پایگاه خبری-تخصصی فردارسانه
🔸«اسباب زحمت»، سریالسازی در حکم مُسکّن جامعه!
هادی اعتمادی مجد (فردارسانه) – سعید آقاخانی بچه تلویزیون است. با دغدغه و دردآشنا کار میسازد. سریالسازی را به مثابه مُسکّنی برای جامعه و به فراخور نیازهای مردم در نظر میگیرد. سه دهه است که برای این رسانه بازیگری و کارگردانی کرده و تار و پود مدیوم و رگ خواب بیننده، خوب دستش آمده است. او حتی در تک ساخته سینماییاش، «لامپ صد» هم معضلی مثل اعتیاد و تبعاتش را دستمایه قرار داد و البته چنان متاثر از کادر تلویزیون بود که فیلمش مُهر تله فیلم خورد!
او حالا در یکی از بهترین زمانهای سال، در کنداکتور طلایی ماه رمضان سریالی روی آنتن شبکه یک فرستاده است. «اسباب زحمت» یک کمدی-درام با تکیه بر مولفههای آشنای چنین محصولاتی است. پیش از این سریالهای «خوش رکاب» و «کامیون» را در این رسانه با مضمون مشابهی دیده بودیم. ساختار سریال در روایتشناسی از گونه اپیزودیک است. این یعنی با حضور یک یا چند شخصیت واحد در هر قسمت، شاهد بروز اتفاقی به موازات خط قصه اصلی و ورود و خروج آدمهای فرعی هستیم. اینجا «احمد» (سعید آقاخانی)، «ناصر» (حسن معجونی) و «صادق» (عباس جمشیدیفر) کارکنان باربری هستند که در هر اپیزود، با آدمهایی جدید آشنا میشوند. این مسئله ممکن است برای بیننده ایرانی که شیفته تماشای گسترش قصهای واحد است، چندان خوشایند نباشد. آدمهایی که در هر قسمت، شاید قشری از مردم را نمایندگی میکنند، در شکلگیری داستانی کوتاه شرکت میکنند و سپس کنار میروند. طبعا در این فرصت کوتاه، زمانی برای ایجاد اخت و حس علاقهمندی به کاراکترهای مهمان ایجاد نمیشود. ضمن اینکه در این چند قسمت، قصهها هم به دلیل تکراری بودن، طوری نبودهاند که عمق پیدا کنند و اثرگذار باشند. در یک قسمت فرزند خانوادهای گم میشود و حداکثر برای نو و به روز نمایاندن داستان، مرد خانواده شاغل در حوزه رمزارز معرفی میشود. در داستانی دیگر، پیرزن کارفرما گرفتار آلزایمر است.
اینها قرار است در حاشیه ماجرای دویست میلیون کسری احمد برای خریدن خاور که سوژهای نخنماست، پیرنگ را تناور کنند. رویایی که محقق نمیشود و گاه حتی داستان اصلی را به حاشیه میراند. شخصیت اصلی هم طوری بازی شده که شباهت زیادی به «نورالدین خانزاده» در سری مجموعه «نون.خ» دارد و فقط لهجه او حذف شده است. در کنار او ناصر و صادق هم اسیر کلیشهها هستند و آوردهای برای تقویت یا بسط داستان اصلی ندارند. گویی هر سه از دل بسیاری سریال مشابه دیگر، دعوت به تکرار خود در «اسباب زحمت» شدهاند. مثلا صادق به طرزی کلیشهای، علاقهمند پنهانِ دختر احمد است یا ناصر که روی خودرویش تعصب دارد. از سوی دیگر، در بخش خانواده احمد هم نوآوری خاصی دست کم تا اینجا دیده نمیشود.
«اسباب زحمت» در جنس کمدیاش نیز جدا از یکی به دو کردن و جدلهای اغلب بیحاصلِ باب شده در کمدیهای سالهای اخیر، شوخی ناب کم دارد. ایدههای چوبشور دود کردن برای ترک سیگار، جابهجا شدن راننده به بهانه گواهینامه نداشتن ناصر، قضیه تاخیر در توزیع نذری به بهانههای مختلف و … قوت چندانی برای افزودن به بار طنز ندارند. چیزی که «اسباب زحمت» را از سطح یک کمدی کلامی و در لحظاتی کمدی موقعیتهای کمرمق فراتر نمیبرد.
