوب به ابولؤلؤ (قاتل خلیفهٔ دوم) توی اطراف کاشان، تحقیقات خوبی دارن که به نهم ربیع الأوّل هم مربوطه. ایشون توی تحقیقاتشون، این مطالب رو اثبات کرده‌ن: ۱. بی‌اعتباری آرامگاه منسوب به ابولؤلؤ توی اطراف کاشان ۲. قاتل خلیفهٔ دوم نه تنها شیعه نبوده، بلکه مسلمون هم نبوده. ۳. نقد سندی و متنی روایت رفع القلم (مستند قتل خلیفهٔ دوم توی نهم ربیع الأول)

#مقاله بازکاوی داستان رفع القلم نویسنده: عباسعلی مشکانی، مصطفی صادقی منبع: معرفت، سال بیستم، بهمن ۱۳۹۰ ش، شمارهٔ ۱۱ (پیاپی ۱۷۰) ویژه تاریخ چکیده: در روزهای پایانی ذی‌الحجه سال ۲۳ غلامی ایرانی، معروف به فیروز ابولؤلؤ عمر بن خطاب را به قتل رساند. منابع تاریخی معتبر مکتب خلفا و مکتب اهل بیت(علیهم السلام) و اکثر علمای فریقین، زمان قتل را روزهای پایانی ذی‌الحجه دانسته‌اند، ولی برخی از منابع متأخر شیعی، با استناد به یک روایت، روز واقعه را نهم ربیع الاول می‌پندارند. این روایت به «روایت رفع القلم» معروف و به احمد بن اسحاق قمی مستند است. روایت مذکور ادعاهای دیگری از قبیل تحریف قرآن و رفع القلم و جواز ارتکاب معاصی را نیز طرح می‌کند. در این بررسی، در استناد روایت مذکور به احمد بن اسحاق قمی خدشه وارد شده و به نقد متنی و سندی آن پرداخته می‌شود و قتل خلیفه در ۲۶ ذی‌الحجه مدلّل می‌گردد. به مستند این مقاله، نهم ربیع الاول و برگزاری جشن‌های کذایی در آن و انتساب آن به روز قتل خلیفه از هیچ پشتوانه روایی و تاریخی برخوردار نیست. این مقاله با رویکرد تحلیلی و توصیفی به نقد افسانه رفع القلم می‌پردازد.

دورِ پنج‌سالگی‌تان بگردم، خدا پدرتان را رحمت کند ... . این‌طور زانوهایتان را بغل کرده‌اید، دق می‌کنیم که ... . از امشب جهان منتظر شماست. کارهای بسیار دارید. می‌دانم غصه‌‌دارید؛ ولی به خودتان قسم، همهٔ دلخوشیِ ما شمایید:))) ما که حنایمان رنگی ندارد، خودتان دعا کنید؛ جهان مزخرفی داریم ... .

.. 🔻دیدگاه علی (ع) نسبت به خلفا، به روایت خلیفه دوم؛ (صحيح مسلم، كتاب الجهاد والسير، باب حكم الفئ ، ح 1756) خلیفه دوم خطاب به علی (ع) و عباس عموی پیامبر (ص) گفت: پس از وفات رسول خدا (ص) ابوبكر گفت: من جانشين رسول خدا هستم. شما دو نفر آمديد، تو ای عباس! ميراث برادرزاده‎ات را درخواست كردی، و تو ای علی! ميراث فاطمه دختر پيامبر را. ابوبكر گفت: رسول خدا فرمود: ما چيزي به ارث نمي‎گذاريم ... اما شما دو نفر او را دروغگو، گناه كار، حيله‎گر و خيانت‎كار دانستید.. پس از مرگ ابوبكر، من جانشين پيامبر و ابوبكر شدم، و باز شما دو نفر، مرا دروغگو، گناه كار، حيله گر و خائن خوانديد. آيا مطالبی را كه گفتم تأييد می كنيد؟ هردو گفتند: بلی [ما شما دونفر را دروغگو، گناه كار، حيله‎گر و خائن خواندیم]. https://t.me/bazmeghodsian2

🔻فرأیتمانی کاذبا... قال [عمر]: فَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللهِ -ص- قَالَ أَبُو بَكْرٍ: أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ -ص- فَجِئْتُمَا تَطْلُبُ مِيرَاثَكَ مِن ابْنِ أَخِيكَ وَيَطْلُبُ هَذَا مِيرَاثَ امْرَأَتِهِ مِنْ أَبِيهَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ -ص- «مَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ». فَرَأَيْتُمَاهُ كَاذِبًا آثِمًا غَادِرًا خَائِنًا وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُ لَصَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ. ثُمَّ تُوُفِّيَ أَبُو بَكْرٍ وَأَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ -ص- وَوَلِيُّ أَبِي بَكْرٍ؛ فَرَأَيْتُمَانِي كَاذِبًا آثِمًا غَادِرًا خَائِنًا.. صحيح مسلم، كتاب الجهاد والسير، باب حكم الفئ ، ح 1756. https://t.me/bazmeghodsian2

به مناسبت سالگرد ازدواج پیامبر(ص) و حضرت خدیجه(س): ولی واسه ازدواج، کار خوبه امام رضا(ع)درست کنه.

وَ في اليَومِ العاشِرِ مِنهُ [ربیع الأول] تَزَوَّجَ النَّبِيُّ صَلّى اللهُ عَلَيهِ وَ آلِهِ بِخَديجَةَ بِنتِ خُوَيلِدٍ أُمِّ المُؤمِنينَ رَضِيَ اللهُ عَنها. و در روز دهم از ماه ربیع الأوّل، پیامبر(ص) با خدیجه بنت خُوَیلِد، امّ المؤمنین(رض) ازدواج کرد. شیخ مفید، مَسار الشیعة (تحقیق شیخ مهدی نجف، چاپ دار المفید)، ص ۴۹. #برش_کتاب