#پوستر_نشست اداره کل مطالعات فرهنگی و اجتماعی با مشارکت خانه علوم انسانی ایران برگزار میکند: ‌ ▫️نشست پایان بندی یک هژمونی▫️ ‌ 🔻بررسی پیامدهای سیاست «نه‌جنگ نه صلح» بر منافع ملی ‌ کارشناسان: 🔹دکتر ثمانه اکوان 🔸تحلیلگر مسائل آمریکا ‌ 🔹دکتر مجید بهستانی 🔸کارشناس مسائل بین الملل ‌ 🔹عبدالرضا هادی‌زاده 🔸کارشناس مسائل بین‌الملل ‌ 📆یکشنبه ۲۸ تیرماه ساعت ۹تا ۱۱ ‌ 📍خیابان نجات الهی جنب پارک ورشو سالن خیام ‌ ‌ 🔰به همت اداره کل مطالعات اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران و همکاری خانه علوم انسانی ایران ‌ HHIRAN | خانه‌علوم‌انسانی‌ایران

تحقیر عراق: درسی برای ایران مجید بهستانی سفر و دیدار علی الزیدی نخست‌وزیر جدید عراق به کاخ سفید آمریکا و اتفاقات در آنجا بحث‌برانگیز شد. الزیدی از درون نزدیکترین ائتلاف وابسته به محور مقاومت و ایران بیرون آمد ولی خیلی زود رابطه گرم با اصلی‌ترین دشمن این محور یعنی آمریکا برقرار کرد. او اعلام کرده است که تا پایان تابستان هم ارتش آمریکا از عراق خارج خواهد شد هم همه گروه‌های مسلح باید خلع سلاح شوند. البته عمده مسلحین برنامه خلع سلاح و ادغام در ارتش ملی را پذیرفته اند. او اضافه کرد که جایگزین ارتش آمریکا شرکت‌های آمریکایی خواهند بود. در همین سفر ۴۸ قرارداد اقتصادی در حوزه‌های انرژی و فناوری میان دو کشور امضا شد. وقتی ترامپ گفت به همراه سلیمانی یک عراقی هم کشتم که نمیدانم آن کار را دوست داشتی یا نه، الزیدی با بی‌تفاوتی گفت که به گذشته کاری ندارد و به آینده فکر میکند. واقعا سرزمینی مثل عراق میتواند به همین راحتی از گذشته خود چشم‌پوشی کند؟ آمریکایی ها چطور؟ ولی این حقارت ملی از کجا آمده است؟ ائتلاف همبستگی نوری مالکی در اوج آمریکاستیزی در عراق پیروز شد و السودانی میانه‌رو متمایل به غرب را شکست داد. ولی وقتی از صندوقها فاصله گرفته شود، دستان آمریکا در عراق چنان قدرتمند است که همین ائتلاف ناچار میشود گزینه‌های اصلی برای نخست‌وزیری را کنار بگذارد و به جوانی کم تجربه روی بیاورد که آمریکا روی آن حساس نباشد، و مسأله مالی (برای تحت فشار قرار گرفتن بابت همکاری با محور مقاومت؛ متهم به پولشویی) داشته باشد. حال این چگونه تاثیر می‌گذارد؟ استعمار، همانطور که از اسمش پیداست، با ظاهر شیک وارد کشور‌ها میشود. وقتی ۲۰۰۳ صدام سقوط کرد، آمریکا بعنوان حاکم موقت عراق، یک قانون اجرایی را مصوب کرد با عنوان زیبای «صندوق توسعه عراق». براساس آن برای اینکه درآمدهای کشور شفاف بماند و گرفتار دیوان‌سالاری فاسد عراقی نشود، و پترودلارها در جای صحیح خودش خرج بشود، این حساب بانکی، در فدرال رزرو آمریکا ثبت شد! همه درآمدهای کشور عراق ناشی از فروش نفت، و غیره، در این حساب جمع می‌شود، و با صلاحدید وزیر خزانه‌داری آمریکا قطره چکانی و با چمدان، عراق به منابع مالی خودش دسترسی خواهد داشت. بارها شد به دلیل گوشمالی بغداد، دسترسی عراق به پول خودش محدود شد به نحوی که در پرداخت حقوق کارمندان خود به مشکل برخورد کردند. عراق هنوز استقلال سیاسی ندارد و آمریکا ابزار قدرتمندی برای تأثیرگذاری بر صحنه بازی این کشور دارد، به نحوی که ضد آمریکایی ترین دولت، به بله قربان گویی تن می‌دهد. هدف آمریکا در ایران پیاده‌سازی همین نسخه است به نحوی که حتی اگر دولت انقلابی هم در جمهوری اسلامی روی کار بیاید، منافع آمریکا در خطر نیافتد. https://eitaa.com/mbehestani