با این حال کنایههای صریح به عصبانی بودن جامعه در رهگذر پیامکهایی که درباره کیفیت رانندگی ناصر از طرف مردم میآید یا دردسرهای تاسفبار برای خرید خودرو، به نوعی نقدی تلویحی بر مشکلات روزافزون اقتصادی هستند. ضمن اینکه آقاخانی با طراحی دکوپاژ و میزانسن پویا و حرکتهای مدام دوربین، کوشیده سریال را از سکون و رخوت در لوکیشنهای بسته نجات دهد و دردسر تصویربرداری در جاده را نیز به جان بخرد.
کمدی متوسط «اسباب زحمت» با تمام این اوصاف، در شرایط پر اندوه کنونی و غمزدگی افکار عمومی، تلاشی از سوی رسانه دولتی برای تلطیف فضا و شوقانگیزی است. اقدامی که باید دید در ادامه سریال، چقدر به بار خواهد نشست.
#اسباب_زحمت #سعید_آقاخانی
💻 www.fardaresaneh.ir
🆔 t.me/medialesson
🆔 eitaa.com/medialesson
فاطمه دوله (فردارسانه) - تفاوت قیمت روزنامههایی که تعداد صفحاتشان با یکدیگر برابر است، تنها به کاغذ و چاپ مربوط نیست؛ مدل تولید محتوا، تیراژ، درآمد تبلیغاتی و استراتژیهای بقا در بازار بحرانزده مطبوعات، نقش تعیینکنندهتری در قیمت روی جلد دارند.
با نگاهی به باجههای روزنامهفروشی و مشاهده تفاوت قیمت روزنامهها، این سؤال به ذهن میرسد که چرا دو روزنامه با تعداد صفحات یکسان قیمتهای متفاوتی دارند؟ برای نمونه، تفاوت میان روزنامههای هشت صفحهای با قیمت پنج تا ده هزار تومان در برابر روزنامههایی بیست تا سی هزار تومانی، پرسشی است که پاسخ آن در لایههای مختلف اقتصاد رسانه نهفته است.
پیش از بررسی این عوامل، یک تمایز مهم را باید در نظر داشت. در مورد روزنامههای دولتی که از بودجههای ویژه خود بهره میبرند، تفاوت قیمت با سایر نشریات چندان پیچیده نیست؛ حمایتهای دولتی به طور مستقیم قیمت تمامشده را کاهش میدهد. اما در مطبوعات بخش خصوصی، معادله متفاوتتر و چندبعدیتر است.
محتوای تولیدی یا بازنشر اخبار؟
روزنامه شرق با قیمت ۳۰ هزار تومان بالاترین قیمت را در بین روزنامههای سراسری دارد. مهدی رحمانیان، مدیرمسئول شرق، در گفتوگو با فردارسانه مهمترین عامل تفاوت قیمت را در ماهیت تولید محتوا میداند. او برای روشن کردن موضوع از یک مثال صنعتی استفاده میکند: «تصور کنید کارخانهای در ایران مشغول تولید است؛ کارگرانش ایرانی هستند، مواد اولیه را با زحمت تهیه میکند و همه فرایند تولید در داخل همان مجموعه انجام میشود. در مقابل، کارخانهای را در نظر بگیرید که صرفاً مونتاژ انجام میدهد.»
رحمانیان این تمثیل را به دنیای مطبوعات تعمیم میدهد و میافزاید: «ممکن است روزنامهای منتشر شود، اما وقتی از صفحه اول تا صفحه آخر آن را نگاه میکنید، میبینید تمام مطالب توسط تیم همان روزنامه تولید شده است. این تیم تولید محتوا هزینه دارد و این هزینه باید در قیمت روزنامه سرشکن شود. در مقابل، رسانهای که محتوای خود را عمدتا از منابع دیگر بازنشر میکند، هزینههای نیروی انسانی کمتری متحمل میشود و این تفاوت در قیمت نهایی منعکس خواهد شد.»
