زمين دور سر خورشيد نه ، دور تو مى چرخد كه از گل هاى روى دامنت فصل بهار آمد

من این‌جا روزی آخِر از دل این خاک، با دست تهی، گل برمی‌افشانم… فریدون مشیری

تایم❤️

•••

این جهان پر از صـدای حرکت پاهای مـردمی‌ست که همچنان که تو را می‌بوسند در ذهن خود طناب دار تو را می‌بافند...!

•••

تو همان دلبر معروف دلم باش منم آن دلداده ی مجـنـون و پریشاٰن..

من از تمام اين دنيا عشق مي خواهمُ مشتي شعر گل هاي شمعداني پشت پنجره و لبخندهاي تو كه تكثير مي كند عشق را به بي نهايت اما نه من از تمام اين دنيا آسماني مي خواهم آبي و هوايي كه در آن پر باشد از عطر نفست همين كه باشي براي من كافيست

شهر پر حسوده لطف کن عشقمونو نده..

من و تو میتوانستیم یک قصه باشیم در کتابی قدیمی… مثلا من، خانه ی متروکی در جاده ای دور افتاده با پنجره های بسته چراغ های خاموش و پر از دلتنگی… که هر غروب آواز کلاغ ها کلافه ام می کند و تازیانه ی بادها بر پیکرم فرود می آید… غمگین، تنها، خسته… و تو همانی باشی که فراموشم نکرده ای که یک روز به سراغم می آیی با خودت نور به اتاق ها می آوری و خنده به پنجره ها می پاشی همانی باشی که گرد و غبار از چهره ام پاک می کنی… همانی… که با تمام دیوارها و ستون هایم دوستت دارم...!