چون فطرسم که بال و پر شکسته ست تو حسینی و من ، خیالم چه راحت است اَنیس نویس.

آقای من، مبارکید برما...! وجودتان حضورتان نگاهتان. اَنیس نویس

قرار نبود اینقدر عاشقت شوم. تو چه کردی که من از خودم به تو پناه میبرم؟ 🪐عباس ابن علی (ع) ؟

همین مجازات تو را بس که من دیگر تو را آنطور که می‌دیدم، نمی‌بینم .

ای تاریکی چشمانت تاریکی آسمان شب 🌒 و مشکی موهایت به درازای یلدا... زیبای بی اندازه! تورا رنجیده خاطر میبینم دراین ایام. درب غصه هایت را به رویم باز کن، به تک‌تک رنج هایی که بر طاقچه دلت نشسته میگویم رهایت کنند. و اگر نشد، من به جای تو با آنها می جنگم تو اما با خودت مهربان باش تو، به خودت نیاز داری.🌱 اَنیس نویس.

و رُخت چون ماه بود که من عاشقش بودم. و زلفت چون شب که مرا آرام میکرد. تو میدانستی که من شب زنده دارم. اَنیس نویس