او البته عوامل فنی مانند کیفیت چاپ و نوع کاغذ را هم در این معادله دخیل میداند، اما تاکید میکند که هزینه نیروی انسانی مهمترین متغیر در تعیین قیمت یک رسانه است.
قیمتگذاری به مثابه استراتژی بازاریابی
در سوی دیگر، روزنامه پیام ما با قیمت ۵ هزار تومان پایینترین قیمت را در بین روزنامههای سراسری دارد. نکیسا خَدیشی، مدیرمسئول روزنامه پیام ما، در گفتوگو با فردارسانه رویکرد دیگری به این بحث دارد. او ضمن تایید تأثیر عوامل فنی مانند نوع چاپ و اندازه تحریریه، بر یک بُعد استراتژیک کمتر دیدهشده تاکید میکند.
خدیشی میگوید: «رسانهای مانند روزنامه پیام ما که عمر انتشار سراسری آن زیر ده سال است، در روزگاری به صورت سراسری منتشر میشود که مخاطبان به دلایل مختلف روی خوش به رسانههای کاغذی نشان نمیدهند. در چنین اتمسفری، قیمتگذاری پایین عملا آخرین تکنیک مدیریت رسانه برای انتخاب شدن توسط مخاطب از روی پیشخوان است.»
به عبارت روشنتر، برخی رسانههای جوانتر آگاهانه قیمت خود را پایین نگه میدارند تا دوران معرفی به مخاطب را راحتتر طی کنند. این یک ریسک مالی محاسبهشده است، نه نشانهای از ضعف محتوایی.
اما خدیشی به یک واقعیت مهمتر هم اشاره میکند: «اگر قرار بود هزینههای تمامشده صرفا از طریق تکفروشی تامین شود، هر نسخه روزنامه باید قیمتی دهها برابر آنچه امروز روی جلدش نوشته میشود، میداشت.» این جمله به خوبی نشان میدهد که قیمت فعلی روزنامهها در بخش خصوصی نه بر اساس منطق سودآوری، بلکه بر اساس منطق بقا تعیین میشود.
عوامل ساختاری موثر بر قیمت
در کنار دیدگاههای مدیران رسانهای، مطالعات اقتصاد رسانه نیز چند عامل ساختاری را در قیمتگذاری مطبوعات تعیینکننده میداند.
هزینههای تولید نخستین و مهمترین متغیر است. کاغذ، جوهر، انرژی، چاپ و دستمزد کارکنان تحریریه بخش عمده قیمت تمامشده را تشکیل میدهند. در ایران، نوسانهای نرخ ارز و وابستگی بازار کاغذ به واردات، این هزینهها را به شدت بیثبات کرده است.
تیراژ و اقتصاد مقیاس متغیر دومی است که اغلب نادیده گرفته میشود. روزنامههای پرتیراژ میتوانند هزینههای ثابت خود را روی تعداد بیشتری نسخه سرشکن کنند و قیمت هر نسخه را پایینتر نگه دارند. روزنامههای کمتیراژ این امکان را ندارند.
مدل درآمدی نیز نقش مستقیمی در قیمتگذاری دارد. رسانههایی که درآمد تبلیغاتی قابل توجهی دارند، میتوانند قیمت نسخه را پایین نگه دارند، چون بخشی از هزینهها از محل آگهی تامین میشود. رسانههایی که به تبلیغات کمتر دسترسی دارند، ناگزیر بیشتر به فروش مستقیم تکیه میکنند.
لینک متن کامل گزارش
💻 www.fardaresaneh.ir
🆔 t.me/medialesson
🆔 eitaa.com/medialesson
پایگاه خبری-تخصصی فردارسانه
🔸راز تفاوت قیمت روزنامهها در ایران؛ از شرق تا پیام ما
فاطمه دوله (فردارسانه) - تفاوت قیمت روزنامههایی که تعداد صفحاتشان با یکدیگر برابر است، تنها به کاغذ و چاپ مربوط نیست؛ مدل تولید محتوا، تیراژ، درآمد تبلیغاتی و استراتژیهای بقا در بازار بحرانزده مطبوعات، نقش تعیینکنندهتری در قیمت روی جلد دارند.