ارزیابی حملات آمریکا به نیمه جنوبی مجید بهستانی گفته شد که حملات هدفمند ارتش تروریستی آمریکا به زیرساختهای ارتباطی و رادارها میتواند زمینه‌ساز ورود زمینی باشد. این میتواند هدف ثانوی یا طرح ب باشد. به گمانم هدف اصلی تضعیف توان ایران بر کنترل تنگه هرمز است. اینکه ایران دوباره به تفاهم‌نامه برگردد ولی از حاکمیت مطلق بر تنگه حرفی نزند. هدف اصلی بی اثر کردن کارت بازی تنگه است. برای همین رژیم اشغالگر در این مرحله تجاوز نکرده است. چون این کار یعنی ورود به جنگ گسترده. الان آمریکا تمایلی به جنگ ندارد بلکه فقط میخواهد اقتدار ایران در آبهای جنوبی بشکند. اگر در این مرحله موفق به آن نشوند، با چراغ سبز آمریکا، صهیونیستها هم وارد خواهند شد. تفاوت در زمانبندی و مرحله بندی تجاوز است وگرنه جنگ قطعی است و صلح شوخی هپروتیها است. https://eitaa.com/mbehestani

در صورت حمله همه جانبه آمریکا به ایران، و همراهی بعضی کشورهای اروپائی با آن، بعضی نقاط از قاره سبز باید سیاه شوند؛ از جمله قبرس، و بلغارستان که اخیرا در پارلمان آن کشور به استفاده از فضای این کشور برای حمله به ایران رأی مثبت داده شد. اینها در تیررس موشکهای میان برد هستند. پایگاه دیگوگارسیا در اختیار انگلستان هم به دلیل چراغ مثبتی که نخست وزیر جدید آن به نفع آمریکا روشن کرده است، می تواند مقصد بعدی باشد. این اقدامات جنبه تهاجمی ندارد و صرفا اعلان خطر برای اروپائیهاست که مشارکت در جنگ علیه ایران نمی تواند برای آنها بی خطر باشد. همچنین، از هم اکنون اعلام شود، اگر تاسیسات هسته ای مورد ضربه قرار بگیرند، تاسیسات اصلی انرژی منطقه زیرآتش قرار خواهند گرفت. به علاوه ناوشکنهای آمریکائی. جدای از این، همانطور که قبلا گفته شد، در صورت تداوم جنگ علیه ایران، تا 6 ماه، تنگه هرمز تعطیل می ماند و امنیت همه خروجی های انرژی در منطقه سلب خواهد شد. مجید بهستانی https://eitaa.com/mbehestani

پوچ و خطرناک مثل «اگر نزنی، نمی زنم!» مجید بهستانی چه منطق بدی! وقتی دشمن می‌زند، و وقتی دست نگه می‌دارد، شما هم دست نگه می‌دارید! این منطق کشوری نیست که رهبر و فرماندهان عالی اش شهید شده! این واکنش با آن موضع نمی‌خواند که دشمن شروع می‌کند ولی نحوه پایانش در دست ماست! دقیقا بالعکس! دشمن منطق نظامی ایران را فهمیده: هر وقت بخواهد پیچ کشور را شل و سفت می‌کند. هر وقت کم بیاورد و اوضاع طبق برنامه‌ریزی پیش نرود، ادامه نمی‌دهد. درست‌تر آنکه تو ادامه بدهی! دشمن در موضع ضعف باید تعقیب شود. کما اینکه محاصره دریایی پابرجاست و برای منطق شما کافی است که بخواهی ادامه بدهی. جنگ زمانی به پایان می‌رسد که دشمن غرامت بپردازد، کشورهای عربی خسارات را جبران کنند، پایگاه‌ها از اطراف کشور جمع شود، محاصره به پایان برسد، و ترتیبات ایرانی بر منطقه حاکم شود. سلاح اتمی آزمایش شود. تحریم‌ها برداشته شود. و الزاما ایران ضلعی از ترتیبات توسعه منطقه باشد. وگرنه در همچنان بر همان پاشنه خواهد چرخید. https://eitaa.com/mbehestani

