#اخلاق_تشکیلاتی
🔰 بالاترین عیب
📍اساس در معاشرت ها بر این است که روی کسی سرمایه گذاری کنیم که #حرکت می کند.
📍اگر بنا باشد رفیقی انتخاب کنم، کسی را انتخاب می کنم که اگر صد عیب داشته، ولی عیبش را کم کرده است، نه آن آقایی که از بیست سال پیش با او آشنا بودم و یک عیب داشته و هنوز همان یک عیب را دارد! این شخص، لیاقت رفاقت را ندارد؛ لیاقت آدمی که صد عیب داشته و به بیست عیب رسانده، برای #دوستی بیشتر است!
📍این بی توجهی ماست که در قضاوت ها به فسق و فجورهای سطحی نگاه می کنیم؛ ولی به #رشد طرف نگاه نمی کنیم.
📍ما تا زخمی ببینیم، رهایش می کنیم؛ ولی مگر می شود رها کرد؟ مگر ما بهشتیم که خوبها را جمع کنیم؟! مگر ما قیامتیم که امتیاز فرقان ایجاد کنیم؟!
📍به ما تکلیف کردند که برخورد کنیم و قطعاً برخوردمان باید با معایب، ابتلاها و کسری ها باشد.
📍پس باید بررسی کنیم که این جمع یا شخص، چند عیب داشته و چند تا از آنها را کم کرده است؟ کسی که یک عیب داشته و پس از ده سال هنوز هم همان عیب را دارد، می توان گفت چون فقط یک عیب دارد، خیلی خوب است؟!
📍 بالاترین عیب همین است که او سازندگی ندارد و به فکر تولید نیست؛ به این فکر نیست که باری بردارد.
📍جمعی که برای خانواده هایش، برای بچه هایش، برای معاشرت هایش، برای خستگی هایش، برای مریض هایش، برای ناراحتی هایش #برنامه ریزی کند، جمع مرده ای نیست، #جمع_مقاومی است، جمعی مولد و دارای بار است!
❛❛ استاد علی صفائی حائری
📚 #جمع_ها_و_حاصل_جمع_ها | ص ۹۱
💠 مدرسه تشکیلات اسلامی مضمار
✅ eitaa.com/joinchat/466485249C9adacb35a5