با نگاهی به باجههای روزنامهفروشی و مشاهده تفاوت قیمت روزنامهها، این سؤال به ذهن میرسد که چرا دو روزنامه با تعداد صفحات یکسان قیمتهای متفاوتی دارند؟ برای نمونه، تفاوت میان روزنامههای هشت صفحهای با قیمت پنج تا ده هزار تومان در برابر روزنامههای بیست تا سی هزار تومانی، پرسشی است که پاسخ آن در لایههای مختلف اقتصاد رسانه نهفته است.
پیش از بررسی این عوامل، یک تمایز مهم را باید در نظر داشت. در مورد روزنامههای دولتی که از بودجههای ویژه خود بهره میبرند، تفاوت قیمت با سایر نشریات چندان پیچیده نیست؛ حمایتهای دولتی به طور مستقیم قیمت تمامشده را کاهش میدهد. اما در مطبوعات بخش خصوصی، معادله متفاوتتر و چندبعدیتر است.
محتوای تولیدی یا بازنشر اخبار؟
روزنامه شرق با قیمت ۳۰ هزار تومان بالاترین قیمت را در بین روزنامههای سراسری دارد. مهدی رحمانیان، مدیرمسئول شرق، در گفتوگو با فردارسانه مهمترین عامل تفاوت قیمت را در ماهیت تولید محتوا میداند. او برای روشن کردن موضوع از یک مثال صنعتی استفاده میکند: «تصور کنید کارخانهای در ایران مشغول تولید است؛ کارگرانش ایرانی هستند، مواد اولیه را با زحمت تهیه میکند و همه فرایند تولید در داخل همان مجموعه انجام میشود. در مقابل، کارخانهای را در نظر بگیرید که صرفاً مونتاژ انجام میدهد.»
رحمانیان این تمثیل را به دنیای مطبوعات تعمیم میدهد و میافزاید: «ممکن است روزنامهای منتشر شود، اما وقتی از صفحه اول تا صفحه آخر آن را نگاه میکنید، میبینید تمام مطالب توسط تیم همان روزنامه تولید شده است. این تیم تولید محتوا هزینه دارد و این هزینه باید در قیمت روزنامه سرشکن شود. در مقابل، رسانهای که محتوای خود را عمدتا از منابع دیگر بازنشر میکند، هزینههای نیروی انسانی کمتری متحمل میشود و این تفاوت در قیمت نهایی منعکس خواهد شد.»
او البته عوامل فنی مانند کیفیت چاپ و نوع کاغذ را هم در این معادله دخیل میداند، اما تاکید میکند که هزینه نیروی انسانی مهمترین متغیر در تعیین قیمت یک رسانه است.
قیمتگذاری به مثابه استراتژی بازاریابی
در سوی دیگر، روزنامه پیام ما با قیمت ۵ هزار تومان پایینترین قیمت را در بین روزنامههای سراسری دارد. نکیسا خَدیشی، مدیرمسئول روزنامه پیام ما، در گفتوگو با فردارسانه رویکرد دیگری به این بحث دارد. او ضمن تایید تأثیر عوامل فنی مانند نوع چاپ و اندازه تحریریه، بر یک بُعد استراتژیک کمتر دیدهشده تاکید میکند.
خدیشی میگوید: «رسانهای مانند روزنامه پیام ما که عمر انتشار سراسری آن زیر ده سال است، در روزگاری به صورت سراسری منتشر میشود که مخاطبان به دلایل مختلف روی خوش به رسانههای کاغذی نشان نمیدهند. در چنین اتمسفری، قیمتگذاری پایین عملا آخرین تکنیک مدیریت رسانه برای انتخاب شدن توسط مخاطب از روی پیشخوان است.»
