آقای من، مبارکید برما...! وجودتان حضورتان نگاهتان. اَنیس نویس

قرار نبود اینقدر عاشقت شوم. تو چه کردی که من از خودم به تو پناه میبرم؟ 🪐عباس ابن علی (ع) ؟

همین مجازات تو را بس که من دیگر تو را آنطور که می‌دیدم، نمی‌بینم .

ای تاریکی چشمانت تاریکی آسمان شب 🌒 و مشکی موهایت به درازای یلدا... زیبای بی اندازه! تورا رنجیده خاطر میبینم دراین ایام. درب غصه هایت را به رویم باز کن، به تک‌تک رنج هایی که بر طاقچه دلت نشسته میگویم رهایت کنند. و اگر نشد، من به جای تو با آنها می جنگم تو اما با خودت مهربان باش تو، به خودت نیاز داری.🌱 اَنیس نویس.

و رُخت چون ماه بود که من عاشقش بودم. و زلفت چون شب که مرا آرام میکرد. تو میدانستی که من شب زنده دارم. اَنیس نویس

چند وقتیه که صدای روحم و زندگی همینه کاش یکی موزیک و عوض کنه.

حقیقتا این سبک موسیقی سلیقم نیست اما جوری که ازاین تیکه خسته نمیشم>>> چرا که انگار احساسی که من داشتم و داره بیان میکنه و چقدر این موضوع حس رهایی بهم میده 🌊

من حس شیشمم خیلی خوبه

محض اطلاع.

چند روز دیگه ماه رمضون میرسه و یکسال از نفس تازه ای که خدا به من بخشید میگذره راستش اگه لطف خدا نبود من یا الان گوشه تیمارستان بستری بودم، یا سینه قبرستون سنگ قبرم خاک میخورد. حالا تقریبا بعد یکسال، میخوام بگم: خدایا خوش بود، آن جانی که ریختی در جام ما اما فدات شم دیگه داره مستی از سرم میپره و تلخی این روزگار سرم و به درد میاره هنوز واقعیت های گذشته انقدر سخت و تلخه که برای فراموشیش دست به دامن تو و لطف تو میشم قربونت برم من.! ماکه مزه ی عشق تورو چشیدیم امسال اما توقع میره باده ی قوی تری مهمونم کنی... ما مست ز‌عشق و پیمانه مستی خالی بر ریز به جاممان اگرچه ما لبریزیم اَنیس نویس