خیابان امروز، همه‌چیزش شبیه خطّ مقدم جبهه‌هاست و پرچمی که اسلحه این روزهای ماست... ●|@abootorab7

آمدیم ؛ نبودید..💔 شب ِ۹۲ | کشوردوست https://eitaa.com/mimadib

‌ حسرتِ کوتاهی در کارهای گذشته را با تلاش در آینده جبران کنید. امام‌هادی‌ ع https://eitaa.com/mimadib

در را با ضربه‌ی محکم ِپا باز می‌کنم و کلافه و خراب پای میز مطالعه می‌نشیم؛ شمع روی میز را روشن می‌کنم. حُرم صورتم از اثر گریه، فضای دورم را گرم کرده ! باعجله قلم را برمی‌دارم و با آستین باقیمانده‌ی اشک‌هایم را می‌گیرم ، دیگر نمی‌توانم ! زندگی میان اینهمه سر به مهر بی خدا جانم را گرفته .. جایی که نشود نام علی را با افتخار برد زنده بودن چه سود ؟ مردن در این زمانه شرافتش از زندگی بیشتر است .. تتها امیدمان به ذخیره‌ی خدا بر زمین "علی بن نقی ع " است.. باید برایش بنویسم ،وگرنه همین جا بغض کارم را تمام خواهد کرد: سپاس خداوندی را که انوار خویش را در تاریکی زمین به امانت گذاشت اما بعد؛ سرورم گویی تمام ِبغض به علی ع در جامعه، مشتی شده و گلوی شیعیان را تا سرحد مرگ می‌فشارد. تنها روزنه ی امید برای ادامه‌ی راه، وجود مبارک شماست که تیغ دوری همان را هم ذره ذره ذبح می‌کند! چگونه بگذرانم روزگار دور از شمارا ؟ و چه کنیم وقتی دلمان از هوای صحبت با امام زمانمان پراست؟ کاغذ نامه را به آرامی می‌پیچم و در جعبه خرمایی که جایی برای پنهان کردن کاغذ دارد،جای می‌دهم. به سرعت بیرون می‌روم تا هرچه سریعتر به دست آقاجان برسد.. قسمت اول ✍#محدثه_ادیب https://eitaa.com/mimadib

صدای در این روزها هزاران بار قلبم را از جای درآورده .. خداکند که این‌بار نامه رسان باشد! _سلام علیکم ، عبدالله شمایید؟ +سلام خدا برشما ، به نام بله ولی به کردار،نمی‌دانم.. جوان نامه رسان لبخندی زد و گفت: ان‌شالله که به دعای مولایمان همه عبدالله باشیم .. دستش را به سمتم گرفت و طوریکه می‌خواست بامن دست دهد از آستینش نامه ای در دستم گذاشت. هرچه اصرار کردم که به خانه بیایید و کمی خستگی راه را کم کند قبول نکرد و گفت که کارهایی دارد.. تا نیمه های کوچه رفتنش را نگاه کردم و بعد در را بستم در خانه کسی نبود پس نیازی به پناه بردن به اتاق نداشتم همانجا تکیه به در دادم و روی زمین نشستم. خداراهزاران بار شکر که امام هادی ع مرا لایق دانست تا پاسخ نامه ام را بدهد،بلکه این قلب، این غزال زخمی کمی آرام بگیرد.. کاغذ نامه را که رد دست دوست داشت،ابتدا روی چشمها و صورتم گذاشتم و بعد مقابل صورتم گرفتم و به آرامی باز کردم . "بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم إِنْ كَانَتْ لَکَ حَاجَةٌ فَحَرِّک شَفَتَيْک" هر گاه به ما نیاز داشتی، لبت را حرکت بده و سخنت را بگو ما از شما دور نيستيم.. قسمت دوم ✍ #محدثه_ادیب https://eitaa.com/mimadib

روی دوش پسران ما پرچم مقاومت است ، که ظهور از گذرگاه مبارزه‌ی جهانی رقم خواهد خورد .. #محدثه_ادیب #لبنان https://eitaa.com/mimadib

لیوان چای را روی میز به خودم نزدیک می‌کنم .سعی می‌کنم هر دو دستم را اطرافش جای دهم . پوستم کمی می‌سوزد اما این‌بار برخلاف همه‌ی عمرم از سوختن فرار نمی‌کنم! کاش بیشتر سوخته بودم، مثلا با آتشی که آن روز، زمستانِ نگاهش به سینه ام انداخته بود و یک عمر به روی دلم نیاوردم! آرام لیوان را نزدیک صورتم می‌برم، به تصویر لرزانم در دایره‌ی لیوان خیره می‌شوم، کاش دستی دراز کنم و خودم را از این چاه بی‌انتها بیرون بکشم.. عطر و گرمای هل و زنجبیل با نوازش بخار روی گونه ام می‌نشیند و بهانه ای می‌شود برای جاری شدن چشمهایم.. تمام هویتم با چکیدن قطره‌ای اشک در لیوان به هم می‌ریزد.. مثل همان روزی که از دوچرخه افتادم و برای آخرین بار بی‌محابا گریستم.. کاش به جای دلم همه ی عمر زانوهایم زخمیِ بازی های کودکانه بود .. چقدر زندگیِ نکرده در تمام سالهایی که به احتیاط گذشت مثل پیچکی گلوی جانم را فشرده بود و صدایش را درنیاورده بودم؛ حالا باید مرگ را با حسرت در آغوش بکشم! نوش جان.. #لاادری #تمرین #محدثه_ادیب https://eitaa.com/mimadib

هجر تو با ما کار خود را کرد، برگرد... 🇮🇷https://eitaa.com/mimadib