اتم بهتر است یا ملت؟! این خبر را بخوانید: یک مقام ارشد نظامی در گفت‌وگو با تسنیم: 🔹دشمن ما ضعیف است و برای جبران این ضعف به دنبال سلاح هسته ای رفته است. 🔹قدرت ما در اراده، آرمان‌خواهی و میهن دوستی مردم و در اعتقادات و باورها و توانمند‌ی‌های درونی ملت ماست. قدرت ما در اتحاد و انسجام و وحدت داخلی ماست. اینها قدرت است نه سلاح هسته‌ای. 🔹ما چنان قدرتی داریم که آمریکا بعد از اینهمه جنگیدن نتوانسته اراده ملت ما را بشکند. این قدرت اراده، از بمب هسته‌ای بالاتر است. 😐سردار! جسارت است! ولی خیلی اشتباه میکنید! اگر به قدرت ملت اینقدر اعتقاد دارید بقیه تسلیحات و موشکها را هم کنار بگذارید. آن ۴۰۰ کیلوگرم هم بدید بره! اصلا دو بعد متفاوت از قدرت ملی با هم مقایسه شده که نتیجه غلط هم داده است. سلاح اتمی یک کارکرد دارد، سرمایه اجتماعی و حضور میلیونی خیابانی یک کارکرد دیگر. چه اصراری که یکی را فدای دیگری کنیم؟! با همین دست فرمان سیاستمداران و فرماندهان عالی نظامی، فتوای تحریم زاییده شد. مجید بهستانی https://eitaa.com/mbehestani

اجازه دهید به این فرضیه فرصت فکر کردن بدهیم: دشمن با القای روایت عقب‌نشینی و فرصت به دیپلماسی، می‌کوشد روایت پیروزی در داخل کشور تقویت شود، فرصت دیپلماسی زنده شود، تا ذهنیت جنگی بشکند. آنگاه می‌تواند با بکارگیری اصل غافلگیری، جنگ را مجددا شروع کند. سکوت آتش در صحنه نبرد از سوی دشمن، و پاسخ مثبت ما به آن، به آنها این فرصت را میدهد که تاسیسات نظامی باقیمانده آنها قبل از شروع مرحله جنگ گسترده زیر آتش رزمندگان اسلام نابود نشود. تا رفع محاصره دریایی و خارج شدن پایگاه‌های نظامی آمریکا از منطقه، ایران نباید به خاموشی آتش دشمن پاسخ مثبت بدهد. مجید بهستانی https://eitaa.com/mbehestani