به عبارت روشنتر، برخی رسانههای جوانتر آگاهانه قیمت خود را پایین نگه میدارند تا دوران معرفی به مخاطب را راحتتر طی کنند. این یک ریسک مالی محاسبهشده است، نه نشانهای از ضعف محتوایی.
اما خدیشی به یک واقعیت مهمتر هم اشاره میکند: «اگر قرار بود هزینههای تمامشده صرفا از طریق تکفروشی تامین شود، هر نسخه روزنامه باید قیمتی دهها برابر آنچه امروز روی جلدش نوشته میشود، میداشت.» این جمله به خوبی نشان میدهد که قیمت فعلی روزنامهها در بخش خصوصی نه بر اساس منطق سودآوری، بلکه بر اساس منطق بقا تعیین میشود.
عوامل ساختاری موثر بر قیمت
در کنار دیدگاههای مدیران رسانهای، مطالعات اقتصاد رسانه نیز چند عامل ساختاری را در قیمتگذاری مطبوعات تعیینکننده میداند.
هزینههای تولید نخستین و مهمترین متغیر است. کاغذ، جوهر، انرژی، چاپ و دستمزد کارکنان تحریریه بخش عمده قیمت تمامشده را تشکیل میدهند. در ایران، نوسانهای نرخ ارز و وابستگی بازار کاغذ به واردات، این هزینهها را به شدت بیثبات کرده است.
تیراژ و اقتصاد مقیاس متغیر دومی است که اغلب نادیده گرفته میشود. روزنامههای پرتیراژ میتوانند هزینههای ثابت خود را روی تعداد بیشتری نسخه سرشکن کنند و قیمت هر نسخه را پایینتر نگه دارند. روزنامههای کمتیراژ این امکان را ندارند.
مدل درآمدی نیز نقش مستقیمی در قیمتگذاری دارد. رسانههایی که درآمد تبلیغاتی قابل توجهی دارند، میتوانند قیمت نسخه را پایین نگه دارند، چون بخشی از هزینهها از محل آگهی تامین میشود. رسانههایی که به تبلیغات کمتر دسترسی دارند، ناگزیر بیشتر به فروش مستقیم تکیه میکنند.
متن کامل گزارش
💻 www.fardaresaneh.ir
🆔 t.me/medialesson
🆔 eitaa.com/medialesson
پایگاه خبری-تخصصی فردارسانه
🔸دبیرکل حزب نوآوران: خبرگزاریها در انتخابات دقیقتر از رسانههای رسمی و شبکههای اجتماعی هستند
بنت الهدی قدسیان سرشت (فردارسانه) – حمید یزدانیان، کارشناس-مجری گفتوگوهای علمی و اقتصادی در رادیو و دبیرکل حزب نوآوران استان تهران است. با او درباره نقش رسانهها در هفتمین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا که فرایند اجرایی آن آغاز شده است، گفتوگو کردهایم.
- نقدهای زیادی درباره اعتماد عمومی به روایت رسانه ملی وجود دارد؛ بخشی از جامعه بخشهایی از پوشش رسمی را بازتاب حاکمیت میبیند، نه بازتاب واقعیت اجتماعی. در موضوعات سیاسی حساستر، ممکن است نگاه رسمیـ ایدئولوژیک تقویت شود که برای آمادگی فکری جامع مردم کافی نیست. به نظر میرسد که صداوسیما برای اطلاعرسانی رسمی و قانونمدارانه خوب است، اما در تحلیلهای مستقل و ارزیابی واقعیت عینی جامعه کمتر تاثیر دارد.
- شبکههای اجتماعی مثل ایتا، بله، تلگرام، اینستاگرام، واتساپ و … امکان انتشار سریع اخبار، تحلیلها و دیدگاههای مختلف را فراهم میکنند. در موضوعات انتخاباتی میتوان بحثها، سوالات و دیدگاههای مردم را در لحظه مشاهده کرد. ولی با این حال محدودیتهایی نیز دارند. این رسانهها ساختار رسمی ندارند، بنابراین انتشار اطلاعات ممکن است ناقص، جهتدار یا گمراهکننده باشد.