توافق سه جانبه مکه، و ریشه های آن مجید بهستانی جغراسیای منطقه غرب آسیا به تبع روندهای جهانی و تحولات منطقه ای درحال پوست اندازی است. برخی به راحتی از پایان ترتیبات آمریکائی و آغاز جهان جدید یاد می کنند. این نگاه بیراه نیست ولی همه اتفاقات را توضیح نمی دهد. سپتامبر 2025 «توافق دفاعی راهبردی متقابل» میان عربستان سعودی و پاکستان به امضا رسید که براساس آن حمله به هر طرف، حمله به طرف دیگر این توافق معنا می گرفت. یک هفته قبل از این، قطر مورد حمله متجاوزانه رژیم صهیونیستی قرار گرفته و چند تن از شهروندان و مهمانان سیاسی دوحه در خطر مرگ قرار گرفتند. کمی قبلتر ، ایران مورد تجاوز این رژیم قرار گرفته بود، و منطقه شاهد بود که از 7 اکتبر 2023، تمام منطقه یا زیر ضرب رژیم قرار گرفته بود، یا تهدید به زور شده بود. راه سوم، پیگیری روند خلع سلاح و پیوستن به توافق ابراهیم بود. از نظر بازیگران منطقه ای، ایالات متحده، در حفظ ثبات منطقه ای، یا قدرتمند ظاهر نشد، یا با اهداف و اقدامات رژیم همراهی یا سکوت کرد. خاطره نزدیک سعودیها نیز این بود که در برابر ایران و حوثیها، آمریکا تمام قد در دفاع از آنها، قرار نگرفت. جنگ رمضان، و بعد از آن جنگ منطقه ای ایران، بازمانده ترتیبات امنیتی_دفاعی منطقه را تحت الشعاع قرار داد. آمریکا از موضع دفاع در برابر تجاوزات دشمنان بازیگران عرب منطقه ای، خود به علت تهاجم علیه خاک آنها تبدیل شد. اینک آمریکا، در ابتدا به فکر تأمین منافع ملی خویش است، و اگر بتواند، که تاکنون نتوانسته، از منافع شیوخ حراست کند. در نتیجه، کشورهای منطقه از دو منشأ احساس خطر می کنند که آنها را به انواع ترتیبات و اقدامات جدید رهنمون ساخته است، از جمله توافق چینی میان ایران و عربستان: 1) تهدید صهیونیستی، و 2) تهدید جمهوری اسلامی و محور مقاومت. به نظرم حتی تهدید اول برای آنها نزدیکتر و خطرناک تر است. تجربه نشان داده است که اگر تصمیم رژیم بر تجاوز به خاک منطقه شکل بگیرد، آمریکا نمی تواند محافظ خوبی باشد. توافق مکه، بی شباهت به توافق سنتو، در عصر جنگ سرد نیست. انگلستان و آمریکا طراحان و موسسان آن برای دفاع منطقه ای در برابر توسعه کمونیسم بودند. در عمل سنتو به کار نیامد. اما آن در اوج ابرقدرتی آمریکا و در انتهای سوداگری بریتانیا، شکل گرفت. الان انگلستان و آمریکا بازیگران پشت پرده باقی می مانند. بازیگران منطقه ای به این نتیجه رسیدند که با موازنه قوا باید سد محکمی در برابر اسرائیل و محور مقاومت ایجاد کنند. ترکیه، عربستان، و پاکستان هر کدام سوداهای خاص خودشان را دارند و خصوصا دو بازیگر نخست رقبای منطقه ای محسوب می شوند. البته پاکستان و عربستان روابط امنیتی و نظامی دیرینه دارند. ولی احساس ناتوانی در برابر تهدیدات جدید، هر سه را به یکدیگر چسبانده است. هند در این مورد احساس خطر کرد ولی این چندان وارد نیست چون این کشور خارج از جغراسیای بحرانی غرب آسیا قرار دارد. این سه به درستی فهمیده اند که تلاش آنها برای زدن محور مقاومت و تضعیف ایران، به ضرر خودشان تبدیل شد، چون هم اسرائیل برآمد و محور مقاومت در تلاش برای بازگرداندن برگه های برنده خویش است. اینها نشانه های فروپاشی عصر قدیم و شروع دوران جدید در منطقه و جهان می باشد. https://eitaa.com/mbehestani

پیاده‌روی اربعین، یا پیاده راه غذای حسینی مجید بهستانی تعمدا یک فاصله زمانی پس از سفر معنوی اربعین ایجاد کردم، که روی این یادداشت و برداشت مخاطبین تاثیر بگذارد. الحمدلله امسال هم توفیق تجربه زندگی در اتمسفر اربعین حاصل شد. برای پیاده‌روی اربعین چند مسیر منتهی به کربلای معلی وجود دارد ولی مشهورترین آنها از مبدا شهرهای نجف و کاظمین آغاز می‌شود. صرف‌نظر از تفاوتها، یک ویژگی که به شدت در چشم زائران به چشم و جان فرومی‌رود، اینکه تمام مسیر (جمعا بیش‌از ۱۵۰ کیلومتر) موکب بندی شده است. عمده مواکب به اغذیه و اشربه اختصاص دارند. برای مخاطب ناآگاه، بین این فضا و فضای پیاده راه های مشهور غذا در شهرهای مختلف خصوصا مناطق گردشگری شباهت سازی می‌کند. ولی منطق تفاوت کجاست؟ اینجا همه خدمات اعم از غذا و نوشیدنی و خدمات تعمیراتی، درمانی، و ماساژ و ... صلواتی و نذری است. هیچ کسب سودی مطرح نیست. موکب داران با حسین و خدایش معامله میکنند. وقتی به ساعات آخر اربعین می‌رسد، خادمان بیشتر و قوی‌تر پذیرایی می‌کنند چون اعتقاد دارند آنچه برای حسین ع کنار گذاشته شده، نباید به منزل برگردد. همه افتخار میکنند به نوکری امام حسین. خب این کجا و آن کجا؟ افزون بر این، زائران کیلومتر ها راه میروند و در طول مسیر آبی و چایی و لقمه ای برمی گیرند و باز ادامه مسیر. میزبان‌ها طمع دارند این آنها باشند که به تعداد بیشتری از خستگان و تشنگان خدمت دهند. ولی این سبک زندگی بدون مخاطره نیست ادامه در فرسته بعدی 👇👇👇👇 https://eitaa.com/mbehestani