- برخی خبرگزاریها رویکرد جناحی دارند و در برخی موارد، پوشش تحلیلی عمیقتر از پیامد اجتماعی انتخابات کمرنگ است. خبرگزاریها در اطلاعرسانی و خبررسانی دقیقتر از رسانههای رسمی عمومی یا شبکههای اجتماعی هستند، خصوصاً درباره روند اجرایی انتخابات.
- بسیاری از روزنامهها مخاطب نسبتا کوچکتر و تخصصیتر دارند. تاثیر آنها بر افکار عمومی فراگیر نیست، مگر در طبقه خاصی از جامعه که مرتبا روزنامه میخواند. روزنامهها برای تحلیل و ژرفخوانی مناسب هستند، اما توان انتشار گسترده و فوری نسبت به رسانههای دیجیتال ندارند.
- رادیو بهتنهایی «موجساز» نیست، اما میتواند بستر آرام و پیوسته آمادهسازی افکار عمومی باشد. اگر هدف، افزایش مشارکت در شوراها باشد، رادیو با برنامههایی مانند برنامههای پرسش و پاسخ مردمی درباره اختیارات واقعی شورا، میزگردهای محلی درباره مشکلات ملموس شهر، مقایسه عملکرد شوراهای موفق و ناموفق، دعوت از کارشناسان شهری نه صرفا چهرههای سیاسی و همچنین پخش گزارشهای میدانی از محلات میتواند اثرگذار باشد.
متن کامل گفتوگو
💻 www.fardaresaneh.ir
🆔 t.me/medialesson
🆔 eitaa.com/medialesson
🔸خبر حمله به صداوسیما دروغ است
مدیرکل روابطعمومی سازمان صداوسیما اخبار منتشرشده درباره حمله هوایی به این سازمان را تکذیب کرد.
وی در صفحه شخصیاش نوشت: «پرچم رسانهای ایران عزیز برافراشته و استوار است. به شایعات در خصوص حمله هوایی به صداوسیما توجه نکنید.»
منبع: ایرنا
www.fardaresaneh.ir
◼️پایگاه خبری-اختصاصی فردارسانه شهادت سرافرازانه حضرت آیت الله خامنهای، رهبر معظم انقلاب اسلامی و جمعی از مسئولان گرانقدر کشوری و لشکری را به مردم شهیدپرور و سوگوار ایران تسلیت میگوید و علو درجات الهی را برای درگذشتگان خواستار است.
www.fardaresaneh.ir
◼️ حزب نوآوران: خبرنگاران خارجی از جنایات امریکا و اسرائیل در ایران خبر تهیه کنند
فردارسانه - حزب نوآوران استان تهران در بیانیهای پیشنهاد داده است که نمایندگان رسانههای خارجی در محل حملات امریکا و اسرائیل در کشورمان حاضر شوند و گزارشهای خبری و تصویری از جنایات این دو رژیم تولید کنند.
در بخشی از این بیانیه آورده شده است: «حزب نوآوران استان تهران پیشنهاد میدهد که وزارتین فرهنگ و ارشاد اسلامی و امور خارجه با همکاری و همافزایی، با رعایت اصول ایمنی و امنیتی، هر چه زودتر شرایط حضور نمایندگان رسانههای خارجی داخل ایران را در محل ویرانیهای به جای مانده از حملات تروریستی امریکا و اسرائیل فراهم کنند تا ثبت آثار این جنایتها با جوهر قلم و از لنز دوربین خبرنگاران خارجی مهر تاییدی بر تروریستی بودن اقدام دو متخاصم همیشگی جمهوری اسلامی بزند و حمله پیشگیرانه ای به نمایش فراواقعیت از سوی رسانههای معاند باشد.»
بر اثر حملات امریکایی-اسرائیلی به ایران که از شنبه ۹ اسفند آغاز شده است، علاوه بر مسئولان کشوری و لشکری و شهروندان غیرنظامی، یک تهیهکننده رادیو نیز به شهادت رسید و حملهای نیز به ساختمانهای سازمان صداوسیما در تهران انجام شده است.
#خبر_حمله #اسرائیل #امریکا
www.fardaresaneh.ir