☝️☝️☝️در ادامه قبلی همه به دنبال خدمت اند و همه هم نمیخواهند در این مسیر کم بگذارند. میشود مسیری شبیه «پیاده راه غذا»؛ پر از رنگ و نور و صدا؛ گاه شدیداً سروصدا. این با فلسفه اربعین فاصله می اندازد: همراه شدن با کاروان اسرای کربلا، به یاد شهیدان و اسیران، با خستگی، با تشنگی، با دقت به مسیری که آمده شد و مقصدی که در پیش است. موسیقی اربعین، سکوت عمیق است، همراه با خش خش پاهای خسته‌ای که روی خاک کشیده می‌شود؛ مینیمال و درخودفرورفته. ناخواسته چشمها از این سمت به آن سمت می چرخد که هر موکب چه پذیرایی دارد. هم کنجکاوی و هم تنعم و تناول. قبلی هنوز تمام نشده، بعدی برداشته میشود. این را بهتر میتوان درک کرد وقتی از دهه هشتاد وارد این مسیر شده باشی و حالا بعد از دو دهه تفاوت های چشمگیر در کمیت و کیفیت آن بیابی. و بعد از خودت بپرسی، دو دهه بعد و بعدهای دیگر،‌چه تفاوتهایی خواهد بود؟ توضیح عکس: ظاهراً بی ربط! تصویری از یک کتابفروشی دسته دوم در حوالی حرم اباعبدالله الحسین ع. https://eitaa.com/mbehestani

رابطه آمریکا با ایران به سمت تنش‌زدایی نمی‌رود بلکه به سمت جنگ ترکیبی حرکت می‌کند. بعد از مقاومت ملی و نظامی ایران، سناریوهای جنگ سخت فعلا به مرحله بعدی منتقل شده است. در حالیکه ذخایر راهبردی و انبارهای تسلیحاتی در حال تکمیل است، بحران سازی و ایجاد آشوب خیابانی، در صدر اولویت آمریکا قرار گرفته است؛ چرخش آشکار به تحریم‌های فراگیر همراه با ضربات نظامی. محاصره دریایی بر گلوگاه جنوب تجارت خارجی ایران در جنوب چنبره انداخته است. برخلاف روایت رسمی، عبور از محاصره پرریسک و تقریبا نزدیک به صفر می‌باشد. یکی از ساده‌ترین اقدامات دولت برای تامین بودجه، گرانسازی اجناس و خدمات است؛ از حقوق گمرکی تا حامل‌های انرژی. دو مسیر مکمل به ذهن می‌رسد: ۱- شکستن نظامی محاصره: با محاصره فشار روی اقتصاد ایران حفظ می‌شود ولی فشار از اقتصاد دشمن برداشته شده است. ایران باید از طرفی اعلام کند بدلیل عدم توافق، تا شش ماه آینده تنگه بسته خواهد ماند. از طرف دیگر، حمله نظامی به ناوگان دریایی آمریکا در منطقه. ۲- حکومت تا زمان حفظ فشار بر کشور، نباید به فشار روی اقشار آسیب‌پذیر فکر کند. به عبارت دیگر، انرژی منفی محاصره و تحریم و ناکارآمدی داخلی نباید روی گرده مردم مستضعف قرار بگیرد. در غیر این صورت، در انبار باروت آشوب‌های خیابانی جرقه زده خواهد شد. مجید بهستانی https://eitaa.com/mbehestani